Eigen beeld
Bianca (31) is communicatieadviseur en woont samen met partner Pascal (35) en zoon Floris (2). Met zijn drieën vormen zij een levendig gezin waar zelden iemand stil zit óf zijn mond houdt. In haar eerlijke en herkenbare columns schrijft Bianca over hun gezellige en drukke leven, met alle chaos en liefde die daarbij hoort.
Die familiedag hè, waar ik eerder over schreef (die column lees je hier), die had recent een belangrijk doel. Na bijna drie jaar in zijn ledikant vonden we het voor Floris tijd voor een grotejongensbed. Dus gingen we op pad om er een uit te zoeken. Want zelf een bed uitzoeken is véél leuker dan er zomaar een geleverd krijgen. Toch?
We gaan naar Babypark, zelfbenoemd tot Europa’s grootste babywinkel (vraag je je al af hoe ik de wederhelft heb overtuigd hier op een zaterdag mee naartoe te gaan?). Binnen vijf minuten na aankomst heeft onze zoon zijn schoenen uit en test hij het eerste bed.
De routing is zorgvuldig opgebouwd. En zoals het ons brave shoppers betaamt, gaan we mee in de opbouw. We beginnen bij de “normale bedden”. Verderop worden ze steeds hoger en groter, en komen ze met meer accessoires: een trappetje, een glijbaan, een dakje, een hogere glijbaan.
Floris’ excitement volgt dezelfde route (10 punten voor de visual merchandiser) en viert hoogtij op het moment dat we bij het spektakelstuk aankomen: een grijze, hysterische hoogslaper met twee verdiepingen en aan weerszijden trappen die je leiden naar een groot huis op poten, inclusief ramen die open kunnen. Een soort boomhut meets luxe konijnenhok, als je het mij vraagt. Het prijskaartje: een schamele 3000 euro. Niet slecht, toch?
Voor de nieuwe bewoner bestaat er geen enkele twijfel: dit moet hem worden. Wij lachen wat mee en doen nog wat halfslachtige pogingen om hem op andere gedachten te brengen. ‘Kijk, deze is óók mooi, zeg.’ Geen resultaat. Terwijl Floris verder speelt, zoeken wij naar opties die volgens ons ook voldoen: niet te hoog, leuk, en niet duurder dan een gemiddelde Swiss Sense-boxspring voor volwassenen. Uiteindelijk vinden we er één: een houten eenpersoonsbed mét dakje.
De weg naar huis gaat niet helemaal zonder tranen. Want waarom mag het bed niet meteen mee? En waarom mag hij niet die grijze? En die levensgrote leeuwenknuffel, die is toch ook leuk? Ikzelf pink ook een traantje weg. Niet om het grijze bed of de leeuwenknuffel, maar om de gedachte aan onze jongen die zo snel groot wordt. En om wat dat nieuwe bed zou gaan betekenen voor ons avondritueel.
Het naar-bed-brengritueel is mijn favoriete moment van de dag. Samen zitten we in de schommelstoel, kletsen we over de dag, zingen we liedjes en valt Floris op mijn of Pascals schoot in slaap voordat we hem in bed leggen. Het is hét moment waarop we vertragen, de rest van de wereld niet bestaat (en niet belangrijk is) en we even echt samenzijn.
We zijn nu een paar weken verder en het nieuwe bed staat. Hij is megatrots, het dakje wordt veelvuldig gebruikt als klimrek en ons ritueel heeft een nieuwe invulling gekregen. Misschien nog wel een mooiere.
Samen liggen we elke avond even in zijn bed. We kletsen nog steeds over de dag en zingen nog steeds liedjes. Nu met zijn kleine armpjes om mijn hoofd en zijn gezicht zo dichtbij dat van mij dat ik zijn adem voel. Nog steeds samen en dichtbij. In zijn grotejongensbed.
Voor zo’n mooi moment betaal je toch direct 3000 euro? Nee grapje. Dus echt niet.
Meer columns lezen van Bianca en haar jonge gezin? Je vindt ze hier.
Suzes oudste zoon mag sinds kort zelfstandig van school naar huis, maar komt de laatste tijd steeds laat uit school. Als ze op een middag besluit te kijken waar hij blijft, ontdekt ze de reden voor zijn dagelijkse vertraging.
Verloskundige Loïs Witmond was onlangs te zien in de serie De verloskundigen. Daarin kregen kijkers een inkijkje in haar werk, dat ze nét even anders aanpakt. Geen afstandelijke spreekkamer en een strikte scheiding tussen werk en privé, maar persoonlijke begeleiding waarbij ze negen maanden lang naast een zwangere vrouw staat: “Ze noemen me weleens hun […]
Ilse maakt zich zorgen om het milieu en de toekomst van haar kinderen en probeert op haar eigen manier bij te dragen om milieuvervuiling tegen te gaan. Zo eten zij en haar gezin uitsluitend veganistisch, gaan ze niet op vliegvakanties en koopt ze het liefst tweedehands. En daar vindt haar omgeving nogal wat van.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Lady Gaga en haar verloofde Michael Polansky hebben hun eerste kind verwelkomd, werd vorige week bekend. Nu blijkt dat ze al maanden geleden is bevallen.
Een stiekem gefilmde TikTok van moeder Sam (@samninawolf) raakte miljoenen moeders recht in het hart. In de video zie je hoe haar zoon Wolf zijn autistische zus Nina liefdevol helpt en kalmeert – zonder te weten dat iemand kijkt. Dit is nou echte broederliefde.