Tessa
Er is niemand zo hard voor een moeder als een andere moeder. Al maanden merk ik dat online kritiek ver gaat.
Daar schrik ik van. Want ongeacht hoe we het invullen, het moederschap: we doen allemaal ons best. We doen allemaal wat wij denken dat het beste is voor onze kinderen. En natuurlijk verschillen we als moeders – en dat mag. Toch weet ik niet wat ik lees. Ik krijg zoveel lelijke opmerkingen over hoe ik ben als persoon, als moeder van Bodi en Daaf, dat het misselijkmakend is.
Al maanden schrijf ik columns voor Kek Mama over mijn leven als tweelingmoeder en hoe het is om weer zwanger te zijn. Soms schrijf ik het met een knipoog, soms pak ik een serieus onderwerp op. Maar ik kan het niet snel goed doen. Een greep uit de opmerkingen onder mijn persoonlijke verhalen, die ik met veel liefde en zorg schrijf, altijd met een hart vol over mijn jongens, mijn man en mijn leven als werkende moeder: ‘Kakmadam voelt zich ver verheven boven het plebs want komt uit het Gooi’ ‘De vraag is natuurlijk eigenlijk: Hoe kómen 2 mensen aan de “namen” Bodi en Daaf?’ ‘Misschien heeft je therapeut nog een plekje over om het nog es te bespreken’ ‘Kinderen gekregen omdat het zo hoort of ‘voor de heb’?’ ‘Maar nou niet verbaasd zijn als je geen “warme” band hebt met je kids omdat je amper tot niet aanwezig was in hun leven’ ‘Medelijden met haar kinderen. Ze had beter een goudvis kunnen nemen.’ ‘Walgelijke moeder ben jij. Egoïst’ ‘Je kan het hebben over de veel te dure onnodige spullen die ze gekocht heeft, maar die jongen moet zich later op kantoor voorstellen als Daaf he ‘ ‘En dan ik lees dat ze 3 jaar zijn hoezo dan een luier???’ ‘Deze vrouw……niet te doen. Echt onzeker, en alleen maar klagen…en bevestiging vragen.’ ‘Alles voor de likezzzzzzz. Debiel wijf.’
Online kritiek kan pijn doen. Meestal lees ik de reacties op Facebook niet eens, als ik een column heb geschreven. Maar soms wel. Natuurlijk mag iedereen haar mening geven en stel ik me kwetsbaar op door op het internet dingen uit mijn leven te delen met anderen. Daar kies ik zelf voor. Maar ik hoop dat moeders elkaar meer in hun waarde kunnen laten. Wat heb jij er zelf aan om iemand te bekritiseren op haar naamkeuze? Voel je je beter als je gemeen bent geweest tegen een ander? Denk na voordat je op social media een felle reactie de lucht in slingert. Er zit altijd een echte moeder achter, die ook maar gewoon haar best doet in het leven en haar onzekerheden en gevoelens heeft. We hebben als moeders steun van elkaar nodig, in plaats van kritiek. Ondanks dat we het allemaal anders doen. Komende maand staat Kek Mama in het thema van mombracing: wees lief voor een ander in plaats van diegene te momshamen. Dat maakt de wereld zoveel leuker.
View this post on Instagram
Moeder van een peuter, en nog steeds chronisch reislustig. Nu haar relatie voorbij is, stapt freelance redacteur Lianne Kooistra met haar dochter in een camper om voor lange tijd door Europa te trekken. Onderweg zoeken ze een nieuw ritme, nieuwe plekken en af en toe een speeltuin. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke […]
In een ouder-kindrelatie kunnen de rollen soms omgedraaid zijn, waardoor er sprake is van parentificatie. Wat is dit precies?
Als ouder wilt je niets liever dan dat je kinderen lekker in hun vel zitten. En terecht. Maar experts waarschuwen voor een minder bekende, groeiende stoornis.
In Capelle aan den IJssel is grote ontsteltenis ontstaan na twee opeenvolgende suïcides van middelbare scholieren, waarbij de nasleep breed is vastgelegd en gedeeld door omstanders, zo meldt De Telegraaf.
Judith (47) woont op Curaçao met haar man Robert-Jan (49), hun kinderen Olivier (15) en Valentine (12) en hondje Teddy. Vanuit het zonnige eiland ontdekt ze nieuwe landen en beleeft ze mooie avonturen. In haar columns neemt ze je mee in haar drukke, vrolijke en liefdevolle wereld vol onverwachte wonderen. Je kunt haar ook volgen […]
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.