Patricia van Liemt is radiopresentator, schrijver en moeder van Maria (13) en Phaedra (10). Elke vrijdag schrijft ze rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven en het moederschap.
‘Dus je gaat voor zes dagen naar Houston! Zes dagen!?’
Alle ogen aan de lunchtafel waren plotseling op mij gericht. Waar ik normaal gesproken prima uit mijn woorden kom, hoorde ik nu louter krekels in de krochten van mijn hersens.
‘Ehh, ja?’, was mijn onzekere antwoord. ‘Ik ga naar een vriendin die ik al jaren niet heb gezien’…
Echt? Voor maar zes dagen?’, galmde het weer mijn kant op.
Shit, dacht ik. Dus dit is wat ze ‘vliegschaamte’ noemen. En ik voelde een zware deken over me heen vallen.
Degene die mij een beetje kennen, weten dat ik vooroploop als het gaat om verandering. En als het schuurt en knettert vind ik dat geen enkel probleem. Ik sta vaak als eerste op de barricade en steek daarbij mijn feministische denkbeelden zeker niet onder stoel of banken. Ook vinden er maandelijks een hoop automatische afschrijvingen plaats richting stichtingen als Wakker Dier en Varkens in Nood. Maar vliegschaamte had ik tot op heden nog niet echt gevoeld.
“Moet ik dan daadwerkelijk minder gaan vliegen? Of moet ik gewoon niet zo hard roepen dat ik ga vliegen?”
Tot die ene middag in de kantine dus. Waarbij één collega overduidelijk mijn evenknie was op activistisch terrein, alleen dan op het klimatologische speelveld. Duizend vragen duikelden over elkaar heen in mijn hoofd. Moet ik dan ook daadwerkelijk minder gaan vliegen? Of moet ik het in sommige samenstellingen gewoon niet zo hard roepen dat ik ga vliegen? En wellicht voortaan geen gezellige kiekjes meer plaatsen op Instagram bij een vliegtuigtrap?
Eenmaal op adem, vroeg ik mijn collega of zij zelf dan helemaal niet meer vloog. Haar antwoord verbaasde me, want ze vloog één keer per jaar binnen Europa.
‘Maar’, vroeg ik haar iets wat gesterkt ‘wie bepaalt hier dan de spelregels?’
Dat was lastig, gaf ze eerlijk toe. En toen opperde ze een soort van puntensysteem. Een leuk gedachtenexperiment waar de rest van de collega’s op aanhaakte.
We kwamen tot de conclusie dat iedereen een x-aantal punten zou krijgen dat je naar behoeve kon inzetten. En ik, als vegetariër, zou een aantal punten erbij kunnen krijgen en deze weer inzetten voor een extra vliegreis (Al denk ik dat één tripje Houston gelijk staat aan 100.000 hamburgers, maar dat terzijde. Het was een gedachtenexperiment).
We filosofeerden nog wat door aan de lunchtafel en ik voelde mijn vliegschaamte wat wegebben. We kwamen helaas wel tot de conclusie dat het puntensysteem waarschijnlijk in voordeel voor de rijken zou zijn. Zoals eigenlijk alles op aarde. En zo sneuvelde het nog voordat we de kantine weer uitliepen.
‘Zeg Patrice, wat ga je eigenlijk van de zomer doen?’, vroeg ze toen we weer op onze werkplekken zaten. Toen heb ik mijn geplande reis naar Thailand toch maar even achterwege gelaten en iets gemompeld over een camping in Frankrijk…
Wil je de column van Patricia liever luisteren? Dat kan. Elke zondag tussen 16.00 en 18.00 leest ze ‘m voor op Wild FM.
Yolanthe Cabau (41) verlangde naar meer vrijheid en vond dat in Los Angeles, waar ze samen met zoon Xess Xava (10) woont. Ze leeft haar droomleven, maar de wens voor een tweede kindje blijft groot. Kek Mama sprak haar.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
De documentaire Suzan & Freek: We vieren het leven laat een kant van Suzan Stortelder en Freek Rikkerink zien die het publiek de afgelopen maanden vooral van een afstand heeft meegemaakt.
Ze is er nog niet, maar ze is nu al onderwerp van gesprek: de eerste achterkleindochter van Patricia Paay. Terwijl de familie zich opmaakt voor nieuw leven, klinkt er ook realisme door bij dochter Christina Curry.
Jordi’s vrouw ging een weekend weg met haar vriendinnen, dus hij dacht: dan ga ik een weekend naar de camping met de kids. Helemaal in zijn nopjes, hij voelde zich een superpapa, tot hij besefte waar hij terecht was gekomen.
Met een musicalster als moeder en een zanger, acteur en presentator als vader is het misschien niet zo verrassend dat ook de kinderen van Jim Bakkum en Bettina Holwerda interesse tonen in het podium. Toch kijken de twee ouders bewust naar hoe ze daarmee omgaan. Talent stimuleren doen ze zeker, maar hun kinderen beschermen blijft […]
