Eigen beeld
Naomi (30) doet communicatie bij een gemeente en is getrouwd met Youp (33). Samen zijn ze de trotse, soms oververmoeide ouders van tweeling Ties en Evi (3). Verwacht in deze column geen opvoedadviezen, maar wel veel liefde, chaos en herkenbare peuterperikelen uit het leven van een tweelingmoeder. Je kunt haar ook volgen op Instagram: @naomiappelman.
Dag dames en heren,
Jullie zijn hier waarschijnlijk voor een lollige column over mijn dagelijkse struggles met mijn peutertweeling. Dat ga je deze keer niet krijgen. Wel krijg je een ode aan de banaan. Jawel, de banaan.
Alle jonge ouders zullen mij helemaal begrijpen als ik het heb over de vele voordelen van onze gele, kromme vriend. Je gooit hem makkelijk in je tas en neemt hem overal mee naartoe. Naar de kinderboerderij? In de auto? Een theatervoorstelling of peutergym? De trouwe banaan staat altijd voor je klaar en is eigenlijk altijd goed.
Maar toen was daar ineens: de peuterpubertijd.
Terwijl jij en je geliefde banaan nog altijd hand in hand gaan, heeft je peuter ineens hele andere plannen. Noem het een verfijnde smaak of een middel om je helemaal de moeder te manipuleren.
Heb je de banaan alvast opengemaakt? FOUT! Peuter wilde het zelf doen.
Heb je de banaan dicht gelaten? FOUT! Peuter wilde hem open hebben.
Heb je de banaan in stukjes gesneden? FOUT! Hij moest heel blijven.
Heb je hem uit de schil gehaald? FOUT! Hoe durf je?!?!?! Prop maar terug!
Maar het allerergste komt nog… heb je een banaan met een bruin plekje gegeven aan their royal toddlers? Gillen. Krijsen. PANIEK!
Daar sta je dan met je gele rakker (met bruine vlek). Je probeert het allemaal goed te doen samen. Maar wat moet je dan? Mijn tweeling nadert de 3,5 jaar en ik denk dat ik inmiddels ook 3,5 duizend problemen rondom de banaan heb gehad. Mijn tips? Open communicatie met peuter en haal nooit, maar dan ook NOOIT zonder overleg de schil eraf.
Ga stap voor stap door het proces. Begin met een dichte banaan en laat daarna de peuter beslissen hoe diens banaan geserveerd moet worden. Ik serveer hem tegenwoordig op de snackplank in plakjes mét discodip, en niemand merkt meer dat ik zonder overleg de schil eraf heb gehaald.
Benieuwd naar meer avonturen van Naomi en haar tweeling? Je leest haar andere columns hier!
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
‘Daar praten we niet over waar de kinderen bij zijn.’ Geld was vroeger in veel gezinnen ongeveer net zo’n gezellig gespreksonderwerp als de belastingaangifte.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]