Beeld: Marlon van Efferink Fotografie
Bernike (29) is getrouwd met Ruben (31) en moeder van een dochter (0). In haar columns schrijft ze scherp, geestig en met zelfspot over de realiteit van het jonge ouderschap – waarbij ze oog heeft voor het absurde in het alledaagse.
Ik schoot vol toen ik mijn mail vanochtend opende.
De afgelopen weken voelde ik een steen in mijn maag. Mijn dochter is bijna negen maanden oud – en dat betekent volgens de wet: geen recht meer op kolfverlof. Negen maanden. Alsof de baby, de borsten en de biologie keurig met de klok meelopen. Alsof melkproductie zich aan beleid houdt.
Mijn dochter krijgt nog vijf keer per dag borstvoeding. Om dat vol te houden, moet ik minimaal twee keer per werkdag kolven. En nu… stoppen?
De gedachte dat ik door wetgeving zou moeten stoppen met voeden, gaf me een knoop in mijn maag. Moest ik dan noodgedwongen afbouwen, met risico op borstontsteking of een teruglopende productie? Moest ik overstappen op (dure) poedermelk voor de rest van haar eerste levensjaar?
Ik besloot mijn leidinggevende te mailen. Ik legde uit dat ik graag wilde blijven kolven, ook al zou het officiële kolfverlof dan voorbij zijn. Geen extra verlofuren, geen aanpassing van mijn werk — alleen de ruimte om twee keer per dag even te kolven.
Het antwoord ontroerde me meer dan ik had verwacht: “Dag Bernike, Uiteraard ga je door met kolven als dat voor jou en je dochter goed voelt! Ik zou niet eens invloed uit wíllen oefenen in zo’n persoonlijke keuze. Dat moet te regelen zijn. Laat je het mij weten als je alsnog ergens niet uitkomt?” Zo simpel kan het dus zijn.
Tegelijkertijd realiseer ik me dat dit een voorrecht is. Er zijn talloze moeders die die ruimte níet krijgen: in de zorg, in het onderwijs, in de productie. Voor hen betekent het einde van het kolfverlof vaak óók het einde van borstvoeding. Niet omdat ze dat willen, maar omdat de wet het zo voorschrijft. En dat wringt.
Waarom stopt het kolfverlof al na 9 maanden, terwijl een baby minimaal 12 maanden (moeder)melk nodig heeft? De World Health Organization adviseert zelfs 2+ jaar borstvoeding te geven! Waarom houden we vast aan beleid dat achterloopt op wat we weten over de gezondheid van moeder én kind?
En begrijp me goed: dit is geen pleidooi tégen flesvoeding of poedermelk – dat is óók een prima keuze.
Maar het gaat om keuzevrijheid. Waarom zou een moeder moeten stoppen als dat niet nodig is en ze het zelf niet wil? Wat geeft een wet het recht om dat te bepalen voor haar?
Ik gun elke ouder de ruimte om te doen wat goed voelt – borstvoeding, flesvoeding, of een combinatie daarvan. Zonder schuldgevoel. Zonder stress. En zonder stopwatch.
Volgens mij is hier nog heel wat winst te behalen.
Benieuwd naar meer columns van Bernike? Je vindt ze hier.
Wie ooit met zijn gezin op tv verschijnt, kan erop wachten: meningen komen vanzelf. Zeker op social media. Familie Bal uit Een huis vol kreeg na hun deelname dan ook een vraag die veel verder ging dan die leek: “Doen jullie mee aan Een huis vol voor het geld of voor de aandacht van mensen […]
Anita gaf haar dochter een naam met een prachtig verhaal. Jaren later staat ze voor een heel andere werkelijkheid: haar dochter wil zo snel mogelijk van die naam af.
Als de juf van haar zoon haar op het matje roept met een flink oordeel, schiet dat bij Vanessa behoorlijk in het verkeerde keelgat.
De familie Bal was dit jaar voor het eerst te zien in Een huis vol, en dat maakte meteen indruk. Vader Simon en moeder Lisa hebben namelijk een bijzonder verhaal: ze haalden de vier kinderen van Lisa’s zus in huis en vormen nu, samen met hun eigen kinderen, een druk maar gelukkig gezin van negen.
Het mooiste nieuws, met een randje. Barbara Sloesen is moeder geworden.
Altijd druk, nooit klaar en tóch het gevoel dat je tekortschiet? Welkom in het moderne ouderschap. Maar er is goed nieuws: volgens psychotherapeut Dr. Zoe Shaw hoeft het allemaal echt niet zo ingewikkeld. Sterker nog, minder doen maakt je vaak een betere ouder. Doe jij deze zes dingen al? Dan ben je een betere ouder […]