Kimberley van Heiningen woont samen met Kevin, is (bonus)mama van Norah (5) en baby Jackie. Ze schrijft over het moederschap en alles wat daarbij komt kijken. Deze week over de tranen die rijkelijk vloeien.
Lees verder onder de advertentie
Vanaf de positieve test is het janken. Janken om de eerste echo, grienen om het geslacht (een meisje!), snotteren om mijn babybuik die eerst niet zichtbaar was en daarna omdat ‘ie me veel te dik werd. Daarna huilen toen ze eindelijk op mijn borst lag, voor het eerst in haar eigen bedje sliep en nog veel harder toen ze dat (slapen) besloot niet te doen. Maandenlang.
Lees verder onder de advertentie
Alle soorten tranen
Er wordt dus wat afgejankt in huis. Door haar, door mij. Alle soorten tranen passeren de revue. Van krampjestranen tot hongertranen en ik ben zo moe-tranen. Van jij bent het allermooiste wat me ooit is overkomen- tot hoe the fuck doen andere moeders dit?- tranen. Of als iemand je ooit pijn doet, maak ik hem (of haar) dood-tranen. Van ik kán niet meer-tranen tot je schaterlachte net naar me en dat raakt me in iedere vezel-tranen. Er is weinig voor nodig of daar komen de waterlanders weer. Naast de grootverpakkingen luiers en billendoekjes was een dozijn tissuedozen (maat XXL alsjeblieft) geen overbodige luxe op de uitzetlijst geweest. En steeds als ik denk: en nú hebben we het wel gehad – met dat gegrien – is er weer zo’n nieuwe ‘eerste keer’ die mijn sluizen wijd openzet.
Het dieptepunt, of hoogtepunt van mijn traanproductie – het is maar net hoe je het bekijkt, was toen ik weer begon met werken. Voor het eerst als moeder. Tijdens mijn verlof kwamen de muren op me af, maar die eerst week op kantoor wilde ik niets liever dan weer thuis zijn. Ik vond het heerlijk om me weer tussen de volwassenen te begeven en mijn cappuccino warm (Halleluja!!!) te drinken, maar afschuwelijk om mijn baby achter te laten.
“Alle soorten tranen passeren de revue.”
Lees: bij papa met wie ik het de eerste drie maanden helemaal samen heb gedaan (dankzij het uitgebreide ouderschapsverlof) en die Jackie sneller in slaap wiegt dan ik. Bij opa en oma (die mij toch volwassen en wel hebben afgeleverd
) of op de opvang waar de leidsters hartstikke lief en vakbekwaam zijn. Toch bleek de wendag er vooral één voor mama te zijn.
Droge ogen
Inmiddels zijn we een maand verder en lukt het me haar met droge ogen af te leveren. Om zonder schuldgevoel naar kantoor te gaan en extra te genieten als ik dan weer thuiskom. Maar ja… nu is het wachten op dat eerste woordje, het eerste stapje, de eerste keer fietsen, de eerste schooldag, de eerste keer ongesteld, het eerste vriendje, voor het eerst op kamers… Mijn hemel! Kan iemand alvast de tissues aangeven?
Relatie uit, huis leeg, camper volgeladen. Lianne Kooistra (42) trekt de komende tijd met dochter Keetje (3) door Europa. In haar columns schrijft ze over hun tijdelijke leven op vier wielen. Je kunt haar avonturen ook volgen op Instagram.
Denk je aan een gezonde zwangerschap, dan denk je waarschijnlijk meteen aan de moeder. Stoppen met roken en alcohol, gezond eten, genoeg rust: alle adviezen lijken op haar gericht. Maar dat beeld klopt niet meer, blijkt uit een nieuwe Britse studie.
Opgroeien met een beroemde broer klinkt misschien als een groot backstagefeest, maar de realiteit is vaak net even anders. Monique Smit (36) vertelt daar openhartig over in de podcast De Bevers geven zich bloot.
Ben je op zoek naar een te leuke eyecatcher voor in de kinderkamer? Dan hebben wij dé musthave gespot: een opblaasbare poef in de vorm van Nijntje. En je scoort ‘m ook nog eens voor een leuke prijs.
Femke is een boysmom en dat zal ze weten ook. Haar jongens zitten altijd onder de blauwe plekken en krassen, kleding is geregeld stuk en en wordt gestoeid alsof hun leven ervan afhangt.
Opgroeien zonder Google, zonder appjes van je moeder (“Waar ben je?!”) en zonder dat er meteen een volwassene insprong als het lastig werd, het voelt inmiddels bijna nostalgisch. Toch zit er in die ogenschijnlijk simpele jeugd iets waar we nu massaal naar terugverlangen. Want juist in het zelf uitzoeken, aanklooien en soms keihard falen groeide […]