Fotografie: Paulien van Beusekom
Mijn kat is niet zo’n fan van mijn dochter. Dat kan iets te maken hebben met het feit dat zij het een leuk spelletje vindt om het beest te laten schrikken. En ook iets met het feit dat ze eigenlijk continu voor veel kabaal en totale chaos zorgt.
Toch, en de kat zal dat niet snel toegeven, lijken de twee behoorlijk op elkaar.
Zo kunnen ze allebei erg chagrijnig wakker worden na een dutje. De een communiceert dat gevoel van ongenoegen met iets meer decibel dan de ander, maar de chagrijnigheid is in beide gevallen ontzettend aanwezig.
Ze nemen het beide niet zo nauw met personal space. Voor de een (het kind) fungeer je sowieso als vleesgeworden klimrek. Als het voor kinderen juist voelt, gaan ze ook gerust óp je gezicht zitten. Daar wordt dan over gedaan alsof het de normaalste zaak van de wereld is.
Katten vinden het ook fijn om heel erg op je lip te zitten, vooral als het niet uit komt. Als je achter je laptop een hele belangrijke mail zit te typen, gaan ze het liefst op je typende handen zitten. Op je toetsenbord, waardoor er plots ‘afoijaepriojaewrkjalkfja’ in je mail staat. Het feit dat hun anus hierbij direct contact maakt met jouw huid, boeit ze ook helemaal niks.
Peuters en katten zijn ook geen sterren in het accepteren van hulp. Als ik het in mijn hoofd heb gehaald om het Danoontje van mijn dochter te openen, terwijl ze dat ‘zelluf’ had willen doen, dan horen ze de gevolgen daarvan drie straten verder nog. Toen mijn kat laatst niet van een kastje naar beneden durfde te springen, was ik zo lief om hem er even af te tillen. Ik heb de oorlogswonden daarvan nog in mijn gezicht staan.
Ze zijn ook nogal kieskeurig, op een -vind ik- hypocriete manier. Als mijn kat al een inimini plasje in zijn kattenbak heeft gedaan, eist hij een verschoning. Dat vind ik nogal decadent voor iemand die zijn eigen poepgat schoon likt. Ik bedoel, zo hygiënisch ben je dan ook weer niet. Mijn dochter vist elk groen stukje uit haar maaltijden, want: vies, maar alle groene stukjes in haar neus worden smakelijk opgegeten. Dat zeg ik je: hypocriet.
Ze laten je altijd struikelen als je net een triljoen dingen in je handen hebt, ze houden niet van gesloten deuren, ze denken dat zij the center of the universe zijn en hun lompheid leidt vaak tot kapotte objecten. Het is maar goed dat ze schattig zijn, katten en peuters. Want ook dát hebben ze gemeen en daardoor vergeven we ze alles.
Tara (31) is moeder van dochtertje Rosie (2). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Alsof het gemis van Jade Kops nog niet groot genoeg was, krijgt haar familie opnieuw een zware klap te verwerken. Via Instagram maakt haar zus Amber bekend dat ook hun opa is overleden. Nog geen paar maanden nadat ze afscheid moesten nemen van Jade, volgt opnieuw een ingrijpend verlies.
Een gezonde baby, een trotse ouder en een mooie afsluiting van de bevalling: dat is vaak het beeld dat we hebben van het werk van een verloskundige. Maar in aflevering 2 van De verloskundigen, met de veelzeggende titel Zorg die verder gaat, wordt duidelijk dat hun werk juist ná de geboorte nog lang niet voorbij […]
Alsof we nog niet genoeg to-do’s op ons lijstje hadden staan. Boodschappen? Check. Kinderen naar school? Check. Was opvouwen? Ooit. En nu blijkt uit nieuw onderzoek dat ook een actief seksleven mogelijk een positief effect heeft op je gezondheid.
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Renate, die per ongeluk een doodenge mascotte op de verjaardag van haar dochter liet komen.
Dat André Hazes (32) en Noa Braaf inmiddels ruim een jaar samen zijn, is geen geheim. Volgens de zanger is hun relatie vooral rustig en stabiel. Sterker nog, hij zegt dat ze nog nooit echt ruzie hebben gehad.
Wanneer je samen iets leuks plant, zoals een avondje naar de bioscoop, een theatervoorstelling of een dagje pretpark, kan het moment waarop de rekening op tafel komt de sfeer soms net even doen kantelen. Want wie betaalt wat, en hoe zorg je dat het gezellig blijft?