Eigen beeld
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Ik moet vaak terugdenken aan het moment dat ik destijds weer begon met werken. De stap over de drempel, terug de maatschappij in, voelde als een sprong in het diepe. Mijn werk is in de loop der jaren enorm veranderd en daarmee ook ons ritme.
Destijds werkte ik nog als kapster, een prachtig vak waarin ik met mijn handen creëerde en altijd onder de mensen was. Maar de realiteit was dat daar mijn hart niet lag. Ik voelde aan alles dat de balans knelde.
Ik had het altijd al geroepen, ik wil secretaresse worden… ik zette door, ging studeren en behaalde mijn diploma. En na al die tijd nam ik de sprong en stapte ik de kantoorwereld in. Dat was aan het begin best spannend, in plaats van een schaar en föhn had ik ineens te maken met overvolle mailboxen en volle agenda’s. Maar met mijn achtergrond als kapster bleek onverwacht mijn grootste kracht: het luisterend oor, de mensenkennis en het snel kunnen schakelen kwamen op het secretariaat perfect van pas.
In die functie ben ik toen ontzettend hard gegroeid. Wat begon als werk op de receptie, groeide in al snel uit tot het secretariële werk en uiteindelijk personeelszaken. Ik werd de spil van het bedrijf en zat daar eindelijk echt op mijn plek.
Die rol gaf me destijds de structuur en de stabiliteit die ik zo hard nodig had. Als ik daaraan terugdenk, voel ik diepe trots. Het was me gelukt. Ik was de vakvrouw die haar eigen droom had durven najagen, haar diploma had behaald en haar eigen weg had gekozen.
Maar… na zeven jaar kwam er een onverwacht euvel op mijn pad, het bedrijf waar ik werkte werd overgenomen. Dat luidde een ontzettend roerige tijd in die alles op losse schroeven zette. Hoe dat allemaal verder ging, deel in graag in mijn volgende column.
Je leest hier meer columns over Wendy’s gezinsleven als alleenstaande moeder.
Zwanger zijn is prachtig, maar laten we eerlijk zijn: met een steeds groter wordende buik worden zelfs de simpelste dingen een uitdaging. Daar kan Roxanne Bertels, de zwangere vriendin van wielrenner Mathieu van der Poel, inmiddels over meepraten. Op Instagram deelt ze een grappige gedachte die voor veel zwangere vrouwen herkenbaar zal zijn.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Joy (30) over het Tikkie dat ze van haar schoonmoeder kreeg.
Als je zwanger bent en je werkt, dan willen mensen daar nog wel eens naar vragen. Naar je verlof, met name. Want: jij gaat er dit jaar even tussenuit. Zij niet. ‘Heb je zin in die vijf maanden vrij zijn?’, vraagt iemand aan me. Ik antwoord dat ik daar inderdaad wel naar uitkijk, ja. Pas […]
Bij opa en oma gaat het soms net even anders dan thuis. Geen tablet aan tafel, eerst netjes gedag zeggen en na het eten misschien nog een potje kaarten. Hoewel kinderen daar niet altijd meteen enthousiast van worden, blijken juist die ouderwetse gewoontes waardevol.
Video
Drie kinderen, bomvolle agenda’s en af en toe een flinke woordenwisseling: ook bij Kim Kötter (44) en Jaap Reesema (42) is het echt niet altijd rozengeur en maneschijn. Toch weet Kim na veertien jaar samen één ding heel zeker: zij en Jaap worden samen oud. Daar heeft ze zo haar redenen voor.
Bij opa en oma gelden soms heel andere regels dan thuis. Geen tablet aan tafel, gewoon buiten spelen en netjes ‘dank je wel’ zeggen. Misschien vind je sommige gewoontes een tikje ouderwets, maar ze kunnen juist verrassend goed zijn voor je kind.
