Beeld: Marlon van Efferink Fotografie
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (1). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Jullie wilden samen een kind. Samen de keuze gemaakt, samen blij. Maar als aanstaande moeder vind je het ook spannend. Je bent net een halfjaar in dienst bij je nieuwe werkgever. Verlengen ze je contract wel? Kom je nog in aanmerking voor die promotie?
Niet veel later houd je een test in je handen. Roze streepje. Je partner omarmt je, stralend. Jij staat te trillen op je benen. Wat er nu in je lijf gaat gebeuren, weet je nog maar half.
Negen maanden draag je jullie kind. Je lichaam verandert, soms voorgoed. Je bevalt, vlot of absoluut niet. Je herstelt, wekenlang. Er zijn littekens, zichtbaar en onzichtbaar. Je bent minimaal vier maanden weg van werk. En dan kondigt het kabinet aan dat je tijdens je zwangerschapsverlof tot 9.000 euro gekort wordt op je inkomen. Niet omdat je iets fout hebt gedaan. Puur omdat jij het kind droeg.
Een kind krijgen was een gezamenlijke keuze. Maar de rekening komt alleen bij jou binnen. Welkom in het moederschap.
Dat was de zogenoemde ‘bevalboete’: een verlaging van het maximumdagloon met 20 procent, die 25.000 zwangere vrouwen per jaar zou raken. Het goede nieuws: de maatregel is inmiddels van tafel. Maar laten we even stilstaan bij wat er gebeurde, en hoe het er überhaupt van kon komen.
Want ik hoorde de reacties al: vrouwen die 5.300 euro verdienen zitten boven modaal, die redden zich wel. Er werd weinig bij stilgestaan dat een moeder de hoofdverdiener kan zijn, degene op wie de hypotheek rust en het gezin draait. Dat als haar inkomen krimpt, het hele huishouden dat voelt.
Voor alleenstaande moeders is het onrecht nog duidelijker: er ís geen tweede inkomen. Geen partner die het even opvangt. Elke euro die wegvalt tijdens het verlof, is een euro die het gezin niet heeft. Voor hen is de bevalboete geen abstracte discussie over percentages. Het is het verschil tussen de hypotheek wel of niet kunnen betalen.
En alsof het allemaal nog niet gekker kon: wie ziek wordt door haar zwangerschap, en dat zijn er velen, met HG, bekkenklachten of erger, zou ook onder dit maximumdagloon vallen. Terwijl “gewone” ziekte het eerste jaar 100 procent doorbetaald wordt. Zwangerschapsziekte telt blijkbaar net iets minder.
Het zijn de cijfers waar we eigenlijk niet meer verbaasd over mogen zijn, maar het toch steeds weer zijn. In Nederland verdienen moeders zes jaar na de geboorte van een kind gemiddeld 35 procent minder dan daarvoor. Vaders? Die verdienen 1 procent meer. Niet omdat moeders minder hard werken. Maar omdat zij structureel terugschalen, de zorg opvangen, de flexibiliteit leveren die het gezin nodig heeft. En alsof dat nog niet genoeg is: door een zwangerschap lopen vrouwen ook 32 tot 40 procent pensioenopbouw mis. Geld dat ze zelden inhalen.
De bevalboete is geen bedacht woord. Het is een patroon dat al jaren bestaat, en waar dit kabinet gewoon een nieuw hoofdstuk aan toevoegde. Het schrappen van de maatregel is goed. Maar het lost niets op aan de onderliggende boodschap die Nederland al decennia uitstraalt: kinderen krijgen is iets wat je zelf maar moet opvangen. Totdat we dat patroon doorbreken, blijft de echte bevalboete bestaan. Alleen wat minder zichtbaar.
Benieuwd naar meer columns van Bernike? Je vindt ze hier.
Elsemieke (31) is samen met T (33), moeder van twee zoontjes (4 en 2) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
In een ouder-kindrelatie kunnen de rollen soms omgedraaid zijn, waardoor er sprake is van parentificatie. Wat is dit precies?
In Capelle aan den IJssel is grote ontsteltenis ontstaan na twee opeenvolgende suïcides van middelbare scholieren, waarbij de nasleep breed is vastgelegd en gedeeld door omstanders, zo meldt De Telegraaf.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week Olivia, wiens zoon zonder vragen de creditcard van haar broer has gebruikt voor een online spel.
Soms loopt het leven anders dan gehoopt. Dat geldt ook voor actrice Robin Martens die een punt heeft gezet achter haar relatie.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.