Beeld: Michelle van den Broek Fotografie
Elsemieke (31) is samen met T (33), moeder van twee zoontjes (4 en 2) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
Ken je dat? Van die momenten dat je ineens beseft: ‘ohja, ik ben hier de volwassene’. Ik word dit jaar 32, sterker nog, ik ben moeder van twee kinderen, maar ik heb het nog regelmatig. Zo volwassen voel ik me eigenlijk niet. Ik doe ook maar wat.
Van die momenten als dat een persoon die je zelf nog tot jouw eigen leeftijdscategorie zou rekenen (maar met gemak tien jaar jonger zou kunnen zijn), je ineens ‘mevrouw’ noemt. Auw. Alsof ik me nog niet oud en verlept genoeg voel nu met die 2016 trend op Instagram.
En momenten dat er ineens iets stuk is in huis. Die blissful halve seconde voordat het besef indaalt dat jíj dat moet gaan opruimen. Of bij grotere dingen iemand moet bellen om het te komen maken. Want jij bent hier nu eenmaal de volwassene. En ik heb dan nog het geluk dat T heel handig is en hij meestal zelf dingen maakt. Of toen de peuter ’s nachts tot drie keer toe zijn bed onder kotste. Tsja. Zelf gaat hij het niet opruimen en schoonmaken, dat is een ding wat zeker is. Dus daar ga je maar weer.
En zoals afgelopen zomer, toen er ineens een afdruk van een enorme duif op het slaapkamerraam van mijn jongste zat. Een perfecte afdruk, dus het was wel hard gegaan. Maar goed, duiven zijn over het algemeen ook nogal dom, dat krijg je. Ik ging rustig door met m’n leven. Die duif echter niet, zo bleek een paar dagen (!) later. Ineens zag ik hem liggen. In de dakgoot. Meteen voelde ik me een beetje schuldig dat ik er lacherig over had gedaan. Sorry, duif.
En dan komt dus het besef: iemand moet dat beest opruimen, en gezien ik hier de volwassene ben… heb ik het T laten doen. Duh. Gatverdamme, die duif lag er al dagen, stonk een uur in de wind en zat vol met maden. Dan komt mijn Oost-Indisch geëmancipeerde zelf (die column lees je hier) weer naar boven en mag T dat klusje lekker opknappen.
En natuurlijk het besef dat je moeder bent van twee kinderen. Twéé! En dat je dat moederschap eigenlijk best goed onder de knie hebt. Al zeg ik het zelf. Dat het gewoon lukt om twee mini-mensjes in leven te houden en ook nog een beetje goed op te voeden tot (hopelijk) weldenkende, gezonde, mentaal stabiele volwassenen.
En dat er tegenwoordig kinderen van school meekomen om te spelen hier thuis en dat je dus niet alleen je eigen kinderen in leven moet houden, maar ook die van een ander. En nog erger: dat een van die (voor jou toch eigenlijk volstrekt onbekende) kinderen moet poepen en niet zijn eigen billen blijkt te kunnen afvegen. En jij bent dan dus de volwassene die dat moet gaan doen. Help.
Meer columns van Elsemieke lezen? Je vindt ze hier.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Lorraine (39) is gelukkig getrouwd en moeder van acht kinderen in de leeftijd van 19, 17, 15, 13, een tweeling van 5, 3 en 1 jaar oud. Alsof dat nog niet genoeg is, is ze sinds 2007 gastouder van op dit moment twee kinderen.
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.
Wanneer Myrna (37) na weken appen eindelijk afspreekt met een man die haar hart sneller laat kloppen, lijkt alles op zijn plek te vallen. Maar nog voor het hoofdgerecht op tafel staat, rent haar date het restaurant uit. Toch maakt juist dat onverwachte moment hem alleen maar aantrekkelijker.
Voor veel gezinnen verandert een verhuizing naar het buitenland niet alleen het dagelijks leven, maar ook de toekomst van hun kinderen. Dat geldt ook voor Reinout Oerlemans (55), die samen met zijn gezin al jaren in de Verenigde Staten woont.
