Laurie (38) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (7) en Otis (2). Sinds vorig jaar woont ze met haar gezin in Kaapstad. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen van het emigreren met twee jonge kinderen, het leven in Zuid-Afrika en de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
Lees verder onder de advertentie
Random industrieterrein
Op een regenachtige zondagmiddag begaf ik mij naar een lokale spelletjeswinkel in Kaapstad. Regenachtige zondagen schreeuwen nou eenmaal om warme chocolademelk, een knapperend vuurtje en gezinsbinding met een vleugje competitie. De lokale spelletjeswinkel lag niet direct om de hoek. Eerlijk gezegd had ik eigenlijk geen idee waar ik heen moest. Mijn digitale vriend ChatGPT wist er wel raad mee en stuurde me vol vertrouwen naar een totaal random industrieterrein. Twintig minuten later stonden we voor een afgelegen gebouw waar de geur van nat beton en oud postpapier ons tegemoet kwam. De winkel zat verstopt boven een postkantoor waar vermoedelijk sinds 2003 geen brief meer was bezorgd.
Lees verder onder de advertentie
Stereotype gamenerd
Binnen troffen we inderdaad een spelletjeswinkel. Het assortiment? Summier. Drie versies van Jenga, een open doos Cluedo zonder de loden pijp, en vijf uitbreidingen van een spel dat niemand kent. Maar wat de winkel miste aan keuze, maakte het goed in sfeer. Over verschillende speltafels verspreid zaten groepen mensen in intense gevechten verwikkeld te midden van dobbelstenen, stapels kaarten, miniatuurkastelen, elven en draken. Het publiek – en ik zeg dit met liefde – was een wandelende ode aan het stereotype gamenerd. Iets te veel buik, iets te weinig zonlicht, en oversized t-shirts met de geur van drakenzweet. Fascinerend hoe wereldwijd dezelfde gamenerd zich weet voort te planten in donkere zaaltjes met slechte ventilatie en veel enthousiasme.
Lees verder onder de advertentie
May the dice be ever in my favor!
We bleven een tijdje staan kijken. Er werd driftig in boekjes gebladerd, er werden stukken kasteel bijgebouwd en met vuur in de ogen werden hele volkeren verslagen. De spelers zeiden dingen als: “Ik activeer mijn charisma-bonus en roep een vuurbal met level drie mana.” Of eigenlijk zeiden ze in het Engels (en dat klinkt nog net even wat theatraler): ‘“I cast Fireball at the goblin horde — and may the dice be ever in my favor!”. Ik bedoel: pure poëzie. Achterin de zaak bleek je ook nog je eigen fantasiefiguren te kunnen kopen en verven. Na het gadeslaan van deze volledig onbekende sub-wereld eindigden wij met het zeer overzichtelijke Ticket to Ride. De Zuid-Afrikaanse variant bleek “net uitverkocht”. Dan maar de USA-editie. Wel voor de schappelijke prijs van een kleine hypotheek. Importheffingen, vermoed ik. Of gamenerd-belasting.
Lees verder onder de advertentie
Een fantasierijk uitstapje
Een halve dag later (letterlijk), kwamen we thuis. Mijn zoon plofte op de bank met zijn gezicht in een kussen en zuchtte: “Mam, kunnen we morgen spelen? Ik wil nu gewoon even met de LEGO.” En terecht. We hadden ongeveer vijf uur gespendeerd aan het kopen van een bordspel dat ik vermoedelijk beter gewoon even online had kunnen bestellen. Maar dan hadden we ook dit hele fantasierijke uitstapje gemist. Geen verlaten postkantoor, geen geur van drakenzweet, geen Zuid-Afrikaanse gamenerds in het wild. Of het besef dat spelletjes kopen blijkbaar ook een avontuur op zich kan zijn.
Lees verder onder de advertentie
De treinroute door Amerika komt morgen wel.
Meer avonturen van Laurie in Zuid-Afrika lees je hier.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Boomer-ouders waren praktisch ingesteld, niet bezig met ‘overprikkeling’ of schermtijd en vooral met het idee dat kinderen gewoon moesten meedraaien in het gezin.
In huize Jelies is het vaak een kwestie van geven en nemen, maar soms ook gewoon van doorduwen en afwachten. Vooral als de plannen van de één sneller gaan dan die van de ander, kan een simpel gesprek zomaar uitgroeien tot een mini-onderhandeling.
Anouk is trotse echtgenote van Erwin en mama van vier meiden: Aurélie (12), Emeline (10), Vieve (8) en Lilou (5). In hun levendige huishouden is het soms één en al chaos, maar liefde, gelach en spontane dansfeestjes voeren steevast de boventoon. Anouk deelt vol enthousiasme haar avonturen in het ouderschap.
Tussen TikTok-trends over verboden voedingsmiddelen, de ene na de andere health-hype en gadgets die je slaap, stappen en stressniveau tot op de seconde bijhouden, voelt gezond leven soms als een fulltime project. Alsof je altijd net iets beter, schoner of bewuster zou moeten eten. Met zoveel tegenstrijdige informatie online is het best een uitdaging om […]
Zo zit het met de centen bij andere gezinnen. Wat komt erin? Wat gaat eruit? En blijft er nog iets over? In Banksaldo delen ouders hun maandelijkse inkomsten en uitgaven. Want laten we eerlijk zijn: zijn we niet allemaal een beetje benieuwd hoe anderen het doen? Deze week het banksaldo van Floor.