Rianne: ‘Ik neem mezelf voor niet opnieuw in de val te trappen’

rianne arendsen columnist Eigen beeld

Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.

Lees verder onder de advertentie

Onze jongste dochter werd vorige week drie jaar. Vol verrukking scheurde ze enveloppen en inpakpapier aan flarden – de inhoud ervan ontging haar in de meeste gevallen volledig. Waar op plekken ver weg en dichterbij behoefte is aan schoon drinkwater, een dak zonder gaten of een liefdevolle knuffel (en dan doel ik niet op een pluche exemplaar), blijkt in onze omgeving iets heel anders te heersen. Cadeautjeswoede. Menig ouder wiens kind dit najaar jarig is vraagt zich, idealiter hardop, aan de rand van een schoolplein, af: ‘Wat moeten wij onze prins/prinses in vredesnaam geven?’

Lees verder onder de advertentie

Consumentisme heeft de woonkamer van het gemiddelde jonge gezin met succes doordrongen. Mijn mezelf cadeau gegeven handboek ‘Montessori voor thuis’ ten spijt: ook bij ons. Ik heb weleens een foto gezien van al het in huis aanwezige speelgoed – en kinderboeken, véél kinderboeken – dat een moeder had uitgestald en op social media geplaatst. Dapper.

Een Grote Schoonmaak

Vorige week hebben de Echtgenoot en ik ons maar weer eens een Grote Schoonmaak voorgenomen. Overzichtelijke kasten, alles op een vaste plaats en alleen speelgoed dat de fantasie prikkelt. Does this spark joy? echoot Marie Kondo in mijn hoofd. Met achter de schermen een geolied roulatiesysteem. Misschien moeten we een nieuwe set transparante bakken aanschaffen. Of van die leuke gevlochten manden…

Lees verder onder de advertentie

Terwijl ik in gedachten de speelhoek overhoop haal en bakken label, zijn de kinderen druk met andere dingen. Wat houdt hen eigenlijk bezig, als ze niet op school zitten, druk zijn met zwemles of het meehelpen met huishoudelijke klusjes?* Laat ik me beperken tot vandaag. De Peuter: een afgeragd autootje met een respectabele leeftijd van 35+ en een ongezond grote verzameling supermarktmini’s. De Kleuter: haar zelfgemaakte vlieger. Een uit een kleurboek geknipte Disneyprinses met een aan haar blote enkel vastgeniet touwtje. Haar hoofd moet al even geleden ergens in de struiken zijn zoekgeraakt.

Compromissen

Helaas, ik ga niet beweren dat wij thuis een perfecte oplossing hebben gevonden. Ik zou het, uiterst voorzichtig, compromissen noemen. Wij waren nog net niet dat koppel dat op de geboortekaartjes van onze dochters vroeg om een donatie aan een goed doel. Wel proberen we op andere manieren te consuminderen en tegelijkertijd dankbaarheid te kweken. Het eerste verjaardagscadeau van onze oudste was dan ook een ingepakte banaan; dat had haar lieftallige vader van YouTube geplagieerd. Een doorslaand succes, dat moet gezegd.

Lees verder onder de advertentie

Inmiddels zijn we aanbeland in de fase van de, door mij stiekem zo verafschuwde, online verlanglijstjes. Hierop prijken jaarlijks:

  • Uitstapjes met familie. Mooie herinneringen boven spullen.
  • Grofmotorisch verantwoorde rijwielen. Deze geven we bij voorkeur zelf, de reden laat zich raden: we willen natuurlijk wel leuk gevonden worden door onze kinderen.
  • Educatieve gezelschapsspelletjes, puzzels of knutselspullen.
  • Cadeaus uit de categorie ‘nuttig’. Soms vraag ik me af tot welke leeftijd dit zal worden getolereerd – al zou ik zelf mijn tanden maar al te graag met een Nijntjeborstel poetsen.

Cadeautjeswoede

De verjaardag van onze jongste is weer achter de rug en de familie heeft zich keurig aan ons lijstje gehouden. Op naar de volgende feesten die het najaar rijk is, mét de bijbehorende cadeaus. ‘Gelukkig’ groeien onze dochters angstaanjagend vlot uit hun eerste-, tweede- en derdehands garderobes. Dus kocht ik maar vast nieuwe winterpyjama’s voor de oudste. Eén voor nu, want haar huidige hoogwaterbroeken kunnen écht niet meer. Op de ander zal ze nog even moeten wachten. Die heb ik op het dak klaargelegd, om over twee weken weer op te duiken in haar (gloednieuwe) schoen.

Lees verder onder de advertentie

Cadeautjeswoede en opruimwoede gaan blijkbaar prima hand in hand. Aanmodderen met goede intenties. Ik neem mezelf voor niet opnieuw in de val te trappen. Want waar worden ze nu eigenlijk echt gelukkig van, die prinsessen van ons? Schoon water, een betrouwbaar dak en liefdevolle knuffels, vermoed ik. Dat moet te doen zijn. Weten wat er echt toe doet, dat is pas een duurzaam cadeau.

*Gratis tip: geef jezelf en al je vrienden het boek ‘Jagen, verzamelen, opvoeden’ (als kraam)cadeau.

Meer columns lezen van Rianne? Je vindt ze hier!

Voeg ons toe als voorkeursbron
Lees verder onder de advertentie

Meest bekeken

Facebook Twitter Whatsapp E-mail