Fotografie: Paulien van Beusekom
Dames en heren, het is weer gebeurd. Ik weet dondersgoed hoe het werkt en toch ben ik er weer ingetuind. Tegen beter weten in, heb ik iets gejinxt. Met wekenlange ellende tot gevolg.
Ik was in gesprek met een Kek Mama-collega (Elsemieke, als je dit leest, hai hai!). Het ging over haar zoontje, dat nogal knuffelig van aard is en mijn dochter, die dat niet is. Ik vertelde dat mijn dochter mij met regelmaat bruut wegduwt als ik haar wil knuffelen. Zij vertelde dat haar zoontje het liefst altijd aan haar vastgeplakt zit.
Ik maakte mijn jaloezie kenbaar, waarna zij liet weten dat een aanhankelijk kind niet altijd hiep hiep hoera in de gloria is. Zo heeft ze nogal wat problematiek ervaren bij het inleveren van haar kind bij de opvang. En met problematiek bedoel ik: een huilend kind.
En toen gebeurde het. Met mijn domme hoofd sprak ik de volgende woorden uit: dat heb ik nog nooit gehad, Rosie huilt nooit bij de opvang, zij loopt altijd met een grote lach naar binnen en kijkt niet eens meer achterom, daar ben ik toch zo blij mee!
PATS BOEM gejinxt natuurlijk. Een paar weken later zou mijn dochter overgaan naar een nieuwe groep. Ineens wilde ze dat absoluut niet. Het begon met een aversie tegen haar verjaardag. Ze wist dat 3 jaar worden ook betekende dat ze naar die nieuwe groep moest, dus ze wilde geen 3 jaar worden. Toen kwamen de nachtmerries. Zelfs in haar onderbewuste spookte het.
Drie weken lang was wegbrengen dikke ellende. Ze begon ‘s ochtends in haar bed al met huilen toen ze besefte wat er die dag op het programma stond. Ze huilde het hardst toen ik haar bij de juf achterliet. Ze bleef huilen tot ergens halverwege de ochtend. Dan ontving ik eindelijk de eerste foto zonder tranen. Het leek wel lichtjaren te duren. Na drie weken was het over.
Ik heb hier veel van geleerd. Ten eerste dat het best heel fijn is om een kind te hebben dat onafhankelijk is. Ten tweede dat ik, als zacht gekookt ei, het helemaal niet aan kan om een aanhankelijk kind te hebben dat geen afscheid van mij kan nemen. En dat het mij heel veel moeite kost om bij zo’n afscheid niet nóg harder te huilen dan het kind zelf.
En ten derde: dat jinxen echt een ding is. Dat wist ik natuurlijk al, want ik heb al talloze nachten verziekt door te zeggen ‘dat ze de laatste tijd zo goed doorslaapt’ en virussen op ons afgeroepen door te zeggen ‘dat we al zo lang niet ziek zijn geweest’. Maar nu sta ik weer op scherp. Vind je me dus nogal negatief over het ouderschap? Weet dan dat ik het gewoon niet meer durf uit te spreken als dingen goed gaan.
Tara (32) is moeder van dochtertje Rosie (3). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap‘ is nú te koop.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Lady Gaga en haar verloofde Michael Polansky hebben hun eerste kind verwelkomd, werd vorige week bekend. Nu blijkt dat ze al maanden geleden is bevallen.
Een broek, spijkerrok of gewone jurk? Lou (7) bedankt ervoor. Marloes’ dochter weigert gewone kleding aan te trekken. Als het aan haar ligt, vertrekt ze iedere ochtend in een prinsessenjurk naar school.