Marianne: ‘Na twee weken op de peuterspeelzaal kwam de eerste klacht al’
Op de peuterspeelzaal begint het sociale leven van peuters pas écht. En soms ook hun reputatie. Marianne (33) weet er alles van.
Lees meer
Elsemieke: ‘Besefmomenten dat jíj de volwassene bent, van een dooie duif tot poepbillen afvegen’
Beeld: Michelle van den Broek Fotografie
Elsemieke (31) is samen met T (33), moeder van twee zoontjes (4 en 2) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
Lees verder onder de advertentie
Ken je dat? Van die momenten dat je ineens beseft: ‘ohja, ik ben hier de volwassene’. Ik word dit jaar 32, sterker nog, ik ben moeder van twee kinderen, maar ik heb het nog regelmatig. Zo volwassen voel ik me eigenlijk niet. Ik doe ook maar wat.
Oud en verlept
Van die momenten als dat een persoon die je zelf nog tot jouw eigen leeftijdscategorie zou rekenen (maar met gemak tien jaar jonger zou kunnen zijn), je ineens ‘mevrouw’ noemt. Auw. Alsof ik me nog niet oud en verlept genoeg voel nu met die 2016 trend op Instagram.
En momenten dat er ineens iets stuk is in huis. Die blissful halve seconde voordat het besef indaalt dat jíj dat moet gaan opruimen. Of bij grotere dingen iemand moet bellen om het te komen maken. Want jij bent hier nu eenmaal de volwassene. En ik heb dan nog het geluk dat T heel handig is en hij meestal zelf dingen maakt. Of toen de peuter ’s nachts tot drie keer toe zijn bed onder kotste. Tsja. Zelf gaat hij het niet opruimen en schoonmaken, dat is een ding wat zeker is. Dus daar ga je maar weer.
Lees verder onder de advertentie
Lees ook
Duif
En zoals afgelopen zomer, toen er ineens een afdruk van een enorme duif op het slaapkamerraam van mijn jongste zat. Een perfecte afdruk, dus het was wel hard gegaan. Maar goed, duiven zijn over het algemeen ook nogal dom, dat krijg je. Ik ging rustig door met m’n leven. Die duif echter niet, zo bleek een paar dagen (!) later. Ineens zag ik hem liggen. In de dakgoot. Meteen voelde ik me een beetje schuldig dat ik er lacherig over had gedaan. Sorry, duif.
Lees verder onder de advertentie
En dan komt dus het besef: iemand moet dat beest opruimen, en gezien ik hier de volwassene ben… heb ik het T laten doen. Duh. Gatverdamme, die duif lag er al dagen, stonk een uur in de wind en zat vol met maden. Dan komt mijn Oost-Indisch geëmancipeerde zelf (die column lees je hier) weer naar boven en mag T dat klusje lekker opknappen.
Volwassene in spé
En natuurlijk het besef dat je moeder bent van twee kinderen. Twéé! En dat je dat moederschap eigenlijk best goed onder de knie hebt. Al zeg ik het zelf. Dat het gewoon lukt om twee mini-mensjes in leven te houden en ook nog een beetje goed op te voeden tot (hopelijk) weldenkende, gezonde, mentaal stabiele volwassenen.
Lees verder onder de advertentie
En dat er tegenwoordig kinderen van school meekomen om te spelen hier thuis en dat je dus niet alleen je eigen kinderen in leven moet houden, maar ook die van een ander. En nog erger: dat een van die (voor jou toch eigenlijk volstrekt onbekende) kinderen moet poepen en niet zijn eigen billen blijkt te kunnen afvegen. En jij bent dan dus de volwassene die dat moet gaan doen. Help.
Meer columns van Elsemieke lezen? Je vindt ze hier.
Abonneer met cadeau of korting
Ga voor me-time met Kek Mama Magazine!
Ook interessant voor jou
Lees verder onder de advertentie
