Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Lees verder onder de advertentie
Ik liep hier in Spanje vanochtend de supermarkt uit. Nog steeds verbaasd over wat ik even daarvoor zag. Gewoon tussen de potten zwarte olijven, de pastasaus met basilicum en de rijen voorgesneden ijsbergsla. Opeens stond ze daar. Een jonge vrouw in hijab. Totaal niet ongewoon hier in Spanje. Maar wat ze deed — dát verraste me. Ze voedde haar baby. Gewoon, lopend. In de supermarkt. Zonder doek. Borst bloot. Midden tussen de bonen in blik en de flessen frisdrank.
Lees verder onder de advertentie
Ze keek me aan, glimlachte vriendelijk, en liep verder richting het vriesvak. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was. En misschien was het dat ook.
Groot voorstander, maar ook verbaasd
Ik bleef achter met mijn olijven, mijn saus, en een knoop in mijn gedachten. Want ik vond het mooi. Echt mooi. Een moeder die haar kind voedt, zonder schaamte, zonder opsmuk, gewoon precies zoals de natuur het bedoeld heeft. En ik, zelf groot voorstander van borstvoeding in het openbaar, want toch een teken van vrijheid en menselijkheid, zou haar eigenlijk een applaus moeten geven. Maar — en daar komt het – ik was óók verbaasd. Waarom eigenlijk?
Lees verder onder de advertentie
Waarom eigenlijk?
Was het omdat ze in hijab was? Omdat mijn westerse brein blijkbaar moeite had met het combineren van ‘islamitisch gekleed’, ‘hoofdhaar bedekt’ met ‘borst zichtbaar in het openbaar’? Omdat ik, ondanks mijn vooruitstrevende en flexibele geest, toch nog beelden in mijn hoofd heb over wat ‘een islamitische dame’ wel en niet zou doen?
Lees verder onder de advertentie
Ik ben geen groentje als het gaat om diversiteit. Sinds ik in Spanje mijn boodschappen doe in een dorp met een grote Marokkaanse gemeenschap, zie ik hier dagelijks vrouwen in hijab. En ik zie ze ook voeden, vaker dan in Nederland zelfs. Hier lijkt het nog iets normaler — of in elk geval minder beladen — dan in mijn oude kikkerlandje, waar moeders steeds vaker op social media moeten uitleggen waarom ze hun baby niet op het toilet willen voeden.
Ben ik zo progressief als ik denk?
En toch betrapte ik mezelf vandaag op verbazing. Niet afkeuring. Geen oordeel. Maar wel: Huh, dát had ik even niet verwacht. En dan vraag ik me af — hoe open ben ik eigenlijk écht? Ben ik zo progressief als ik denk? Of zit daar stiekem toch een restje van dat plakkerige westerse clichébeeld in mijn systeem, waarin ‘de islamitische vrouw’ vooral ingetogen, bescheiden en bedekt is?
Lees verder onder de advertentie
Wat ik wél weet: ik ben blij dat ik haar zag. Want ze brak iets open in mij.
Ze liet me zien dat moederschap overal ter wereld hetzelfde is. Dat een hongerige baby nu eenmaal niet wacht tot je in een privéruimte zit met een hydrofiele doek en perfecte rust. Dat borstvoeding geen schaamte mag kennen — niet in Nederland, niet in Spanje, en zelfs niet tussen het tomatenconcentraat en de tonijn op olie.
En als ik de volgende keer weer in de supermarkt loop en ik zie een moeder voeden — in hijab, zonder hijab, met borst bloot of met doek — dan hoop ik dat ik weer glimlach. En dat ik vooral onthoud: echte openheid begint pas waar je eigen verbazing ophoudt.
Meer lezen van Patrick? Hier vind je al zijn andere columns.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.
Het nieuwe seizoen van Een huis vol krijgt er een gezin bij dat meteen voor extra dynamiek zorgt. Familie De Lange schuift aan naast de vertrouwde families Bal, Blom en López. Sil en Melissa nemen de kijkers mee in hun dagelijks leven met acht kinderen, variërend in leeftijd van nul tot vijftien jaar.
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan […]
Kimberley is 35 jaar, intuïtief coach en moeder van twee dochters van 7 en 10. Samen met haar man en hondje vormen ze een gelukkig en avontuurlijk gezin. Kimberley heeft veel meegemaakt en sindsdien ademt ze levenslust. Ze woont met haar gezin op Ibiza, wat hen vrijheid, rust, avontuur en uitdagingen brengt. Je volgt haar […]
Marlijn Weerdenburg heeft een periode achter de rug waarin veel op haar afkwam. De presentatrice kreeg te maken met persoonlijke veranderingen, zorgen binnen haar gezin en een groot verlies.