Eigen beeld
Vrienden Dick (37) en Rob (37) werden vrijwel tegelijkertijd vader van een tweeling. Dick is vader van twee jongens (7 en 5) en een jongen-meisje tweeling (3). Rob is vader van Jonas (5) en tweeling Mila en Noud (3). Samen schrijven ze een boek over hoe het is om vader te worden van een tweeling, dat medio 2026 zal verschijnen onder de titel ‘Superpapa’. Want tweelingvaders zijn hoe dan ook superpapa’s, maar van tevoren weten waar je aan toe bent, is wél zo prettig. In hun column delen ze hoe het dagelijks leven met een tweeling eruit ziet.
Om even aan de koude januarimaand te ontsnappen, hadden we een weekje naar de zon geboekt. Onze oudste wordt alweer bijna 5 jaar, het moment dat de leerplicht officieel start, dus dit was het moment om er nog even tussenuit te gaan, zonder aan de hoge prijzen van de schoolvakanties gebonden te zijn. Met het vliegtuig, want helaas is er in januari geen lekker weer op rij-afstand: voor het eerst vliegen met de kinderen, en dan meteen een kleine 6 uur, naar Egypte. De bestemming, een resort in Hurghada, was misschien niet zo avontuurlijk als die van eerdere vakanties, maar het vliegen met de kinderen vonden we toch best spannend.
Met alle koffers, en vooral met veel snoepjes, tekenspullen en boekjes in de handbagage, vertrokken we ’s ochtends vroeg richting Schiphol. De luchthaven zelf was geen probleem: de kinderen waren mega-nieuwsgierig naar alle mensen, vliegtuigen, piloten en stewardessen en alles wat er nog meer te zien was. Ook het wachten bij de gate verliep prima, omdat we uitzicht hadden op ons vliegtuig, en het het moment was voor het ontbijt.
Eenmaal op onze stoel begon het spannende moment: het opstijgen. We hadden de kinderen al voorbereid op een gek gevoel in hun oren, maar met name de tweeling was meer geïnteresseerd in de beloofde snoepjes als oplossing hiervoor. Er was bijna ook teleurstelling toen de ‘riemen vast’-lampjes uit gingen, en de snoepjes weer in de tas verdwenen.
Terwijl onze kinderen rustig aan hun kleurplaten begonnen, begon een paar rijen voor ons dat waar wij zelf ook bang voor waren: gillende en huilende kinderen, en ouders die wanhopig alles probeerden te doen om hun kinderen gerust te stellen. Vervelend voor hen natuurlijk, maar de passagiers in de rijen eromheen hadden vooral medelijden met zichzelf, en kwamen zich daar, in het gangpad op weg naar het toilet, bij ons over beklagen. “Dit kan toch niet”, en “Realiseren ze zich niet hoe vervelend dit is”: allemaal zinnen waar ik met drie kleine kinderen om me heen niet zoveel mee kon. Toen ik aangaf dat het voor de betreffende ouders het vervelendst was, werd ik heel onbegrepen aangekeken.
Helemaal rustig bleef het bij ons ook niet, want Noud had het raampje gevonden, en vond het een leuk spelletje om deze keer op keer open en dicht te doen. De oudere dame in de rij ervoor vond dit minder leuk, en schreeuwde na een paar keer “En nu is het afgelopen!” naar achteren. Noud schrok ervan, maar dacht gelukkig al snel hetzelfde als ik: doe normaal, en ontspan, het is vakantie!
Na 4 uur was de aandacht voor boekjes en kleurplaten wel weg, en begonnen Mila en Noud zich te vervelen. Het was tijd voor ons geheime wapen: de tablet met gedownloadde filmpjes. Even afleiding, en na een paar afleveringen Nijntje en Paw Patrol konden ze er daardoor weer tegenaan. Tijdens de daling was het weer tijd voor snoepjes, en zo kwamen we de reis meer dan prima door.
De vakantie was fantastisch: met zwemmen in de zwembaden, spelen op het strand, minigolf, lekker eten, taartjes en ijsjes en vooral 25 graden en zon. We zijn het resort niet afgeweest, en de kinderen vonden iedere dag geweldig. Papa en mama kwamen zelfs toe aan een boek en een lekker drankje: heerlijk!
Na een week moesten we helaas weer terug naar het koude Nederland, en gelukkig vlogen we nu aan het eind van de middag, waardoor de kinderen ook nog een deel van de vlucht konden slapen. Ik denk niet dat de ouders van de gillende kinderen op de heenweg er ook zo over denken, maar het vliegen met kinderen is me alles meegevallen.
Meer lezen over de avonturen van de tweelingpapa’s? Hier vind je hun andere columns.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Lorraine (39) is gelukkig getrouwd en moeder van acht kinderen in de leeftijd van 19, 17, 15, 13, een tweeling van 5, 3 en 1 jaar oud. Alsof dat nog niet genoeg is, is ze sinds 2007 gastouder van op dit moment twee kinderen.
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.
Wanneer Myrna (37) na weken appen eindelijk afspreekt met een man die haar hart sneller laat kloppen, lijkt alles op zijn plek te vallen. Maar nog voor het hoofdgerecht op tafel staat, rent haar date het restaurant uit. Toch maakt juist dat onverwachte moment hem alleen maar aantrekkelijker.
Voor veel gezinnen verandert een verhuizing naar het buitenland niet alleen het dagelijks leven, maar ook de toekomst van hun kinderen. Dat geldt ook voor Reinout Oerlemans (55), die samen met zijn gezin al jaren in de Verenigde Staten woont.
