Er is niemand zo hard voor een moeder als een andere moeder. Al maanden merk ik dat online kritiek ver gaat.
Daar schrik ik van.
Want ongeacht hoe we het invullen, het moederschap: we doen allemaal ons best. We doen allemaal wat wij denken dat het beste is voor onze kinderen. En natuurlijk verschillen we als moeders – en dat mag. Toch weet ik niet wat ik lees. Ik krijg zoveel lelijke opmerkingen over hoe ik ben als persoon, als moeder van Bodi en Daaf, dat het misselijkmakend is.
Lees verder onder de advertentie
Reacties
Al maanden schrijf ik columns voor Kek Mama over mijn leven als tweelingmoeder en hoe het is om weer zwanger te zijn. Soms schrijf ik het met een knipoog, soms pak ik een serieus onderwerp op. Maar ik kan het niet snel goed doen. Een greep uit de opmerkingen onder mijn persoonlijke verhalen, die ik met veel liefde en zorg schrijf, altijd met een hart vol over mijn jongens, mijn man en mijn leven als werkende moeder:
‘Kakmadam voelt zich ver verheven boven het plebs want komt uit het Gooi’
‘De vraag is natuurlijk eigenlijk: Hoe kómen 2 mensen aan de “namen” Bodi en Daaf?’
‘Misschien heeft je therapeut nog een plekje over om het nog es te bespreken’
‘Kinderen gekregen omdat het zo hoort of ‘voor de heb’?’
‘Maar nou niet verbaasd zijn als je geen “warme” band hebt met je kids omdat je amper tot niet aanwezig was in hun leven’
‘Medelijden met haar kinderen. Ze had beter een goudvis kunnen nemen.’
‘Walgelijke moeder ben jij. Egoïst’
‘Je kan het hebben over de veel te dure onnodige spullen die ze gekocht heeft, maar die jongen moet zich later op kantoor voorstellen als Daaf he ‘
‘En dan ik lees dat ze 3 jaar zijn hoezo dan een luier???’
‘Deze vrouw……niet te doen. Echt onzeker, en alleen maar klagen…en bevestiging vragen.’
‘Alles voor de likezzzzzzz. Debiel wijf.’
Lees verder onder de advertentie
Het doet pijn
Online kritiek kan pijn doen. Meestal lees ik de reacties op Facebook niet eens, als ik een column heb geschreven. Maar soms wel. Natuurlijk mag iedereen haar mening geven en stel ik me kwetsbaar op door op het internet dingen uit mijn leven te delen met anderen. Daar kies ik zelf voor. Maar ik hoop dat moeders elkaar meer in hun waarde kunnen laten. Wat heb jij er zelf aan om iemand te bekritiseren op haar naamkeuze? Voel je je beter als je gemeen bent geweest tegen een ander?
Denk na voordat je op social media een felle reactie de lucht in slingert. Er zit altijd een echte moeder achter, die ook maar gewoon haar best doet in het leven en haar onzekerheden en gevoelens heeft. We hebben als moeders steun van elkaar nodig, in plaats van kritiek. Ondanks dat we het allemaal anders doen.
Komende maand staat Kek Mama in het thema van mombracing: wees lief voor een ander in plaats van diegene te momshamen. Dat maakt de wereld zoveel leuker.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.