Beeld: Paulien van Beusekom
Patrick (54) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Ik liep hier in Spanje vanochtend de supermarkt uit. Nog steeds verbaasd over wat ik even daarvoor zag. Gewoon tussen de potten zwarte olijven, de pastasaus met basilicum en de rijen voorgesneden ijsbergsla. Opeens stond ze daar. Een jonge vrouw in hijab. Totaal niet ongewoon hier in Spanje. Maar wat ze deed — dát verraste me. Ze voedde haar baby. Gewoon, lopend. In de supermarkt. Zonder doek. Borst bloot. Midden tussen de bonen in blik en de flessen frisdrank.
Ze keek me aan, glimlachte vriendelijk, en liep verder richting het vriesvak. Alsof het de normaalste zaak van de wereld was. En misschien was het dat ook.
Ik bleef achter met mijn olijven, mijn saus, en een knoop in mijn gedachten. Want ik vond het mooi. Echt mooi. Een moeder die haar kind voedt, zonder schaamte, zonder opsmuk, gewoon precies zoals de natuur het bedoeld heeft. En ik, zelf groot voorstander van borstvoeding in het openbaar, want toch een teken van vrijheid en menselijkheid, zou haar eigenlijk een applaus moeten geven. Maar — en daar komt het – ik was óók verbaasd. Waarom eigenlijk?
Was het omdat ze in hijab was? Omdat mijn westerse brein blijkbaar moeite had met het combineren van ‘islamitisch gekleed’, ‘hoofdhaar bedekt’ met ‘borst zichtbaar in het openbaar’? Omdat ik, ondanks mijn vooruitstrevende en flexibele geest, toch nog beelden in mijn hoofd heb over wat ‘een islamitische dame’ wel en niet zou doen?
Ik ben geen groentje als het gaat om diversiteit. Sinds ik in Spanje mijn boodschappen doe in een dorp met een grote Marokkaanse gemeenschap, zie ik hier dagelijks vrouwen in hijab. En ik zie ze ook voeden, vaker dan in Nederland zelfs. Hier lijkt het nog iets normaler — of in elk geval minder beladen — dan in mijn oude kikkerlandje, waar moeders steeds vaker op social media moeten uitleggen waarom ze hun baby niet op het toilet willen voeden.
En toch betrapte ik mezelf vandaag op verbazing. Niet afkeuring. Geen oordeel. Maar wel: Huh, dát had ik even niet verwacht. En dan vraag ik me af — hoe open ben ik eigenlijk écht? Ben ik zo progressief als ik denk? Of zit daar stiekem toch een restje van dat plakkerige westerse clichébeeld in mijn systeem, waarin ‘de islamitische vrouw’ vooral ingetogen, bescheiden en bedekt is?
Wat ik wél weet: ik ben blij dat ik haar zag. Want ze brak iets open in mij.
Ze liet me zien dat moederschap overal ter wereld hetzelfde is. Dat een hongerige baby nu eenmaal niet wacht tot je in een privéruimte zit met een hydrofiele doek en perfecte rust. Dat borstvoeding geen schaamte mag kennen — niet in Nederland, niet in Spanje, en zelfs niet tussen het tomatenconcentraat en de tonijn op olie.
En als ik de volgende keer weer in de supermarkt loop en ik zie een moeder voeden — in hijab, zonder hijab, met borst bloot of met doek — dan hoop ik dat ik weer glimlach. En dat ik vooral onthoud: echte openheid begint pas waar je eigen verbazing ophoudt.
Meer lezen van Patrick? Hier vind je al zijn andere columns.
Blijkbaar zijn Luke’s koffie, de eindeloze moeder-dochtergesprekken en Stars Hollow niet het enige wat we aan Gilmore Girls hebben overgehouden. Deze babynaam is namelijk steeds populairder geworden.
Als je kind midden in de nacht steeds benauwder wordt, wil je als ouder maar één ding: dat-ie zo snel mogelijk wordt geholpen. Kaj Gorgels belandde eind augustus met zijn tweejarige zoon Xavier op de eerste hulp op Ibiza, maar hield daar bepaald geen lekker gevoel aan over. Sterker nog: de ervaring laat hem twijfelen […]
Bij de Rijkerswoerdse Plassen bij Arnhem is dinsdagmiddag een lichaam gevonden. Vermoedelijk gaat het om zanger Ben Saunders die sinds dinsdagochtend onbereikbaar was voor familie en vrienden.
Kinderen die tijdens hun jeugd voortdurend probeerden ruzies te voorkomen of de sfeer in huis goed te houden, nemen die rol soms mee naar hun volwassen leven. Zelfs als ze zich daar helemaal niet bewust van zijn.
Prinsjesdag is natuurlijk vooral de dag van de troonrede en de miljoenennota, maar menig modefan kijkt ook reikhalzend uit naar de outfits van de royals.
Een baby brengt natuurlijk vooral heel veel liefde, knuffels en gebroken nachten met zich mee. Maar voor wie droomt van gezinsuitbreiding, is het ook slim om even naar de bankrekening te kijken. Want luiers, opvang en die steeds voller wordende boodschappentas tikken uiteindelijk behoorlijk aan.