Beeld: Michelle van den Broek Fotografie
Elsemieke (31) is samen met T (33), moeder van twee zoontjes (4 en 2) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
‘Welkom in de Biblebelt’, grapte ik, toen een vriendin uit Amsterdam destijds op kraambezoek kwam bij mijn jongste zoon en haar verbazing uitte. Vrouwen gehuld in rokken en kousen, kerkklokken die luiden, op elke hoek een kerk, de propaganda die op de mat valt rondom elke christelijke feestdag: het valt niet meer zo op als je zelf al jaren in deze omstreken woont.
Ik ben zelf niet ‘van de kerk’, zoals men dat noemt, maar de helft van onze straat wel en meerdere vrienden van ons ook. Dat bestaat gewoon naast elkaar, volledig probleemloos. Kan gewoon. Mijn zoon zit op een openbare school, de enige in het dorp. Voornamelijk omdat deze school het dichtstbij huis is, en de andere optie dicht bij huis is een streng-reformatorische school. Daar zou ik me toch wel erg misplaatst voelen, dus die viel af.
Onze oudste zoon speelt regelmatig met een buurjongetje, die wel op die school zit. Hij mag op zondag niet mag spelen, want: rustdag. Ook vrienden van ons gaan elke zondag naar de kerk, waardoor ze soms niet bij een verjaardag kunnen zijn. Dat valt onze zoon op, hij vraagt dan waarom dat is. Laatst gaf hij aan dat hij ook een keer naar de kerk wilde. Uit interesse, uit nieuwsgierigheid. Hij is nog niet beïnvloed door buitenaf, met wat ik of zijn vader of anderen eventueel van religies vinden. Ik vind dat iets heel moois en ik hoop dat hij dat zo lang mogelijk vasthoudt.
Je merkt bij jonge kinderen (logischerwijs) heel erg waar ze zijn mee opgegroeid. Kinderen staan veel meer zonder oordeel in het leven dan de meeste volwassenen. Dat geldt ook voor mijzelf. Ik vind heel veel van heel veel dingen, ik ben totaal niet neutraal in mijn meningen. Dat zou ik liever niet overbrengen op mijn kinderen, want ik vind het niet bepaald een goede eigenschap.
Voor de meeste jonge kinderen is gender (nog) niet belangrijk. Ik zie bij ons op school jongens in een hartjestrui, omdat zijn zusje zo’n trui van oma had gekregen en hij hem ook zo mooi vond. Jongens op roze sloffen, met metallic zilverkleurige jassen, met klipjes en strikjes in hun haren. Meisjes die afgetrapte schoenen van hun broers dragen, of een Spidey-shirt. Zussen die in de klas van hun broertje komen om dat broertje door de lucht te zwieren en een dikke knuffel te geven, nog even snel voordat ze zelf naar hun eigen klas gaan. Heel veel papa’s die hun kinderen naar school brengen, een kus geven, een knuffel geven, en soms een heel ritueeltje met handjeklap en een liedje. Het verwarmt mijn hart.
En ja, ik weet het: kinderen kunnen ook ontzettend gemeen zijn tegen elkaar. Maar dat zit hem voor mijn gevoel vaak nog niet in dit soort dingen. Je merkt het echt als ze dit aangeleerd hebben gekregen. Dan wel van ouders, dan wel van oudere broers of zussen. Geen enkel kind wordt geboren met vooroordelen. Ook niet in de Biblebelt.
Met alle chaos die er momenteel in de wereld gaande is, houdt dit me zacht. Het geeft hoop. Het komt goed. De nieuwe generatie wordt een betere.
Meer columns van Elsemieke lezen? Je vindt ze hier.
Slimme kids worden niet per se geboren met een voorsprong, vaak krijgen ze die gewoon aan de keukentafel mee. Niet met strenge schema’s, maar met zinnen die je als ouder misschien zo uit je mond laat rollen.
Dacht je dat babynamen vooral van Pinterest, TikTok of die ene app kwamen? Think again. De grootste influencer van dit moment? De koninklijke familie.
Laat je jouw kind nou wel of niet bij je in bed kruipen? Voor de een is het heiligschennis voor de nachtrust, voor de ander juist pure knuffeltijd.
Een jeugdliefde lijkt vaak onschuldig, maar kan onverwacht uit de hand lopen. Daar kan de 31-jarige Sammy over meepraten, want wat begon als een zwoele vakantieromance, eindigde in een leugen waar ze zich nog steeds voor schaamt.
Emotionele intelligentie zie je niet terug in een rapport, maar in kleine dagelijkse momenten: hoe een kind met gevoelens omgaat, hoe het speelt, rust zoekt of contact maakt.
Opvoeding draait niet alleen om wat je bewust meegeeft, maar ook om wat je onbedoeld doorgeeft. Ook emoties en gedrag van ouders spelen een rol in hoe kinderen zich ontwikkelen.
