Mariëtte Middelbeek is chef redactie van Kek Mama en auteur. Samen met haar man Erik heeft ze twee kinderen: zoon Casper (5) en dochter Nora (4).
Er bestaan van die passief-agressieve opmerkingen die onschuldig klinken, maar eigenlijk zo veel oordeel bevatten dat de ander net zo goed kan zeggen wat-ie echt bedoelt. Veel van dit soort opmerkingen hebben betrekking op het eeuwige dilemma to work or not to work als je moeder bent. Of eigenlijk: to opvang or not to opvang.
Mijn favoriete opmerking in dit spectrum: ‘Daar heb ik geen kinderen voor gekregen.’ Ik wel. Ik wilde eigenlijk helemaal geen kinderen, maar in de loop van 2013 zat ik te kijken naar de stand van de kinderopvang en dacht ik: dit kan echt niet. Dus baarde ik twee klanten, puur om de vaderlandse crèches te sponsoren. Dat gaat me gewoon heel erg aan het hart. Net als het floreren van de luchtvaart, zodat ik me gedwongen voel soms een weekend weg te gaan met mijn man. Nee, daar heb ik geen kinderen voor gekregen zeg, om ze zomaar twee dagen bij opa en oma te parkeren. Maar EasyJet wil ook wat.
Lees ook
‘Dit is waarom je nooit kritiek moet hebben op andere moeders’ >
Nog eentje: ‘Ik zou het niet kunnen.’ Deze is leuk, want nog breder inzetbaar dan alleen het werk-dilemma. ‘Mijn kinderen moeten in hun eigen bed slapen.’ ‘Ik zou het niet kunnen.’ Dat idee. Hiermee zeg je eigenlijk: dat jij het wel kan, zegt iets over jou. Jij meedogenloze egoïst. Ik weet nooit zo goed hoe ik hierop moet reageren, waardoor ik doorgaans met iets kom als: “Ja, oké, haha, nou, dat is ook wat”, terwijl ik eigenlijk zou willen zeggen: ‘Wil je ophouden met je verkapte kritiek?’ Want dat is het, en misschien niet eens zozeer omdat de ander mij van kritiek wil voorzien, maar om zichzelf een beter gevoel te bezorgen.
Ik vind het moederschap soms een aaneenschakeling van grote en minder grote keuzes, waarbij ik doorgaans op gevoel kies. Dan doe ik maar gewoon wat ik denk dat goed is, en als dat een andere keuze is dan die van iemand anders, kan diegene dat zien als het afkeuren van zijn of haar eigen keuze. Maar om daarom passief-agressief kritiek te leveren lijkt mij dan weer niet nodig. Of, om bij het onderwerp te blijven: ik zou het niet kunnen.
Deze column staat in Kek Mama 05-2020.
Meer lezen? Neem hier een abonnement op Kek Mama, de #1 glossy voor moeders.
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Naomi (30) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (33). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (3). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare peuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram: @naomiappelman.
Er is opnieuw babyvoeding uit de schappen gehaald.
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.
Wat begint als een luchtig uitje, verandert al snel in een rit vol rauwe eerlijkheid en kippenvelmomenten. In Vier handen op één buik deelt Nilay (18) haar verhaal, eentje dat schuurt, raakt en laat zien hoe dun de lijn soms is tussen overleven en opgeven.