Bettina Holwerda deelt eerlijke kijk op huwelijk met Jim Bakkum: ‘Het piept en kraakt’
Volgens Bettina Holwerda hoeft liefde helemaal niet perfect te ogen om goed te zijn.
Lees meer
Josine: ‘Ouders onderschatten vaak hoe lang het duurt voordat kinderen zich ergens echt thuis voelen’
Eigen beeld
Josine (43) is opvoedcoach en woont met haar man en twee dochters (9 en 11) in New York. Met haar oudertrainingen begeleidt ze ouders die met hun gezin in het buitenland wonen of van plan zijn die stap te maken. In haar columns schrijft ze eerlijk over de uitdagingen waar zijzelf en andere expatgezinnen tegenaan lopen. Je kunt haar ook op Instagram volgen.
Lees verder onder de advertentie
Het was inmiddels al juni. Vier maanden nadat we verhuisd waren naar New York. En ik zat nog steeds elke avond aan haar bed…
Ik hield haar vast en ik veegde haar tranen weg. Ik vertelde haar dat het wel goed kwam. Maar het troosten leek niet korter te worden. Het leek alleen maar langer te duren. Mijn dochter miste haar beste vriendinnetje zo erg, dat het me steeds meer moeite kostte om haar te kalmeren en in slaap te krijgen.
Lees verder onder de advertentie
Waarom hadden we in vredesnaam besloten om te verhuizen? Was dit niet een ongelofelijk egoïstische keuze geweest?
Het hoort erbij
Inmiddels weet ik dat dit verdriet erbij hoort bij een verhuizing. Dat het heel normaal is dat een kind tijd nodig heeft om te wennen aan een nieuw leven. En dat dit intens kan voelen. Zeker als je verhuist naar het buitenland zoals wij: een nieuwe taal, nieuwe rituelen, nieuwe vrienden. Alles wat vertrouwd was, valt weg.
Lees verder onder de advertentie
Maar op dat moment begon ik me toch zorgen te maken. Wat als dit niet normaal was? Wat als onze dochter zich nooit thuis zou voelen? Wat als we haar onherstelbare schade aandeden? Konden we niet beter terugverhuizen?
Ik blijk niet de enige te zijn die twijfelt over terugkeer omdat een kind niet kan aarden. Maar liefst 70 procent van de mensen verhuist na emigratie weer terug naar Nederland, waarbij familie één van de belangrijkste drijfveren is achter de beslissing om terug te gaan. Denk aan heimwee, het missen van familie en het ontbreken van sociale verbinding.
Thuis voelen
Wat veel ouders, net als ik, onderschatten, is dat het gemiddeld zes tot achttien maanden duurt voordat kinderen zich ergens echt thuis voelen. Bij jongere kinderen gaat het vaak iets sneller, omdat hun vriendschappen vooral gebaseerd zijn op spel. “Hou jij van poppen? Ik ook. Samen spelen?”
Bij oudere kinderen speelt taal een grotere rol en worden vriendschappen dieper en selectiever. Als je kind ook nog een andere taal spreekt of moet wennen aan nieuwe sociale codes, kan dat het extra uitdagend maken.
Hoe langer het huilen van mijn dochter duurde, hoe meer ik me vastklampte aan de goede momenten. Ik hoopte zó dat het beter ging, dat elke keer dat dat niet zo bleek te zijn, extra hard binnenkwam.
Het komt goed
Wat uiteindelijk hielp was dat we haar gevoelens serieus namen en het niet probeerden ‘op te lossen’. Dus in plaats van te zeggen ‘je maakt vast snel nieuwe vriendinnetjes’, zeiden we: ‘ik snap dat je bang bent dat je nooit meer zo’n leuk vriendinnetje vindt zoals zij.’ Dit luchtte op. Haar gevoel mocht er zijn.
Lees verder onder de advertentie
Inmiddels zijn we jaren verder en is onze dochter helemaal thuis en happy in New York. Maar ik weet nog precies hoe hulpeloos ik me voelde toen zij zo veel verdriet had, en hoe graag ik toen iemand had gehad die me kon vertellen: dit is normaal, en het komt goed.
Juist daarom help ik nu andere ouders bij de overgang naar een nieuw land en het settelen van hun gezin. Want opvoeden in het buitenland brengt unieke uitdagingen met zich mee en vraagt net even wat meer van ouders.
In haar column neemt Josine je mee in de meest bijzondere verhalen van de expatfamilies die ze begeleidt én hoe zij met hun situatie zijn omgegaan!
Abonneer met cadeau of korting
Ga voor me-time met Kek Mama
Ook interessant voor jou
Lees verder onder de advertentie
