Beeld: Michelle van den Broek Fotografie
Elsemieke (31) is samen met T (33), moeder van twee zoontjes (4 en 2) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
Het ‘mag’ officieel niet meer, maar ik wil je toch nog een heel goed 2026 wensen. Dat er maar heel veel moois voor je in het verschiet ligt!
Ik ben helemaal niet goed in small talk, maarre… wat een sneeuw, hè? Het hele land is in rep en roer. We mogen niet naar het kantoor in Utrecht, omdat de wegen schijnbaar onbegaanbaar zijn. Vluchten naar zonnige oorden worden geannuleerd. Scholen zijn dicht. Het bolletjesdak van Utrecht Centraal is ingedeukt. Het zit allemaal niet mee.
Ik weet dat er een legio aan mensen walgt van sneeuw. Vies, koud, vervelend, glad, gevaarlijk. Gewoonweg vre-se-lijk. Ik zelf daarentegen ben dol op sneeuw. Vroeger ging ik met mijn ouders op wintersport, ik vond dat geweldig. Nog steeds trouwens, mijn bankrekening alleen wat minder. Daarom gaan we niet meer. Wie weet ooit. Deze échte sneeuw – knispersneeuw – die er nu ligt, dat vind ik heerlijk. Die natte, papperige ellende wat hier vaak valt, daar heb ik ook niks mee, maar dat kan je in mijn beleving ook nauwelijks sneeuw noemen. Dit, wat er nu ligt? Dat telt.
Mijn eerste reactie bij sneeuw is dan ook: naar buiten! Sneeuwballen gooien, een sneeuwpop bouwen, een sneeuwengel maken, sleeën, foto’s maken, noem het op en ik heb er zin in. Toen ik nog een paard had, ging ik ook altijd direct naar haar toe om mooie foto’s van haar in de sneeuw te maken. De liefde voor sneeuw zit er goed in.
Dus daar gingen we, kinderen ingepakt in hun skipakken (niet dat we dus ooit op wintersport gaan, maar goed, wel lekker warm), muts op, sjaal om, wantjes aan, laarzen aan. Sleeën maar, een rondje door de buurt. Toen wilden ze een sneeuwpop bouwen, dus dat deden we in de voortuin. Welgeteld zeven minuten, lieve mensen. Zeven minuten was het leuk. Zeven minuten sneeuwpret is all I got. En toen begon de oudste te huilen dat hij het koud had. De jongste begon krap vijf minuten later ook. Tot zo mijn romantische winterplaatje.
De dag erna, nog een poging tot spelen in de sneeuw. Het lag er immers nog. Maar helaas, zelfde verhaal. Daarna had ik er weinig zin meer in om het hele hebben en houwen weer om en op en aan te trekken voor die paar minuten die ze buiten willen spelen. Dus bleven we tot mijn grote spijt maar binnen. Toen was de vakantie voorbij en moest de oudste weer naar school. En toen bleek: op de slee naar school is een grote hit. En het gaat nog snel ook. We zijn in recordtempo op school gekomen afgelopen week.
We waren trouwens niet de enigen. Het hele schoolplein stond vol sleeën. Geen fietsen. Alleen sleeën.
Zo kneuterig, maar ik word er heel blij van. Zo typisch Nederlands ook. Dat we massaal zo’n slee al jaren in de schuur bewaren “voor het geval dat”. Collectief jeugdsentiment.
Inmiddels zijn de boys ietwat gewend aan de winterse temperaturen (mijn vriendin uit Noorwegen lacht ons hartelijk uit dat we -1 koud vinden, maar goed) en hebben ze er iets meer lol in. De oudste heeft uitgevonden dat spelen en blijven bewegen beter helpt tegen kou dan boos stilstaan en huilen. De jongste houdt na eindeloos discussiëren ein-de-lijk zijn wantjes aan. Wat is dat toch met peuters die weigeren die verdomde wantjes aan te houden en daarna gaan huilen omdat ze koude handen hebben? Toen ze mama mochten bekogelen met sneeuwballen, hebben ze het zelfs bijna een half uur volgehouden in de sneeuw. Progressie!
Ik vind het een heerlijk begin van het jaar. Benieuwd wat er nog allemaal komen gaat. Wat voor avonturen we gaan beleven dit jaar. Wat voor moois er op ons pad komt. Ik heb er zin in.
Meer columns van Elsemieke lezen? Je vindt ze hier.
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.
Je kinderen spreken het misschien niet elke dag uit, maar hun gedrag zegt alles. Herken jij deze elf signalen? Grote kans dat jij meer goed hebt gedaan in de opvoeding dan je denkt.
Het is belangrijk om je kind al op jonge leeftijd te helpen met het reguleren van zijn of haar emoties. Lees hier hoe je dit kan doen.
Lidia’s zoon is van het kaliber: eerst denken, dan doen. Zijn zus daarentegen is meer van: zien, doen, … ‘oh.’ En soms pakt dat pittig gênant uit. Zo ook met een rode knop.
Hij komt niet graag in parfumeriewinkels, scant ruimtes op huisdieren en checkt voedseletiketten op noten. Het is dagelijkse kost voor René Watzema (35). Zijn 2-jarige dochter Noré kampt namelijk met heftige allergieën en eczeem. “Het is hartverscheurend. Daarom is humor het beste medicijn.”
Feest bij de familie Guetta! De 58-jarige Franse dj David Guetta en zijn partner Jessica Ledon hebben op Instagram gedeeld dat ze opnieuw ouders zijn geworden.
