Beeld: Mandy Brander
Simone de Bruijn verwondert zich vaak over kleine dingen in het leven, die ze koppelt aan grotere dingen. Het leven reikt in die zin elke keer weer iets aan. Soms zijn het alledaagse dingen, zoals de vakantieliefdes van haar kinderen. Soms dingen die spelen in de maatschappij, zoals kinderen die het land uit worden gezet. Ze werkt als journalist, tekstschrijver en fotograaf. Ze woont samen met haar man en twee zonen van 8 en 6.
De trampolinegate. Zo noem ik het.
Eerst wat context: ik woon in een straat die circa 250 meter lang is, aan beide kanten jaren-30 rijtjeshuizen, 80 stuks in totaal. Uitgaande van gemiddeld twee mensen per huis kom je op 160 mensen. Voortuinen met bloemenperkjes, glas-in-loodramen, bankjes voor het huis. Gezinnen met kinderen nemen de straat langzaam over – hallo veryupping – maar er wonen ook nog genoeg ouderen die er zijn geboren en getogen.
Hoogtepunt van de straat: de brede groenstrook in het midden. Die is formeel van de gemeente. Informeel niet. Op dat laatste heb ik niks tegen. Zelf zit ik met enige regelmaat aan een van de picknicktafels die er oogluikend zijn neergezet. Mijn kinderen zetten er doeltjes neer om te voetballen. Straatgenoten lezen er een boek in een campingstoel. De groenstrookcommissie onderhoudt de rozenperken. Met buren stopten we bloembollen in de grond ter nagedachtenis aan onze overleden buurvrouw. Het is een voetbalveld, tennisveld, picknickveld, tuinierveld, vrijdagmiddagborrelveld, soms ook parkeerveld. Alles in één.
Laatst had iemand het idee opgevat om er een trampoline neer te zetten. Geen gek idee, ik zie het zo vaak op andere plekken in onze wijk. Maar waar die op andere plekken blijft staan, heeft onze straat het in korte tijd twee keer gepresteerd dat de gemeente ‘m weg kwam halen.
De eerste keer werd er binnen enkele dagen korte metten mee gemaakt. Eén anoniem telefoontje uit de straat aan de gemeente was genoeg.
De initiatiefnemers lieten het er niet bij. Ze gingen huizen langs, stuurden een tikkie rond. Er kwam een nieuwe trampoline mét duidelijkere regels, dat zou overlast beperken. Bij drukte om de vijf minuten wisselen. Alleen tussen 8.30 uur en 20.00 uur. Schoenen uit. Maximaal vier kinderen tegelijk. Een sceptische buurman hoorde ik zeggen: ‘maar ik ga er niet als politieagent bij staan’.
Het ging even goed. Maar al snel kwamen de eerste klachten: geluidsoverlast, kinderen uit andere wijken met een grote mond (alsof kinderen uit onze wijk engeltjes zijn), en hangjongeren ‘s avonds laat.
En toen ging iemand tegenover de trampoline een huis verkopen. De trampoline zou potentiële kopers afschrikken. Of die op een andere plek kon, al was het maar tijdelijk. De discussie in de straat-app barstte los. Een Tweede Kamerdebat is er niks bij. Er was nog iemand die zijn huis ging verkopen, dus daar kon die ook niet. Op een andere plek hield een kind een middagdutje. Ter hoogte van het speeltuintje was teveel van het goede. De een wilde geen spelbreker zijn, de ander gedoogde het. De een stelde een peiling voor, de ander een roulatiesysteem. Ik weet niet of dit sarcastisch was.
Ik zag het online gepolder met lede ogen aan. Pakte er af en toe denkbeeldige popcorn bij. Ik had het er met vrienden over, sommigen waren ervan overtuigd dat een trampoline voor de deur de waarde van een huis zou verhogen. Gratis kindervermaak voor de deur, wat wil een mens nog meer? Alles loste zich vanzelf weer op na de volgende anonieme melding bij de gemeente. Of diegene zich kon melden in de app? Het bleef stil, de gemeente kwam de trampoline weer halen.
Al fietsend door de stad kwam ik een spreuk tegen, geplakt op een verkeerslicht: ‘lichtheid is volwassen moed’. Ik dacht erover na, vond ‘m treffend. Al die volwassenen discussiërend over een trampoline, dat kon wel wat lichtheid gebruiken. Een buurman wist hoe. Hij deelde een foto gemaakt met AI: onze straat met daarin honderd trampolines. Daaronder de tekst: ‘hij moest toch weg?’.
Meer lezen van Simone? Je vindt haar andere columns hier.
Je partner is gestrest, verdrietig of zit niet lekker in zijn vel. Natuurlijk wil je er dan voor hem zijn. Maar wat als je zijn problemen zo erg aantrekt dat je er zelf onder gaat lijden? Uit nieuw Australisch onderzoek blijkt dat vooral jonge stellen hiermee worstelen. En dat kan flinke gevolgen hebben voor hun […]
Video
Een spontaan bezoekje aan oma klinkt als een prima plan. Zeker als er ook nog een koekje te scoren valt. Maar soms loopt zo’n gezellig onderonsje nét even anders dan verwacht.
Video
Als Chantal de kamer van haar dochter Lonneke binnenloopt, valt haar iets vreemds op. Ze besluit eens goed te kijken en ontdekt dat haar dochter al een tijdje een geheim heeft. En dat blijkt iets heel anders te zijn dan ze had verwacht.
Een groot huis, mooie vakanties en een succesvolle carrière als influencer: het lijkt Monique Westenberg (48) financieel voor de wind te gaan. Toch is de werkelijkheid anders. Sinds haar breuk met André Hazes jr. moet de moeder van Dré (10) een stuk bewuster met haar geld omgaan.
Jill en haar man Roel droomden van een groot gezin. Hun zoon Loet (6) bleek een ernstige verstandelijke beperking en ontwikkelingsachterstand te hebben, maar artsen konden niet achterhalen waardoor. De kans dat een tweede kindje dezelfde problematiek zou hebben, werd op 0,01 procent geschat. Toch gebeurde precies dat bij hun dochter Marie (3). Op haar […]
Waar de meeste aanstaande moeders het moeten doen met spelletjes als “raad de buikomtrek” en “babyvoeding proeven met een blinddoek op”, werd Kelly Piquet verrast met een extravagante babyshower op een jacht.
