Eigen beeld
Louisa is verloskundige in de Randstad en moeder van Khai (3). In haar werk komt ze dagelijks de ontroerende en krachtige kanten tegen van het zwanger zijn, de bevalling en alles wat daarna komt. In haar columns deelt ze openhartige verhalen en inzichten.
Twee vrouwen in mijn praktijk bevallen een paar uur na elkaar. Het proces verloopt hetzelfde: de weeën beginnen mild, de weeën zetten door, waarna de intensiteit toeneemt. Het drukgevoel bouwt zich op en na de persfase komen er op dezelfde dag twee jongens ter wereld. Twee Amsterdammers, beiden vanuit liefde geboren. Ook al staat de wieg feitelijk in de dezelfde stad, de plekken kunnen niet meer van elkaar verschillen.
Karel wordt geboren in een gezinsbuurt in een vrijstaand huis. Zijn babykamer is al weken klaar voor zijn komst. Zijn grootouders wonen om de hoek. Beide ouders werken doorgaans en hebben nu in verband met de geboorte relatief lang (zes weken) samen verlof. Karels grootmoeder staat na één uur postpartum op de stoep met een pan kippensoep. De ouders van Karel hebben zich tot in de puntjes voorbereid op niet alleen de bevalling maar ook het ouderschap. Alle spullen zijn in huis, alle regelingen en toeslagen zijn bekend, de plek op het kinderdagverblijf is bevestigd. De ouders van Karel hebben zin in de kraamtijd. Ook als ik een paar dagen na de bevalling op kraamvisite kom, loopt alles, op wat pijnlijke tepels na. Het gaat goed hier. Het gezin draagt zichzelf en het wordt gedragen door de omgeving.
Ahmad wordt geboren in een verloskamer in het ziekenhuis. De bevalling verliep grotendeels normaal. De moeder heeft drie dagen voorafgaand aan de geboorte van Ahmad veel pijn en paniek ervaren. Er was sprake van onregelmatige voorweeën. Zij spreekt geen Nederlands of Engels, de vader van Ahmad spreekt redelijk Nederlands en Engels. Hij heeft vertaald wat er wordt gezegd en gevraagd. De moeder van Ahmad krijgt pijnstilling tijdens de bevalling. Rond acht centimeter ontsluiting wordt mijn cliënt overgedragen aan de gynaecoloog in verband met meconiumhoudend vruchtwater en de wens voor pijnstilling.
Als ik later die week op kraamvisite kom, is het warm in Ahmad’s huis. Zijn huis staat in een tijdelijk wooncomplex. Het is een kleine studio, maar alles is aanwezig. Er is veel liefde voor Ahmad. Mijn cliënt is vaak alleen, want haar partner is twee dagen na de bevalling weer aan het werk gegaan. Een buurvrouw komt af en toe langs om te vertalen voor ons en voor de kraamzorg. Het is moeilijk voor de moeder van Ahmad om voldoende te eten en te drinken. Ze heeft last van haar hechtingen en kan hierdoor niet goed bewegen. Haar buurvrouw helpt haar bij overdag en haar partner helpt haar ’s avonds en ‘s nachts.
Over de telefoon heeft ze veel contact met haar familie in het buitenland. Ze mist hen erg en het inzicht dat ze haar familie voorlopig niet ziet, doet zeer. Maar, ze kan het accepteren. Het zal even duren, maar ook hier loopt alles na een tijdje. De hechtingen doen minder pijn, mijn cliënt wordt meer zelfredzaam. De liefde voor haar eigen gezin is oneindig. Wanneer ik haar na tien dagen voor het laatst zie, spreken we over gezinsuitbreiding en anticonceptie. Ze wil graag weten wanneer ze weer zwanger mag worden. Er is een grote wens voor meer kinderen.
In beide gezinnen was hulp welkom, ook al was het soms niet duidelijk wat er precies nodig was. Kleine gebaren, zoals een pan soep, of ondersteuning bij administratieve zaken na een geboorte, kunnen zoveel verschil maken voor de mental load van de kersverse ouders. Na de komst van een kind, kan het leven overweldigend voelen. Om hulp vragen en weten wat je nodig hebt, kan dan eveneens overweldigend voelen. Actie vanuit de omgeving, in plaats van een vraag, kan dan zo helpend zijn.
Meer lezen van de avonturen van verloskundige Louisa? Je leest haar andere columns hier.
Een week weg zonder je baby als kersverse moeder: voor Suzan Rikkerink was het even slikken. Toch stapte ze samen met haar beste vriendinnen het vliegtuig in voor een bijzondere trip door Portugal.
Wie regelmatig naar Een Huis Vol kijkt, weet dat een groot gezin al snel voor de nodige reacties zorgt. Dat merkt ook Lisa Bal, die momenteel met haar gezin in het programma te zien is.
‘Maham, ik verveeeeeel me.’ Of: ‘Maar waarom mag ik dat niet?’ Gevolgd door zo’n toonhoogte waarvan je spontaan overweegt jezelf vijf minuten op te sluiten in de wc. Zeuren: ieder kind doet het en bijna iedere ouder wordt er vroeg of laat knettergek van.
De familie Van der Vaart krijgt er binnenkort een nieuw lid bij. Rafael van der Vaart en Estavana Polman verwachten hun tweede kind samen en oma Lolita staat nú al te trappelen.
Leuk nieuws! Zangduo én kersverse ouders Suzan (34) en Freek (44) komen binnenkort met een nieuwe documentaire, genaamd Suzan & Freek. We Vieren Het Leven. Dit moet je erover weten.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
