Eigen beeld
Vrienden Dick (36) en Rob (36) werden vrijwel tegelijkertijd vader van een tweeling. Dick is vader van twee jongens (6 en 4) en een jongen-meisje tweeling (2). Rob is vader van Jonas (3) en tweeling Mila en Noud (2). Samen schrijven ze een boek over hoe het is om vader te worden van een tweeling. Want tweelingvaders zijn hoe dan ook superpapa’s, maar van tevoren weten waar je aan toe bent, is wél zo prettig. In hun column delen ze hoe het dagelijks leven met een tweeling eruit ziet.
Het allermoeilijkste van het eerste jaar: ziekte. Zieke baby’s zijn verschrikkelijk. Zielig, veeleisend, onvoorspelbaar, onrustig, gekmakend, slapen niet of heel slecht in, worden vaak wakker, zijn ineens heel gevoelig voor geluid of licht… of de ziekte nu koorts, griep, zware verkoudheid, oorontsteking, maag- of darmklachten is, of doorkomende tandjes, dat geeft hetzelfde effect: het is horror.
En vaak zijn ze tegelijk ziek, want ze delen alle contacten met anderen en zijn altijd samen. Twee zieke baby’s maken een ouder enorm onzeker. Je weet niet wat je moet doen, je komt handen tekort want rondlopen met twee huilende baby’s is op een bepaald moment echt te zwaar. Bovendien wordt je incasseringsvermogen zwaar op de proef gesteld. De momenten dat ik de wanhoop nabij was, hingen vaak samen met ziekte van de tweeling. Een beetje zoals de zware avonden in de eerste maanden, maar dan erger omdat het veel onvoorspelbaarder is en gepaard gaat met oprechte zorg over de gezondheid van de baby’s.
Tips voor die momenten zijn dan ook niet echt te geven, want elke baby reageert anders. Bij ons werden baby’s vaak rustig van even een minuutje naar buiten lopen. Zomaar, zonder jas, op het balkon. Misschien werden ze rustig van de lagere temperatuur of de frisse lucht, ik weet het niet. Soms werkte het om met engelengeduld met een baby liggend in de armen rondjes te lopen, net zolang tot het huilen ophield en de oogleden langzaam dichtzakten, om ze dan heel langzaam in het bedje te laten zakken. Maar zodra dan een baby het laken aanraakt was-ie dan vaak weer klaarwakker, soms gepaard gaand met een huilbui, waarop ook zus- of broerlief – net met evenveel geduld in slaap gekregen – wakker werd en het probleem zich had verdubbeld. Terug bij af dus… In deze periode hebben we ook veel profijt gehad van het campingbedje op de logeerkamer waar de minst goede slaper van onze tweeling bivakkeerde – soms met een van ons op het logeerbed erbij.
’s Nachts gebruikten we zetpillen met paracetamol voor koortsige baby’s maar die werkten natuurlijk altijd maar tijdelijk. Een paar uur rustig slapen is echter essentieel dus met de tijdelijke verlichting waren we allang blij.
En dan ’s ochtends, als ze weer enigszins gezond oogden, brachten we de baby’s weer met een stalen gezicht naar de kinderopvang. ‘Hoe het met ze gaat? Och, gisteren waren ze niet zo lekker maar ze hebben redelijk goed geslapen en vanochtend ging het alweer véél beter dus het komt vast goed…’ Met dat soort bezweringen lieten we ze hoopvol achter bij de kinderopvang, waarop we ons naar het werk haastten. Uiteraard in de wetenschap dat er ieder moment een telefoontje kon volgen met de mededeling dat de koortsthermometer 38,1 graden aangeeft en of we dus – conform protocol – onze spruit(en) wilden komen ophalen…
Hoe gekmakend het ook was, ook die dagen gaan weer voorbij. Baby’s worden beter, huilen wordt lachen, en slaaptekort kan weer langzaamaan worden ingehaald.
Meer lezen over de avonturen van de tweelingpapa’s? Hier vind je hun andere columns.
Slimme kids worden niet per se geboren met een voorsprong, vaak krijgen ze die gewoon aan de keukentafel mee. Niet met strenge schema’s, maar met zinnen die je als ouder misschien zo uit je mond laat rollen.
Laat je jouw kind nou wel of niet bij je in bed kruipen? Voor de een is het heiligschennis voor de nachtrust, voor de ander juist pure knuffeltijd.
Dacht je dat babynamen vooral van Pinterest, TikTok of die ene app kwamen? Think again. De grootste influencer van dit moment? De koninklijke familie.
Emotionele intelligentie zie je niet terug in een rapport, maar in kleine dagelijkse momenten: hoe een kind met gevoelens omgaat, hoe het speelt, rust zoekt of contact maakt.
Een jeugdliefde lijkt vaak onschuldig, maar kan onverwacht uit de hand lopen. Daar kan de 31-jarige Sammy over meepraten, want wat begon als een zwoele vakantieromance, eindigde in een leugen waar ze zich nog steeds voor schaamt.
Opvoeding draait niet alleen om wat je bewust meegeeft, maar ook om wat je onbedoeld doorgeeft. Ook emoties en gedrag van ouders spelen een rol in hoe kinderen zich ontwikkelen.