Fotografie: Paulien van Beusekom
Ouders in het hele land zijn momenteel allemaal met één ding bezig. Ik heb het niet over lentekriebels, palmpasenstokken knutselen of wc-rolletjes verzamelen. Hoewel, wanneer verzamel je als ouder eigenlijk géén wc-rolletjes? Maar daar heb ik het dus niet over. Ik heb het over: Jumbo-stickers van het raam afbikken.
De afgelopen tijd konden er herplakbare stickers bij Jumbo gespaard worden en kinderen plakten die massaal op het raam. Dat was dus niet de bedoeling. Jumbo heeft geprobeerd dat laatste kenbaar te maken door het in minuscule lettertjes op de verpakking te zetten. Hierbij heeft Jumbo duidelijk geen rekening gehouden met hebberige kinderknuistjes. Die trekken de stickers in kwestie met een bloedvaart uit je handen. Hoe denken jullie in godsnaam dat wij ouders nog plakinstructies tot ons kunnen nemen, Jumbo?
Het gevolg is dat er afgelopen week een boel gefrustreerde ouders op lachende wortels, broccoli’s en regenbogen hebben staan inhakken. Het idee dat het uitzicht vanaf nu altijd vergald zou worden door blije groentes, zorgde er zelfs voor dat sommige ouders nieuwe ruiten bestelden.
Jumbo heeft inmiddels gemeld dat alle gedupeerden gratis stickerverwijderaar krijgen. Moet je nog wel even met de staart tussen de benen naar de Jumbo, om aan een of andere 16-jarige caissière een foto te tonen waarop duidelijk wordt dat ook jij zo’n stumperd was die jolige peren op haar ruit liet plakken in plaats van op de daarvoor bedoelde verzamelposter.
Bij ons thuis werden er ook stickers gespaard. Mijn kind is nog niet motorisch in staat om een sticker uit de verpakking te halen, en toch heb ook ik de kleine letters niet gelezen. Het ging namelijk zo: het kind riep ‘ZELLUF DOEN’, het kind raakte gefrustreerd omdat het niet lukte, moeder kreeg de verpakking naar zich toe gesmeten, moeder moest de verpakking binnen één nanoseconde openmaken, anders ontplofte het kind. Als ik op mijn dooie gemakje plakinstructies was gaan zitten lezen, zat mijn hoofd nu niet meer op mijn nek.
Mijn kind heeft de stickers trouwens niet op het raam geplakt. Zij vond het ‘herplakbare’ aspect namelijk mateloos interessant. Ik ben in deze kwestie eigenlijk ook het meest verbaasd dat alle andere kinderen in Nederland hun stickers keurig op één plek hebben gelaten. Rosie niet. Dan plakte ze al haar vijfenveertig stickers op de tafel, dan op de koelkast, dan op mijn voorhoofd. We kwamen er dan ook snel achter dat ‘herplakbaar’ niet betekent dat je de stickers daadwerkelijk eindeloos kunt herplakken. Na een keer of zes was het wel klaar. Maar dat stond waarschijnlijk ook in de kleine lettertjes.
Tara (30) is moeder van dochtertje Rosie (1). Haar boek ‘Blender zonder deksel: eerlijke verhalen over het ouderschap’ is nu te pre-orderen via Uitgeverijseptember.nl.
Iedere ouder doet het wel eens: toegeven. Nog een snoepje, dat ene speelgoedje toch kopen, geen zin in gedoe dus laat maar. Heel normaal. Maar wat als dat geen uitzondering is, maar de standaard?
Er zijn van die momenten waarop je als moeder serieus aan jezelf begint te twijfelen. Ilse weet dat als geen ander: haar dochter kwam iedere dag in een andere outfit thuis.
In de nieuwste beelden van zijn docuserie laat Jorik Scholten, beter bekend als Lil Kleine, een kwetsbare kant zien. En die draait niet om muziek, maar om vaderschap.
Is er zoiets als de perfecte timing voor broers en zussen? Of is het gewoon: je doet maar wat en hoopt dat het goed uitpakt?
Gentle parenting – je komt het overal tegen. Van TikTok tot het schoolplein, iedereen lijkt er een mening over te hebben. Het klinkt mooi: opvoeden met geduld, empathie en zonder straf. Maar is het ook goed voor je kind? Of leren we onze kinderen juist niet om met teleurstellingen om te gaan? Twee opvoedexperts leggen […]
Met lichte slapers kan een avond ineens heel anders verlopen dan gepland. Dat ondervond de 30-jarige Liz, die zichzelf op een avond noodgedwongen twee uur opsloot in de badkamer.