Fotografie: Emma Peijnenburg
Vroeger dacht ik dat kinderen vooral schattig waren. Met een beetje knutselen en koekjes bakken kwam je vast een heel eind (ha ha ha). Dus riep ik altijd dat ik een rijke vent aan de haak zou slaan, kinderen zou krijgen en huisvrouw zou worden.
Zo eentje met een perfect geföhnde lok, het huis tiptop op orde en overal geurkaarsen. Die overdag met de jongste zou puzzelen, tijdens het slaapje een pilatesles deed en dan om 15.00 uur de oudste ophaalde met een plak versgebakken bananencake. Het woord carrièrejager kwam niet in mijn woordenboek voor.
Fast forward vijftien jaar en de rijke vent is nog in ontwikkeling (ik geloof in je potentie, schat), en het huisvrouwenbestaan is daarmee godzijdank ook aan me voorbijgegaan. Want na een mamadag en een weekend waarin ik minstens twintig keer twee vechtende kinderen van elkaar af heb moeten trekken en zes keer onder dreiging van een meltdown een ijsje uit de vriezer heb getoverd, ben ik er klaar voor. Klaar om op maandag met koffie in mijn hand en airpods in mijn oren op standje stilte naar werk te vertrekken. Begrijp me niet verkeerd, die twee mini-mensjes zijn mijn hele hart in snottebelvorm. Maar ik word er echt een leuker mens van als ik ook nog iets anders ben dan alleen mama.
Mijn vriend en ik roepen weleens gekscherend dat op maandag ons weekend begint. Op werk kan ik ineens weer hele zinnen vormen zonder onderbroken te worden door de vraag of pinguïns ook knieën hebben. Ik kan naar het toilet zonder publiek. En lunchen zonder dat een peuter mijn broodje uit mijn hand rukt.
Ja, ik voel me als werkende moeder weleens schuldig. Het gevoel dat je óf op werk tekortschiet óf thuis – en op slechte dagen allebei – is eeuwig aanwezig. Maar ik kan het tegenwoordig ook als win-winsituatie voor iedereen zien. Ik kan ’s maandags weer ademhalen en de kinderen krijgen ’s avonds een moeder terug die blijer is, liever, en met een net iets langere lont dan op zondagmiddag om 17.32 uur.
Dus aan alle moeders die fluitend door het park huppelen op maandagmorgen: petje af. Echt. Maar ik zwaai na de kerstvakantie mijn kinderen uit, stap in mijn mooiste witte blouse het kantoor binnen en denk: let the weekend begin!
Heather (33) is redacteur bij Kek Mama en moeder van een zoon (5) en dochter (2). Haar columns zijn een mix van herkenbare momenten, hilarische situaties en kleine overwinningen in het moederschap.
Meer columns van Heather lees je hier. Of volg haar op Instagram.
Carice van Houten speelt voor het eerst in zeven jaar weer in een speelfilm: A Family. In de film staat de impact van een scheiding op kinderen centraal, een thema dat haar persoonlijk raakt.
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Hanne (31) haar vraagstuk. Kan ze haar twee kinderen in de bakfiets laten zitten als ze de supermarkt in glipt voor een snelle boodschap?
Is er zoiets als de perfecte timing voor broers en zussen? Of is het gewoon: je doet maar wat en hoopt dat het goed uitpakt?
Iedere ouder doet het wel eens: toegeven. Nog een snoepje, dat ene speelgoedje toch kopen, geen zin in gedoe dus laat maar. Heel normaal. Maar wat als dat geen uitzondering is, maar de standaard?
Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week deelt Liva (30) haar struggle. Ze geeft namelijk iets te graag geld uit aan cadeaus voor andermans kinderen. Tot grote frustratie van haar man..
Soms lijkt het wel alsof je woorden geen enkel effect hebben op je kinderen. Misschien komt dat wel doordat jij deze dingen regelmatig zegt.
