Eigen beeld
Judith (47) woont op Curaçao met haar man Robert-Jan (49), hun kinderen Olivier (15) en Valentine (12) en hondje Teddy. Vanuit het zonnige eiland ontdekt ze nieuwe landen en beleeft ze mooie avonturen. In haar columns neemt ze je mee in haar drukke, vrolijke en liefdevolle wereld vol onverwachte wonderen. Je kunt haar ook volgen op Instagram.
Burbujas de Amor, een zomerhit uit de jaren ’90, gaf mij zoete herinneringen aan mijn jeugd. Een jeugd waar ik de bescherming van mijn ouders voelde en me niets kon gebeuren. Het deuntje gaf mij het warme gevoel van veiligheid dat ik had als kind. We draaiden het vaak in de auto als we onderweg waren om familie te bezoeken.
Jaren later hoorde ik het nummer weer. Ik was direct terug in mijn kindertijd. Het maakte me verdrietig. Mijn ouders waren een jaar daarvoor allebei omgekomen in een auto-ongeluk en dit lied reet de wond open. Het kwetsbare korstje was er in een keer weer af. Het deed pijn.
Met veel moeite kon ik achterhalen hoe het lied heette en ik draaide het de jaren daarna op Spotify wanneer ik me bedroefd voelde. Rouwen is mezelf rust en ruimte geven. Het komt vaak onverwacht. Ik voel het verdriet en laat het toe, ik omarm het en muziek helpt me daarbij. Het is voor mij een starter om de tranen te laten vloeien die achter mijn ogen liggen. Zo kon ik mijn wonden langzaam helen, ook al was het telkens maar met een dun laagje.
Omdat niets in het leven hetzelfde blijft wist ik dat dit lied, net zoals met de seizoenen, ooit zou gaan transformeren. Uit de grond, bezaaid met bladeren van verdriet, zou weer heel voorzichtig een bloempje groeien. Eerst kwetsbaar en klein, om daarna in volle wasdom tot bloei te komen. Een bloem van hoop. Er zou een tijd komen dat ik deze melodie kon beluisteren met een nieuwe herinnering.
Dat moment kwam een maand geleden. Mijn gezin en ik zaten te lunchen in een lokaal restaurant op Bonaire. We keken uit over een prachtige vallei en speelden een spelletje, terwijl we op de lunch aan het wachten waren.
Een man komt binnen met zijn saxofoon. Hij kruipt achter de microfoon en begint muziek te maken met een bandrecorder als achtergrond. Opeens hoor ik de starttonen van Burbujas de Amor en de zanger begint vol overgave te zingen. Ik voel zijn liefde voor het lied. Door zijn enthousiasme aangestoken, zing ik spontaan aan tafel mee, de kinderen lachen. De zanger glimlacht naar me en vertelt aan het publiek dat het nummer ‘bubbeltjes van liefde’ betekent.
Ik kijk naar mijn gezin en ik besef me: het lied is van vorm veranderd. Het is nu niet alleen de muziek waar ik mijn toevlucht neem als ik verdriet heb, maar het is ook opnieuw een bron van joy geworden. Want het herinnert me aan dit moment op Bonaire, waar Burbujas de Amor zorgt voor bubbeltjes van liefde bij mij, mijn man en onze kinderen.
Meer lezen over de avonturen van Judith op Curaçao? Je vindt haar andere columns hier.
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze net moeder is geworden van haar eerste kindje en tegelijkertijd in een nieuw land woont.
Soms loopt een simpele Marktplaats-aankoop nét even anders dan gepland. Wat begon als een droomvondst voor een prikkie, veranderde in een verhaal dat Mila een jaar later nog steeds bezighoudt.
Jorinde is al jaren gelukkig getrouwd met Kevin, maar sinds haar oudste zoon op school zit, ziet ze haar ex weer dagelijks. En dat levert toch wat verwarrende gevoelens op.
Soms is één simpele zin van een andere moeder genoeg om te breken. Fré (31), kersverse moeder van een baby, maakte het onlangs mee in de supermarkt.
Het lijkt allemaal één grote droom: zon, ruimte en een nieuw leven in Spanje. Maar volgens Janneke Jelies zit de werkelijkheid nét even anders in elkaar. In de Radio 10-ochtendshow vertelt ze eerlijk hoe pittig dat eerste jaar in Spanje eigenlijk was.
Kirsten Schilder is getrouwd met zanger Nick Schilder en moeder van Nikki, Julian en Jackie. Daarnaast is ze oprichter van Making Memories.
