Dus ik was razend enthousiast over het feit dat mijn oudste dochter Frans leert met behulp van gebarentaal *. Tot ze gisteren thuiskwam en vertelde welke gebaren golden voor ‘jongen’ en welke voor ‘meisje’. Om ‘jongen’ aan te duiden, maakte ze een stoer gebaar met een vuist op haar hoofd en een vuist op haar hart en zei ze ‘garçon’ met een diepe, autoritaire stem. Het gebaar voor ‘meisje’ was dat je denkbeeldig je haar achter je oren doet als een klein verlegen meisje. De intonatie van ‘fille’ was op een zachte, bijna schaapachtige toon. Nou je voelt hem al aankomen, mijn stereotyperadar sloeg roodgloeiend uit. En dat brengt me meteen bij het volgende, want ook onze spreektaal barst uit z’n voegen als het gaat om seksisme.
Ik erger me sowieso aan onze taal. Weet je wat ik de allerergste vind? ‘Je mannetje staan’. Bleh. Lieve vrouwen, verenig u en zeg alsjeblieft tegen onze medemens dat we deze taal niet meer moeten bezigen. Ach, misschien bezigen we ‘bezigen’ ook niet meer, maar dat even terzijde. Goed. Het seksisme zit ook vaak verborgen. Neem nu het volgende voorbeeld: een voorzichtige vrouw wordt vaak gezien als iemand die niet durft, en een voorzichtige man als iemand die weloverwogen beslissingen neemt. En we lachen ook een hoop weg hoor, want wij vrouwen lachen liever dan dat we lastig zijn. lekker meelachen en one of the guys zijn is een vorm van controle behouden.
Er is de laatste jaren veel onderzoek gedaan naar de effecten van onze taal. Schokkend vond ik het voorbeeld van functieomschrijvingen waarin vaak gerefereerd wordt aan ‘de sollicitant’ of ‘hij moet dit of dat kunnen’, het blijkt dat men dan eerder kiest voor een man. Puur omdat die mannelijke woorden in de omschrijving zijn gebruikt. En het blijkt óók dat dit ervoor zorgt dat vrouwen minder snel solliciteren. Dus dat kleine verschil in leesgedrag heeft grote gevolgen. Terug naar mijn dochter. Je snapt dat ik haar direct heb verteld dat ik belachelijk vind dat een jongen in deze Franse ‘gebarentaal’ als stoer wordt neergezet en het meisje als – en ik wilde hier dus bijna ‘meisjesachtig’ invullen – en dat is dus precies wat ik bedoel. We hebben nog een lange weg te gaan lieve mensen. * AIM staat voor Accelerative Integrated Methodology. Deze innovatieve didactiek van Wendy Maxwell uit Canada, ontworpen voor het vak Frans, gaat ervan uit dat kinderen een taal veel sneller leren als alle taaluitingen, ook grammaticale, worden ondersteund door gebaren. Ontvang elke maand Kek Mama met korting en gratis verzonden op jouw deurmat! Abonneer je nu en betaal slechts €4,19 per editie.
Een bakfiets aanschaffen is één ding. Er vervolgens ook nog mee op vakantie gaan met twee jonge kinderen vraagt om een flinke dosis vertrouwen. Frederique deed het. En kwam verrassend enthousiast terug.
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Naomi.
Nena Kreber woont met haar vrouw Shary-An, hun dochters Billie (4) en Claes (2) en hond Freek in Scheveningen. Nena werkt als managers van Shary-An en geeft met haar columns een kijkje in het ouderschap.
Een mobiele telefoon, die heeft een kind toch niet nodig, vindt de een. Buitenspelen zal ie, en boeken lezen. Juist wel, vindt de ander. Een mobiel is namelijk hartstikke educatief, en nog veilig ook.
Ellen (37) is getrouwd met Arend (39) en moeder van Sanne (9) en Keesje (7). Haar man heeft zich een paar jaar geleden laten verleiden om in de crypto’s te stappen, maar dat heeft nog niet het gewenste resultaat opgeleverd.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.