Beeld: Michelle van den Broek Fotografie
Elsemieke (31) is samen met T (33), moeder van twee zoontjes (4 en 2) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
‘Welkom in de Biblebelt’, grapte ik, toen een vriendin uit Amsterdam destijds op kraambezoek kwam bij mijn jongste zoon en haar verbazing uitte. Vrouwen gehuld in rokken en kousen, kerkklokken die luiden, op elke hoek een kerk, de propaganda die op de mat valt rondom elke christelijke feestdag: het valt niet meer zo op als je zelf al jaren in deze omstreken woont.
Ik ben zelf niet ‘van de kerk’, zoals men dat noemt, maar de helft van onze straat wel en meerdere vrienden van ons ook. Dat bestaat gewoon naast elkaar, volledig probleemloos. Kan gewoon. Mijn zoon zit op een openbare school, de enige in het dorp. Voornamelijk omdat deze school het dichtstbij huis is, en de andere optie dicht bij huis is een streng-reformatorische school. Daar zou ik me toch wel erg misplaatst voelen, dus die viel af.
Onze oudste zoon speelt regelmatig met een buurjongetje, die wel op die school zit. Hij mag op zondag niet mag spelen, want: rustdag. Ook vrienden van ons gaan elke zondag naar de kerk, waardoor ze soms niet bij een verjaardag kunnen zijn. Dat valt onze zoon op, hij vraagt dan waarom dat is. Laatst gaf hij aan dat hij ook een keer naar de kerk wilde. Uit interesse, uit nieuwsgierigheid. Hij is nog niet beïnvloed door buitenaf, met wat ik of zijn vader of anderen eventueel van religies vinden. Ik vind dat iets heel moois en ik hoop dat hij dat zo lang mogelijk vasthoudt.
Je merkt bij jonge kinderen (logischerwijs) heel erg waar ze zijn mee opgegroeid. Kinderen staan veel meer zonder oordeel in het leven dan de meeste volwassenen. Dat geldt ook voor mijzelf. Ik vind heel veel van heel veel dingen, ik ben totaal niet neutraal in mijn meningen. Dat zou ik liever niet overbrengen op mijn kinderen, want ik vind het niet bepaald een goede eigenschap.
Voor de meeste jonge kinderen is gender (nog) niet belangrijk. Ik zie bij ons op school jongens in een hartjestrui, omdat zijn zusje zo’n trui van oma had gekregen en hij hem ook zo mooi vond. Jongens op roze sloffen, met metallic zilverkleurige jassen, met klipjes en strikjes in hun haren. Meisjes die afgetrapte schoenen van hun broers dragen, of een Spidey-shirt. Zussen die in de klas van hun broertje komen om dat broertje door de lucht te zwieren en een dikke knuffel te geven, nog even snel voordat ze zelf naar hun eigen klas gaan. Heel veel papa’s die hun kinderen naar school brengen, een kus geven, een knuffel geven, en soms een heel ritueeltje met handjeklap en een liedje. Het verwarmt mijn hart.
En ja, ik weet het: kinderen kunnen ook ontzettend gemeen zijn tegen elkaar. Maar dat zit hem voor mijn gevoel vaak nog niet in dit soort dingen. Je merkt het echt als ze dit aangeleerd hebben gekregen. Dan wel van ouders, dan wel van oudere broers of zussen. Geen enkel kind wordt geboren met vooroordelen. Ook niet in de Biblebelt.
Met alle chaos die er momenteel in de wereld gaande is, houdt dit me zacht. Het geeft hoop. Het komt goed. De nieuwe generatie wordt een betere.
Meer columns van Elsemieke lezen? Je vindt ze hier.
In het begin van een nieuwe relatie is het voor veel mensen een bekend patroon: je wilt ontspannen overkomen, terwijl je ondertussen constant checkt wat de ander doet, zegt of laat. App je te vaak? Vraag je te snel waar het heen gaat? Of houd je je juist in uit angst om te intens te […]
Lorraine (39) is gelukkig getrouwd en moeder van acht kinderen in de leeftijd van 19, 17, 15, 13, een tweeling van 5, 3 en 1 jaar oud. Alsof dat nog niet genoeg is, is ze sinds 2007 gastouder van op dit moment twee kinderen.
Elise (36) denkt dat een gezellige avond met haar eerste date positief is verlopen, maar zodra ze een vervolguitnodiging afslaat, slaat de sfeer volledig om. Wat volgt is een Tikkie dat ze nooit zal vergeten én betalen.
Je kiest de naam voor je kind heel zorgvuldig. De mooiste naam, dat moet hem worden. Heel irritant, als iemand dan continu de naam verkeerd uitspreekt.
Wanneer Myrna (37) na weken appen eindelijk afspreekt met een man die haar hart sneller laat kloppen, lijkt alles op zijn plek te vallen. Maar nog voor het hoofdgerecht op tafel staat, rent haar date het restaurant uit. Toch maakt juist dat onverwachte moment hem alleen maar aantrekkelijker.
Voor veel gezinnen verandert een verhuizing naar het buitenland niet alleen het dagelijks leven, maar ook de toekomst van hun kinderen. Dat geldt ook voor Reinout Oerlemans (55), die samen met zijn gezin al jaren in de Verenigde Staten woont.
