Mariëtte Middelbeek is chef redactie van Kek Mama en auteur. Samen met haar man Erik heeft ze twee kinderen: zoon Casper (5) en dochter Nora (4).
Er bestaan van die passief-agressieve opmerkingen die onschuldig klinken, maar eigenlijk zo veel oordeel bevatten dat de ander net zo goed kan zeggen wat-ie echt bedoelt. Veel van dit soort opmerkingen hebben betrekking op het eeuwige dilemma to work or not to work als je moeder bent. Of eigenlijk: to opvang or not to opvang.
Mijn favoriete opmerking in dit spectrum: ‘Daar heb ik geen kinderen voor gekregen.’ Ik wel. Ik wilde eigenlijk helemaal geen kinderen, maar in de loop van 2013 zat ik te kijken naar de stand van de kinderopvang en dacht ik: dit kan echt niet. Dus baarde ik twee klanten, puur om de vaderlandse crèches te sponsoren. Dat gaat me gewoon heel erg aan het hart. Net als het floreren van de luchtvaart, zodat ik me gedwongen voel soms een weekend weg te gaan met mijn man. Nee, daar heb ik geen kinderen voor gekregen zeg, om ze zomaar twee dagen bij opa en oma te parkeren. Maar EasyJet wil ook wat.
Lees ook
‘Dit is waarom je nooit kritiek moet hebben op andere moeders’ >
Nog eentje: ‘Ik zou het niet kunnen.’ Deze is leuk, want nog breder inzetbaar dan alleen het werk-dilemma. ‘Mijn kinderen moeten in hun eigen bed slapen.’ ‘Ik zou het niet kunnen.’ Dat idee. Hiermee zeg je eigenlijk: dat jij het wel kan, zegt iets over jou. Jij meedogenloze egoïst. Ik weet nooit zo goed hoe ik hierop moet reageren, waardoor ik doorgaans met iets kom als: “Ja, oké, haha, nou, dat is ook wat”, terwijl ik eigenlijk zou willen zeggen: ‘Wil je ophouden met je verkapte kritiek?’ Want dat is het, en misschien niet eens zozeer omdat de ander mij van kritiek wil voorzien, maar om zichzelf een beter gevoel te bezorgen.
Ik vind het moederschap soms een aaneenschakeling van grote en minder grote keuzes, waarbij ik doorgaans op gevoel kies. Dan doe ik maar gewoon wat ik denk dat goed is, en als dat een andere keuze is dan die van iemand anders, kan diegene dat zien als het afkeuren van zijn of haar eigen keuze. Maar om daarom passief-agressief kritiek te leveren lijkt mij dan weer niet nodig. Of, om bij het onderwerp te blijven: ik zou het niet kunnen.
Deze column staat in Kek Mama 05-2020.
Meer lezen? Neem hier een abonnement op Kek Mama, de #1 glossy voor moeders.
Deborah (30) is samen met haar man en moeder van twee zoons Jake (4) en Cody (2). Ze schrijft over het moederschap, verlies en herstel na haar postnatale depressie. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Waarom gaan sommige kinderen moeiteloos hun eigen weg, terwijl anderen zich snel laten meeslepen door de mening van de groep? Vaak heeft dat minder te maken met karakter dan met lessen die iemand al vroeg in het leven heeft meegekregen.
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Wanneer er wordt gesproken over ouders en videogames, gaat het meestal over schermtijdregels, leeftijdsgrenzen of ouders die meekijken terwijl hun kinderen spelen. Maar een grote groep gamers blijft vaak buiten beeld: ouders die zelf gamen.
De term ‘narcist’ wordt tegenwoordig te pas en te onpas gebruikt. Op sociale media krijgt vrijwel iedereen die egoïstisch, arrogant of manipulatief overkomt al snel dat label opgeplakt.
Sommige herinneringen krijgen pas jaren later een heel andere betekenis. Dat geldt ook voor Roxeanne Hazes en haar broer André Hazes Jr., die in hun podcast ADHAZES terugblikken op de laatste maanden die ze met hun vader doorbrachten. Wat toen aanvoelde als spontane momenten, roept achteraf nieuwe vragen op.