Jennifer Hoffman: ‘Zou ik met het beëindigen van de relatie ook een kinderwens weggooien?’
Het leven loopt soms anders dan je had gepland. Ook voor Jennifer Hoffman.
Lees meer
Anne-Mieke: ‘Terwijl ik deze woorden schrijf, heb ik zowaar weeën… Zou het toch begonnen zijn?’
Beeld: Dieuwertje Bravenboer
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby op komst en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze haar eerste kindje verwacht en tegelijkertijd naar een nieuw land vertrekt.
Lees verder onder de advertentie
Seizoenen veranderen altijd. Soms razendsnel, soms tergend langzaam. Hoogzwanger vond ik het de hoogste tijd om het feestseizoen voor geopend te verklaren. Voor het eerst zette ik begin november mijn kerstboom al op. In mijn kerstmok schonk ik geen warme chocolademelk en slagroom, maar voor de zoveelste keer frambozenbladthee. Dat wonderdrankje zou de weeën moeten opwekken. De smaak was, hoe toepasselijk ook, behoorlijk weeïg. Verder had het weinig effect.
Lees verder onder de advertentie
Rustig aan doen? Liever niet
Toch zat ik tevreden te kijken naar het eindresultaat van twinkelende lichtjes, terwijl ik op een fitnessbal stuiterde. Dat ging verrassend goed op het ritme van Rockin’ around the Christmas Tree. Volgens mijn verloskundige zou dat moeten helpen bij het indalen van de baby. Desondanks werd ik de dagen erna elke ochtend nog iets meer zwanger wakker dan de dag ervoor. Geen ingedaalde baby, wel een besef: er zat niets anders op dan rustig afwachten.
Lees verder onder de advertentie
Wat ís dat eigenlijk, rustig afwachten? Het klinkt als stilstaan. Is stilstaan niet hetzelfde als achteruitgaan? Dat was wel het laatste waar ik zin in had. Tijdens mijn verlof hoorde ik vaak dat ik misschien eens rustiger aan moest doen. Liever niet! Eindelijk had ik onbeperkt tijd om vriendinnen door het hele land te bezoeken en veel te sporten en wandelen. Zeker nu het nog kon, wilde ik mijn tijd optimaal benutten. Toch, bij 39 weken zwangerschap, besloot ik dat een andere aanpak nodig was om vooruitgang te boeken. Zin of geen zin: het werd tijd om stil te staan… dacht ik.
Is het feestseizoen begonnen?
Al na drie lange dagen stilstaan voelde ik onrust. Mijn lijf schreeuwde om beweging. Opeens kreeg ik fysieke en mentale kwaaltjes waar ik eerder geen last van had. Totdat mijn verloskundige me geruststelde. Doe waar je je goed bij voelt. Dat gaf mij precies het inzicht dat ik nodig had. Rustig afwachten betekent niet stilstaan, maar juist bewust bewegen op je eigen manier.
Lees verder onder de advertentie
Seizoenen blijven veranderen, maar één ding weet ik zeker: ze laten zich niet vertragen of opjagen. Hoe bewogen een seizoen ook mag zijn, bewegen helpt ons er altijd doorheen. Terwijl ik deze woorden schrijf, heb ik zowaar weeën… Zou het feestseizoen dan toch begonnen zijn?
Liefs,
Anne-Mieke
Benieuwd naar Anne-Mieke’s emigratie naar Zwitserland en andere avonturen rondom haar zwangerschap? Je leest haar andere columns hier.
Abonneer met cadeau of korting
Ga voor me-time met Kek Mama Magazine!
Ook interessant voor jou
Lees verder onder de advertentie
