Eigen beeld
Vrienden Dick (36) en Rob (36) werden vrijwel tegelijkertijd vader van een tweeling. Dick is vader van twee jongens (6 en 4) en een jongen-meisje tweeling (2). Rob is vader van Jonas (3) en tweeling Mila en Noud (2). Samen schrijven ze een boek over hoe het is om vader te worden van een tweeling. Want tweelingvaders zijn hoe dan ook superpapa’s, maar van tevoren weten waar je aan toe bent, is wél zo prettig. In hun column delen ze hoe het dagelijks leven met een tweeling eruit ziet.
De komst van twee baby’s betekent vaak een onmiddellijke wens voor meer ruimte. Slaapkamers natuurlijk, maar ook gewoon leefruimte. Kleine baby’s worden drukke peuters, energierijke kinderen en onrustige pubers – die allemaal ruimte nodig hebben. Dus hierbij ons verhaal over verhuizen en verbouwen met een babytweeling, vol met tips.
We maakten het onszelf niet makkelijk dat we het zo hadden gepland dat we een maand na de bevalling de sleutel van ons nieuwe huis kregen en onszelf niet meer dan twee maanden gaven om het nieuwe huis op te knappen én om te verhuizen. Gekkenwerk natuurlijk, maar het was kiezen tussen óf met z’n zessen in een veel te klein huis zitten (en later alsnog een keer moeten verhuizen), óf het in leven houden van twee mini-baby’s combineren met het coördineren van een verbouwing. We hebben toch maar voor het tweede gekozen…
Verhuis niet met baby’s als dat niet per se nodig is. Als het tóch niet anders kan, zie tip 2:
Het eerste halfjaar hebben de baby’s nog niet zo veel ruimte nodig. Het best is verhuizen als de baby’s aardig slapen ‘s nachts, overdag geregeld naar de kinderopvang gaan, maar nog wel in het eerste jaar van de baby’s, zodat je een deel van je ouderschapsverlof kunt gebruiken om laminaat te leggen, te verven en (afhankelijk van hoe veel rechterhanden je hebt) andere klusjes te doen.
In ons geval zadelde ik Ellen op met twee baby’s (en een deel van de week nóg twee kleine kindjes) terwijl ik met m’n vermoeide hoofd probeerde het nieuwe huis naar wens te maken. Dankzij het inhuren van professionals voor schilderwerk en vloeren en hulp van familie en vrienden, lukte het ons nèt aan om het nieuwe huis leefbaar te krijgen voor de dag van de verhuizing.
Als je nog een beetje spaargeld hebt en goede klussers kunt vinden: huur ze in. Daar krijg je geen spijt van. En: vraag hulp aan vrienden en familie. Klussen bij iemand anders is leuk (want helpen doet iedereen graag, en als je dan naar huis gaat heb je geen last meer van de rommel die je achterlaat). Maak daar gebruik van.
Neem de tijd. Niet alles hoeft meteen. Een oude badkamer of oude keuken kan vaak nog wel een of twee jaar mee. De zolder kan ook wel later.
Ook het doen van kleinere klusjes ná de verhuizing bleek trouwens uitdagend. Want wanneer kun je gaten boren, naar de bouwmarkt, verven, of de badkamer en keuken aanpakken? Als de baby’s slapen kun je geen herrie maken natuurlijk, als ze wakker zijn ben je vaak druk bezig. Kleine kinderen meenemen naar de bouwmarkt is een enorm gedoe met allerlei gevaren, als er peuters of kleuters in huis rondlopen kun je niet verven… ‘s Avonds dan? Alsof we dan nog ergens energie hadden om de handen uit de mouwen te steken. Nee hoor, als het eventjes kon ploften we ‘s avonds op de bank om helemaal niks te doen. Klussen met kinderen is ook onhandig omdat je continu moet opruimen: overal gereedschap hebben liggen is niet bevorderlijk voor een veilig thuis. En zo trof ik mezelf eens aan terwijl ik een kast in elkaar zette in een kinderkamer waar twee kleine jongens aan het spelen waren met een paar inbussleutels en een baby op het bed lag te kraaien van plezier. Meer vader kun je je niet voelen!
Maar zonder gekheid: de verbouwing en verhuizing was een heel intense tijd. Onwillekeurig – en in strijd met onze wens voor een gelijkere verdeling – kwam de zorg voor de baby’s vooral op Ellen terecht terwijl ik aan het klussen was. Bij de verhuizing zelf was Ellen met de vier kinderen uit logeren, terwijl ik met een peloton aan hulptroepen de meubels en de (vooral door Ellen) ingepakte dozen naar ons nieuwe huis bracht. Het voelde soms alsof we allebei ons ‘eigen project’ hadden, terwijl we liever de babytijd en de verhuizing wat meer gezamenlijk zouden aanpakken.
Praat er samen over. Het geeft je partner een gevoel van meer betrokkenheid en zorgt voor meer onderling begrip. Erken ook dat het zowel fysiek als emotioneel best heel zwaar kan zijn om deze twee grote veranderingen in korte tijd te combineren.
Meer lezen over de avonturen van de tweelingpapa’s? Hier vind je hun andere columns.
Je herkent het meteen: sommige oma’s zijn een soort magneet voor hun kleinkinderen. Je hoeft als moeder nauwelijks te vragen of ze mee wille en ze staan al met hun jas aan bij de deur. Niet alleen omdat oma lief is, maar omdat het bij haar altijd gezellig, actief en verrassend is. Deze oma’s hebben […]
Bo staat net ongelofelijk lekker te zoenen in het schoonmaakhok op school, met een leuke vader van het schoolplein, als ze ineens een kinderstemmetje hoort.
Haar dochter zeurde al tijden om dit kapsel, maar voor Luca stond vast: dat ging absoluut niet gebeuren. Dus probeerde haar dochter het bij haar vader…
De familie Bellinga zorgt opnieuw voor ophef. Tijdens hun reis door Zuid-Afrika plaatsen ze een video waarin ze een sloppenwijk bezoeken, waarbij een opmerking over de kinderen daar bij veel kijkers verkeerd valt.
Wat begon als een spannende zoektocht naar de liefde op tv, eindigt nu in een echt boeren-babyverhaal. Kijkers leefden massaal mee met Simone en boer Roel, en hoewel het in het programma geen klassiek sprookjeseinde leek te krijgen, bleek de liefde juist ná de camera’s pas echt te bloeien.
Donderdag zat Soundos El Ahmadi (44) aan tafel bij de Vlaamse VRT-talkshow De Afspraak, waar het ging over onveiligheid voor vrouwen. Presentator Bart Schols (51) twijfelde of het probleem wel zo groot is, maar Soundos liet zich niet van de wijs brengen.