Beeld: Shutterstock
Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (10) en Phaedra (7).
Ik ben vandaag als moeder heel diep gezonken.
Waarom? Ik heb de Corona-piet verzonnen.
Gisteravond na een lange dag school van peer pressure citotoetsen voor mijn oudste dochter en een net niet gehaald veterdiploma voor mijn jongste (ja ik weet het, dat had ze met haar zeven jaar natuurlijk allang van haar ouders moeten leren, maar veters strikken en klokkijken staan gewoon niet zo hoog op mijn prioriteitenlijstje, want ze leren het op een dag echt wel), waren ze gewoon op.
De batterij was leeg – zowel die van mijn dochters als die van mij. Ik merk dat we allemaal een beetje in onze reserves zitten, en de kerstmuziek op Sky Radio voelt als een gast die een halfuur te vroeg is. Niet alleen omdat het afgelopen week nog vijftien graden was, maar vooral omdat het soms voelt als een dikke middelvinger naar alle ouders die eerst nog de Sinterklaastijd door moeten zwoegen.
Wat gebeurde er nou gisteren, na een lange dag? De kinderen lagen ein-de-lijk in bed. Tanden gepoetst, geplast, voorgelezen, nog een keer geplast, bedlampje aan en het licht op de gang uit. Dat werk. Tot mijn jongste ineens zei dat ze vergeten waren hun schoen te zetten.
Shit! We hadden inderdaad beloofd dat het vandaag mocht. Maar hoe leeg die batterij ook is, op dat moment lijkt er een alkaline-shot door die kleine lijfjes te gaan en willen ze niets liever dan uit bed en die schoen zetten, natuurlijk. Begrijpelijk. Maar om het hele bedtijdriedeltje daarna nog een keer te herhalen, dáár was mijn batterij echt te leeg voor. Dus beloofde ik dat ik hun schoen zou zetten. ‘Met mijn tekening mam!’. ‘Ja liefje, met jouw tekening’. ‘En een appel!’. ‘En een appel…’, zucht. ‘Welterusten’.
Meer Kek Mama?
Schrijf je hier in voor de nieuwsbrief >
Je raadt al wat er gebeurde. Juist. Ik ben naar beneden gelopen, heb een kop thee voor mezelf gemaakt, Netflix aan geknald en ik ben die hele schoen, tekening en appel straal vergeten.
Met als resultaat dat ik twee huilende kinderen vanmorgen in de woonkamer aantrof. Mijn jongste ontroostbaar theatraal op de grond, en een zeer verwijtende blik van mijn oudste. En toen ben ik als moeder dus de afgrond van leugens ingedoken. Het eerste dat in mij opkwam, was namelijk Corona. Pieten kunnen ook Corona krijgen!
Well done, schalde de kritische stem door mijn hoofd. Kon je nu echt niets beters bedenken? Moet je nu echt een wereldwijde pandemie gebruiken om je eigen fouten te compenseren? Oscar-waardig was het wel. Want ze slikte het als zoete koek. Zelfs mijn oudste die het geheim van Sinterklaas kent, nam het van me aan.
Ze wilden hun schoen opnieuw zetten – misschien kon Corona-piet een andere piet sturen om er alsnog een cadeautje in te doen.
Nadat ik ze uitzwaaide voor school, ging mijn telefoon.
Of ik auditie wilde doen voor Bad Moms part III…
Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van 2 lab baby’s Maria (10) en Phaedra (7). Ze werkte o.a. bij Qmusic en 100% NL. Haar succesvolle podcast serie Let’s Talk About Sex(e) hoor je nu op GoodLIFE Radio. Haar man woont doordeweeks in Zwitserland, wanneer ze probeert kids, werk en girls nights zo goed en zo kwaad te combineren. In haar debuut roman ‘De Lab Baby’ vertelt ze over haar persoonlijke ervaringen met IVF.
Lees ook: ‘Waarom het runnen van een gezin net een bedrijf is’ >
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je kent het wel: jij kijkt naar een woonkamer vol rondslingerend speelgoed, was die al drie dagen op een stoel ligt en een aanrecht dat zichzelf blijkbaar ook niet gaat opruimen. Ondertussen loopt hij er doodleuk langs.