Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Lees verder onder de advertentie
Het Sinterklaasjournaal is dit jaar dus compleet losgeslagen. Alsof iemand op de redactie dacht: “Weet je wat kinderen écht nodig hebben in deze turbulente tijden? Angst. Lekker veel angst.”
En voilà: we krijgen een verhaallijn met rampspoed, dreiging, militairen en oorlog-achtige toestanden, een Piet die onheilspellend fluistert in de kinderoortjes dat het geen kwestie is van óf het mis zal gaan maar wánneer het mis zal gaan en — jawel — 250.000 aangevraagde noodpakketten die heel toevallig net door de overheid gepromoot worden. Maar even serieus: wat is dat voor gore kindermanipulatie van zowel de makers als de ‘Pieten’ die hieraan meewerken?
Lees verder onder de advertentie
We weten inmiddels dat de overheid al een tijdje een bijna religieuze fascinatie heeft met het aanleggen van noodpakketten. Vanwege klimaat, oorlog, instabiliteit, overbelasting, onzekerheid, kortom: het hele pakket apocalyps-light.
En natuurlijk moet die voortdurende drang naar controle en waakzaamheid ergens mee worden onderschreven. Want hoe verkoop je constante waarschuwingen aan een bevolking die steeds minder gevoelig wordt voor je dagelijkse portie angstporno?
Juist. Dan ga je via de huiskamers naar binnen. Via de kleinsten. Via hét enige programma waar volwassenen nog even niet zitten te factchecken: het Sinterklaasjournaal.
Zorg dat je bang genoeg bent, want de wereld is gevaarlijk, kindertjes!
Want wat werkt er beter dan je boodschap verpakt in pepernoten, vrolijke muziek en een Sint die bezorgd naar de horizon staart alsof hij net een NAVO-briefing heeft gehad?
Het is subtiel — te subtiel — maar de ondertoon is glashelder: “Zorg dat je voorbereid bent. Zorg dat je bang genoeg bent. Want de wereld is gevaarlijk, kindertjes.” En ondertussen vraag ik me af: wanneer gaan jullie eens aansturen op vrede in plaats van op paniek? Het blijft wat dat betreft oorverdovend stil in Den Haag en Hilversum.
Lees verder onder de advertentie
En eerlijk: kinderen hebben deze ellende helemaal niet nodig. Ze hoeven geen narratief voorgeschoteld te krijgen waarin een kinderfeest wordt gebruikt als vehikel voor maatschappelijke stress. Het is alsof iemand heeft gedacht: “Hoe krijgen we de boodschap nóg dieper in de samenleving? O ja, via Sinterklaas. Dat slikt iedereen.” Het zou bijna geniaal zijn als het niet zo treurig was.
Kinderen horen zich in november druk te maken om chocoladeletters in de verkeerde vorm, verlanglijstjes die drie meter te lang zijn en de vraag of een Piet dit jaar weer vast komt te zitten in een schoorsteen. Niet om wereldrampen, logistieke ketens en strategische nationale voorraden. Toen ik negen was zag ik op tv eens een wereldleider die voorspelde dat er in 1990 een nieuwe wereldoorlog zou komen. Jarenlang ben ik bang geweest als kind. Ik weet het nu nog.
Lees verder onder de advertentie
Laat kinderen alsjeblieft gewoon kinderen zijn
De magie van Sinterklaas hoort te gaan over verwondering, spanning-op-de-goede-manier en kneuterige chaos, niet over voorlichtingscampagnes vermomd als entertainment. Laat kinderen alsjeblieft gewoon kinderen zijn – onbezonnen, vrolijk en totaal niet bezig met klimaatdreiging en geopolitiek.
Dus, beste Sinterklaasjournaal-makers en beleidsmensen die misschien iets te enthousiast meelezen: Zout even op met jullie angstzaaierij. Hou pepernoten uit de politiek. Laat Pieten struikelen over cadeaus en niet over strategische communicatie. En geef ons terug waar dit seizoen ooit voor bedoeld was: Plezier. Fantasie. Verwarring over waar de staf nu weer is. De rest van de wereldproblemen? Die lossen we wel op ná 5 december – zonder noodpakket. Of bedoelen jullie geniale misleiders puntje bij paaltje misschien opeens een nootpakket? Dat zou wel heel laf zijn.
Lees verder onder de advertentie
Meer lezen van Patrick? Hier vind je al zijn andere columns.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
Het nieuwe seizoen van Een huis vol krijgt er een gezin bij dat meteen voor extra dynamiek zorgt. Familie De Lange schuift aan naast de vertrouwde families Bal, Blom en López. Sil en Melissa nemen de kijkers mee in hun dagelijks leven met acht kinderen, variërend in leeftijd van nul tot vijftien jaar.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Kimberley is 35 jaar, intuïtief coach en moeder van twee dochters van 7 en 10. Samen met haar man en hondje vormen ze een gelukkig en avontuurlijk gezin. Kimberley heeft veel meegemaakt en sindsdien ademt ze levenslust. Ze woont met haar gezin op Ibiza, wat hen vrijheid, rust, avontuur en uitdagingen brengt. Je volgt haar […]
Marlijn Weerdenburg heeft een periode achter de rug waarin veel op haar afkwam. De presentatrice kreeg te maken met persoonlijke veranderingen, zorgen binnen haar gezin en een groot verlies.