Een ongeluk zit in een klein hoekje, zeggen ze wel eens. Het blijkt echt zo te zijn. Als ik mijn kinderen ophaal van de crèche, gebeurt er iets ondenkbaars.
Lees verder onder de advertentie
Ik sta een van mijn jongens in de gordel te doen, waardoor ik in de kier van de achterdeur gebukt sta. Mijn auto is geparkeerd in het vak voor de deur van de crèche.
Even de kinderen ophalen, ik doe het al bijna vier jaar. En sta ook al jaren voor die deur geparkeerd. Maar opeens word ik aangereden: er knalt een busje tegen mijn schouder en vooral mijn achterdeur aan, waardoor de deur opeens op straat ligt. We schrikken ons rot.
Trillend sta ik in die donkere straat, het pleurt van de regen. Mijn jongens hebben een pruillipje en moeten zachtjes huilen. Ze snappen de paniek in mama’s ogen. De bestuurder stopt gelukkig en komt zijn excuses aanbieden. We vullen een schadeformulier in. Iemand van de ANWB komt mijn autodeur aan elkaar plakken met tape, zodat ik tenminste nog naar huis kan rijden met de kinderen.
Als ik eindelijk weg kan na het ongeluk, komt de schrik er pas echt in. Ik ben tenslotte ook vijf maanden zwanger en dat geeft soms al zorgen genoeg. Gaat alles wel goed met de baby in mijn buik? Was die klap nou hard of zacht, ik weet het niet meer. Het gebeurde in een split second, voordat ik wist keek ik naar mijn eruit geramde autodeur. Ik bel mijn man om hem te vertellen wat er is gebeurd en kan alleen maar huilen. De kinderen zijn ook geschrokken en zijn stilletjes. Mijn kletskoppen zijn bijna nooit stil.
Soms is het net even teveel. Soms kun je het niet allemaal hoog houden, soms is een mens maken in je buik en twee kleine peuters in leven houden, naast een fulltime baan, naast een sociaal leven, gewoon veel van jezelf gevraagd. En dat is oké. Ik ben geen perfecte moeder en dat hoeft ook niet. Ik ben de beste moeder die ik kan zijn voor Bodi en Daaf en straks ook voor mijn baby. En moeders hebben soms dagen dat het soepel gaat en af en toe zijn er van die dagen… Die je het liefst snel vergeet.
Tessa Heinhuis (33) is moeder van Bodi en Daaf, een tweeling, en zwanger van de derde. Ze wonen in ’t Gooi. Naast haar persoonlijke verhalen voor Kek, is Tessa hoofdredacteur van Mama Magazine.
Maxime Meiland heeft haar volgers via een video op Instagram een uitgebreid kijkje gegeven in haar nieuwe huis. In de zogenoemde house tour laat ze bijna elke ruimte zien, iets wat online meteen flink wat reacties oproept.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.
Dat haar alcoholtolerantie zo zou afnemen na haar zwangerschap, had Helena niet zien aankomen. Net jammer dat ze daar pas achter kwam op het tienminutengesprek van haar oudste zoon.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Melinde, die de zorg voor haar moeder het liefst zou willen uitbesteden aan een tehuis.
Conflicten aangaan en kwetsbaarheid tonen zijn belangrijke vaardigheden in elke relatie. Maar wat gebeurt er als jij jouw deel doet, maar het niet terug krijgt?