Beeld: Michelle van den Broek Fotografie
Elsemieke (31) is samen met T (33), moeder van twee zoontjes (4 en 2) en redacteur bij Kek Mama. Chaotisch, chronisch moe en heeft een brein met 46 tabbladen tegelijkertijd open. Probeert rust in de chaos te vinden, maar met drie mannen in huis is die rust ver te zoeken.
‘Welkom in de Biblebelt’, grapte ik, toen een vriendin uit Amsterdam destijds op kraambezoek kwam bij mijn jongste zoon en haar verbazing uitte. Vrouwen gehuld in rokken en kousen, kerkklokken die luiden, op elke hoek een kerk, de propaganda die op de mat valt rondom elke christelijke feestdag: het valt niet meer zo op als je zelf al jaren in deze omstreken woont.
Ik ben zelf niet ‘van de kerk’, zoals men dat noemt, maar de helft van onze straat wel en meerdere vrienden van ons ook. Dat bestaat gewoon naast elkaar, volledig probleemloos. Mijn zoon zit op een openbare school, de enige in het dorp. Voornamelijk omdat deze school het dichtstbij huis is, en de andere optie dicht bij huis is een streng-reformatorische school. Daar zou ik me toch wel erg misplaatst voelen, dus die viel af.
Onze oudste zoon speelt regelmatig met een buurjongetje, die wel op die school zit. Hij mag op zondag niet mag spelen, want: rustdag. Ook vrienden van ons gaan elke zondag naar de kerk, waardoor ze soms niet bij een verjaardag kunnen zijn. Dat valt onze zoon op, hij vraagt dan waarom dat is. Laatst gaf hij aan dat hij ook een keer naar de kerk wilde. Uit interesse, uit nieuwsgierigheid. Hij is nog niet beïnvloed door buitenaf, met wat ik of zijn vader of anderen eventueel van religies vinden. Ik vind dat iets heel moois en ik hoop dat hij dat zo lang mogelijk vasthoudt.
Je merkt bij jonge kinderen (logischerwijs) heel erg waar ze zijn mee opgegroeid. Kinderen staan veel meer zonder oordeel in het leven dan de meeste volwassenen. Dat geldt ook voor mijzelf. Ik vind heel veel van heel veel dingen, ik ben totaal niet neutraal in mijn meningen. Dat wil ik liever niet overbrengen op mijn kinderen, want ik vind het niet bepaald een goede eigenschap.
Voor de meeste kinderen is gender (nog) niet belangrijk. Ik zie bij ons op school jongens in een hartjestrui, omdat zijn zusje zo’n trui van oma had gekregen en hij hem ook zo mooi vond. Jongens op roze sloffen, met metallic zilverkleurige jassen, met klipjes en strikjes in hun haren. Meisjes die afgetrapte schoenen van hun broers dragen, of een Spidey-shirt. Zussen die in de klas van hun broertje komen om dat broertje door de lucht te zwieren en een dikke knuffel te geven, nog even snel voordat ze zelf naar hun eigen klas gaan. Heel veel papa’s die hun kinderen naar school brengen, een kus geven, een knuffel geven, en soms zelfs een heel ritueeltje met handjeklap en een liedje. Het verwarmt mijn hart.
En ja, ik weet het: kinderen kunnen ook ontzettend gemeen zijn tegen elkaar. Maar dat zit hem voor mijn gevoel vaak nog niet in dit soort dingen. Je merkt het echt als ze dit aangeleerd hebben gekregen. Dan wel van ouders, dan wel van oudere broers of zussen. Geen enkel kind wordt geboren met vooroordelen. Ook niet in de Biblebelt.
Met alle chaos die er momenteel in de wereld gaande is, houdt dit me zacht en warm. Het geeft hoop. Het komt goed. De nieuwe generatie wordt een betere.
Meer columns van Elsemieke lezen? Je vindt ze hier.
De realityserie Grote Gezinnen Emigreren is terug met een tweede seizoen op SBS6. In het programma worden opnieuw de emigratie-avonturen gevolgd van de grote gezinnen Jelies en Gnodde, waarbij vooral de familie Jelies de aandacht trekt.
Soms loopt een simpele Marktplaats-aankoop nét even anders dan gepland. Wat begon als een droomvondst voor een prikkie, veranderde in een verhaal dat Mila een jaar later nog steeds bezighoudt.
Floor is al 25 jaar juf op een basisschool en moeder van Lotje (16) en Abel (19). Ze heeft een relatie met Roderik en is bonusmoeder van Kiki (9) en Feline (12). Op haar werk heeft ze te maken met 28 kleuters en 56 ouders. Maar wie is ze nou eigenlijk wat aan het leren? […]
Vrienden Dick (37) en Rob (37) werden vrijwel tegelijkertijd vader van een tweeling. Dick is vader van twee jongens (7 en 5) en een jongen-meisje tweeling (3). Rob is vader van Jonas (5) en tweeling Mila en Noud (3). Samen schrijven ze een boek over hoe het is om vader te worden van een tweeling, […]
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze net moeder is geworden van haar eerste kindje en tegelijkertijd in een nieuw land woont.
Het lijkt allemaal één grote droom: zon, ruimte en een nieuw leven in Spanje. Maar volgens Janneke Jelies zit de werkelijkheid nét even anders in elkaar. In de Radio 10-ochtendshow vertelt ze eerlijk hoe pittig dat eerste jaar in Spanje eigenlijk was.
