Vrienden Dick (37) en Rob (37) werden vrijwel tegelijkertijd vader van een tweeling. Dick is vader van twee jongens (7 en 5) en een jongen-meisje tweeling (3). Rob is vader van Jonas (5) en tweeling Mila en Noud (3). Samen schrijven ze een boek over hoe het is om vader te worden van een tweeling, dat medio 2026 zal verschijnen onder de titel ‘Superpapa’. Want tweelingvaders zijn hoe dan ook superpapa’s, maar van tevoren weten waar je aan toe bent, is wél zo prettig. In hun column delen ze hoe het dagelijks leven met een tweeling eruit ziet.
Lees verder onder de advertentie
Dat het hebben van een tweeling regelmatig hard werken is, zal niemand verbazen. Zelfs nu onze tweeling drie jaar is, worden de nachten nog regelmatig onderbroken en stellen ze mijn geduld regelmatig op de proef. Maar ik ben ook de eerste om te benadrukken dat het geweldig is om een tweeling van zo nabij te zien opgroeien. Het is moeilijk om uit te leggen waarom dit zo is, maar hieronder doe ik een poging.
Lees verder onder de advertentie
Altijd samen
Ik merk dat het heel bijzonder is dat ze altijd samen zijn. Thuis, op de crèche, bij bijna alle uitstapjes, de tweeling is tot elkaar veroordeeld. Als de een ziek is, wordt de ander dat meestal ook en als de een plan heeft om iets te doen, blijft de ander meestal niet achter. Als de een pijn heeft en moet huilen, komt de ander vaak snel aanlopen om de verdrietige te troosten of een aai over de bol te geven. En je merkt dat de ander dit waardeert. Eerlijk is eerlijk: het komt wel meestal van één kant. Je ziet dat een van de twee een iets zorgzamer karakter heeft dan de ander. Maar toch: ze zijn zich duidelijk bewust zijn van elkaars aanwezigheid.
Lees verder onder de advertentie
Zo gaan ze doorgaans graag naar de crèche. Maar als er eentje bijvoorbeeld een tandartsafspraak heeft waardoor we de ander alleen bij de crèche achterlaten leidt dit tot groot verdriet. En dito vreugde wanneer tweelingzus of -broer dan wordt gebracht.
Als een getrouwd stel
Zeker nu ze een aardig kunnen praten, wordt hun band steeds vaker duidelijk. Waar andere kinderen eerst aan zichzelf denken en veel later pas aan anderen, denkt de tweeling vrijwel tegelijk aan zichzelf en aan de ander. Hun identiteit wordt mede gevormd door hun tweelingschap. En dat zie je aan alles. Het is soms net een getrouwd stel dat al jaren samen is. Ze lachen om elkaars grappen, hebben soms stevige woordenwisselingen, maar leven in ieder geval op als ze samen zijn.
Het leukst vind ik het als ze vader-en-moedertje spelen en gewone situaties uit het dagelijks leven naspelen. Zo zag ik ze pas netjes samen de tafel dekken met het speelgoed uit het speelkeukentje en doen ze alsof hun knuffelkonijnen kinderen zijn die ze moeten voeren. Maar ook spelen ze dat ze hun kinderen naar bed brengen, naar opa en oma gaan, eten koken… Ik kan vaak niet helemaal begrijpen wat ze hebben verzonnen, maar ze hebben de grootste lol. Het moet heerlijk zijn om altijd een speelkameraad te hebben die in precies dezelfde levensfase zit als jij en je net zo goed begrijpt als jezelf.
Een eigen karakter
Toch nemen ze niet alle gedrag van elkaar over. Zo zijn er grote verschillen in zindelijk worden, gaat de een veel makkelijker slapen dan de ander en kan de een ook veel beter zelfstandig spelen dan de ander. Het zijn wel echt twee aparte kinderen met een heel eigen karakter. Maar voor zover ik kan zien zijn ze zelf ook heel blij om tweeling te zijn.
Lees verder onder de advertentie
Misschien ontroeren dit soort momenten me wel omdat ik zo duidelijk zie hoe ze elkaar een veilige basis bieden. En dat is iets wat ik ze als vader het meeste gun: een sterke band die hopelijk altijd zal blijven!
Meer lezen over de avonturen van de tweelingpapa’s? Hier vind je hun andere columns.
Relaties lijken soms vanzelf te lopen, totdat dat ineens niet meer zo voelt. Want hoe leuk de eerste verliefde fase ook is, een langdurige relatie vraagt onderhoud. Zonder aandacht, liefde en inzet kan zelfs een sterke band langzaam afbrokkelen.
Het moederschap is een achtbaan van emoties, laat staan als je moeder bent van een drieling. Dat weet Fanishta, bekend van Meer dan Verwacht, als geen ander.
Peuters zijn onweerstaanbaar (oké en soms ook bloedirritant). Die bolle wangen, die schaterlach, dat kleine handje dat ineens in het jouwe glipt… Je smelt toch meteen? Maar wist je dat peuters ook hun eigen liefdestaal hebben?