Eigen beeld
Vrienden Dick (36) en Rob (36) werden vrijwel tegelijkertijd vader van een tweeling. Dick is vader van twee jongens (6 en 4) en een jongen-meisje tweeling (2). Rob is vader van Jonas (3) en tweeling Mila en Noud (2). Samen schrijven ze een boek over hoe het is om vader te worden van een tweeling. Want tweelingvaders zijn hoe dan ook superpapa’s, maar van tevoren weten waar je aan toe bent, is wél zo prettig. In hun column delen ze hoe het dagelijks leven met een tweeling eruit ziet.
Drie maanden op reis met 3 kleine kinderen? Hoe ga je dat doen? En weet je wel waar je aan begint?
Die vragen kregen we regelmatig als we vertelden dat onze sabbatical dichterbij kwam. Na onze eerste vakantie met z’n vijven realiseerden we ons dat we, als onze oudste vijf jaar zou zijn, vast zouden zitten aan de schoolvakanties, en dus vroegen we alvast vrij van ons werk en begonnen we met sparen, zonder dat we een concreet plan hadden. Een lange tijd samen tijd doorbrengen en avonturen beleven leek ons een fantastische ervaring.
Het jaar daarna had dat plan steeds meer vorm gekregen, en nu was het bijna zover. Op reis door Europa met onze vouwwagen, daar begon het mee. Over een oude camper of caravan hadden we ook nagedacht, maar dat leek ons erg krap (als je zoals ons niet van plan bent een fortuin neer te leggen voor een rijdende balzaal). En het voordeel van Europa is dat je vrij snel terugbent wanneer het toch niet zo bevalt, plus dat er genoeg moois te zien is natuurlijk!
Drie maanden op reis betekent drie maanden geen opvang, en dus ook niet de bijbehorende kosten. Dat komt mooi uit, want het betekent ook drie maanden geen salaris. Maar de opvang op pauze zetten kan niet, en we wilden bij terugkomst wel weer een plekje. Gelukkig had een kinderopvang en BSO ergens anders in het dorp plek voor vier maanden later, en dus nam de tweeling (want Jonas was net vier geworden, en ging dus alvast een paar weken naar school) met 2,5 jaar afscheid van hun opvang. “Wij gaan op sabbatical”, zeiden ze trots.
Al snel nadat we begonnen met plannen, hadden we een Google Maps kaart aangemaakt, waar we bezienswaardigheden, leuke plekken en mooie campings die we tegenkwamen in opsloegen. Zo vormde zich langzaam een plan voor onze route: naar Italië voor mooi weer, via Rome en de Amalfikust naar Puglia, daar op de boot over de Adriatische zee, en dan door de Balkan terug naar het noorden. De eerste twee hotelovernachtingen en de eerste camping, in Toscane, boekten we, maar verder niet. We wilden vooral nergens aan vast zitten, op leuke plekken langer kunnen blijven, en slecht weer kunnen ontwijken.
En toen was het april: tijd om de auto, dakkoffer en vouwwagen in te pakken, en te vertrekken naar de eerste tussenstop: een sprookjespretpark in Zuid-Duitsland.
Meer lezen over de avonturen van de tweelingpapa’s? Hier vind je hun andere columns.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Na een periode van plannen, schuiven en geduld is het moment daar voor Vinenzo Wildeman: hij staat op het punt om zijn ouderlijk huis te verlaten. Een mijlpaal waar het gezin al een tijd naartoe leefde en die nu eindelijk concreet wordt.
Voor de Belgische international Jérémy Doku stond deze week niet het voetbal, maar zijn privéleven centraal.
Zwanger van je eerste kindje, de enthousiaste reacties vliegen je om de oren. Mirella geniet er enorm van. Tot ze het op haar werk vertelt.
Als moeder ben je jarenlang druk met opvoeden. Luiers verschonen, boterhammen smeren, ruzies sussen, grenzen stellen en ondertussen hopen dat je iets goed doet en je later een hechte band hebt met je kind.
Opvoeden draait niet alleen om regels, grenzen en dagelijkse routines. Vaak zijn het juist de eenvoudige uitspraken van ouders die jarenlang blijven hangen. Zinnen die je vroeger misschien met een zucht aanhoorde, maar die later ineens verrassend veel waarheid blijken te bevatten.