Tara: ‘Speelgoedbeurzen: het is er bloedheet, stervensdruk en mensen rukken nog net niet elkaars kop van hun romp’
Fotografie: Paulien van Beusekom
Omdat de feestdagen naderen en mij het geld niet op de rug groeit, bezoek ik de laatste weken veel speelgoedbeurzen.
Het klinkt misschien idyllisch, op jacht gaan naar dé perfecte cadeaus die straks op magische wijze uit jute zakken zullen komen en kinderharten zullen vullen met blijdschap. Het klinkt ook heel erg menslievend, het oude speelgoed van je kind voor een habbekrats aan een ander gunnen. Nou, ik kan je één ding vertellen: idyllisch en menslievend zijn niet de woorden die in me opkomen als ik bij een speelgoedbeurs ben.
Acute dreiging
Dat komt: het is er vaak stervensdruk, bloedheet en mensen rukken nog net niet elkaars kop van hun romp. Er zijn weinig situaties zo dreigend als wanneer twee moeders dezelfde parel op het oog hebben.
Ellebogen
Laatst was ik zelf een van die moeders en ben ik met de staart tussen de benen afgedropen. Mentaal was ik de rest van de dag vuur aan het spuwen. Zo zie je maar wat zo’n speelgoedbeurs in je losmaakt. Ik heb me nog nooit schuldig gemaakt aan agressief ellebogen, maar agressief zuchten en steunen kan ik als de beste.
Rommel
Ondanks dat ik die éne parel misliep en daar nog een hele poos woedend over ben geweest, nam ik natuurlijk wel een tas vol andere rommel mee naar huis. Gedachten als ‘ik ben een geniale koopjesjager’ en ‘wat heb ik in godsnaam gedaan?’ wisselden zich in de dagen erna een beetje af.
Hoofdprijs
Het lullige van speelgoedbeurzen is dat je zelf voor een paar euro klaar bent en vervolgens een verlanglijstje vol duur, nieuw speelgoed naar familieleden stuurt. Voor die éne parel, waarvoor jij geen onthoofding wilde riskeren, moeten zij nu de hoofdprijs betalen. Maar eerlijk is eerlijk: ze meenemen naar zo’n speelgoedbeurs zou nog veel lulliger zijn.
Tara (32) is moeder van dochter Rosie (3). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
