Beeld: Paulien van Beusekom
Patrick (55) is schrijver van romans en freelance tv-redacteur. Hij woonde over de hele wereld en heeft vijf kinderen. Voor zijn column put hij uit een oneindige bron van even herkenbare als opmerkelijke verhalen over het vaderschap.
Hoe zit dit bij jou, ouder? Maar ik heb sinds ik kinderen heb nogal de neiging om mezelf te vergeten. Willen ze meer van het lekkere eten dat ik voor ze heb gekookt, maar is het op? Neem maar van mijn bord. Willen ze gehaald, gebracht en gechauffeurd worden – wat hier in Spanje, waar wij wonen, ook gewoon nodig is – dan spring ik in de auto. Willen zij een film kijken terwijl ik net Studio Sport heb aangezet? Dan stap ik opzij.
Niet om mezelf op de borst te slaan, integendeel. Ik denk dat heel veel ouders dit doen zonder er erg in te hebben. Maar van de week besefte ik opeens iets. Een besef dat, terwijl ik dit schrijf, nog steeds een beetje nagalmt. Oké, ik zeg het maar gewoon eerlijk; ik weet eigenlijk niet meer wat míjn hobby’s zijn.
Dat klinkt dramatischer dan ik het bedoel, maar het was oprecht een wake-upcall.
Mijn dochter wilde graag naar de stad. Of ik mee wilde, dus ja daar ging ik. Daar kwamen we een vriendje tegen dat regelmatig bij ons in de finca over de vloer komt. Lang verhaal kort: hij keek me aan en vroeg heel simpel: “Wat voor hobby’s heb jij eigenlijk?”
En ik…
Ik bleef stil.
Er kwam niets.
Alleen een onverwachte, steeds intensere leegte. Hij overviel me volledig. Ik schrok er zelfs een beetje van. Vroeger voetbalde ik. Ik speelde basketbal en voetvolley. Ik vond het leuk om talen te leren, te reizen, te fotograferen, ging hardlopen, zocht uren naar leuke kleding of was aan het klussen in huis, ik schreef, bedacht dingen. Er was altijd wel iets waar ík blij van werd.
En nu?
Nu bestaat mijn agenda vooral uit kinderen naar school brengen en weer ophalen, de hond uitlaten, het huishouden en tussendoor zorgen dat iedereen te eten krijgt. Voor je het weet is de dag weer voorbij.
Ik heb heus wel pogingen gedaan. Ik dacht aan zangles. Aan leren mediteren. Vorig jaar kwam ik – and I kid you not – zelfs nog even in een koor terecht. Goed voor de integratie dacht ik nog. Dat bleek na vier repetities toch niet helemaal mijn roeping. Ook een kundalini-yogaweekend, als eerste stap richting een opleiding tot docent, kwam precies op het verkeerde moment voorbij. En dan vraag ik me af: wat blijft er eigenlijk nog over?
Ik werk graag in de tuin. Blaadjes uit het zwembad scheppen is meditatief. k wandel met Luna, onze superblije labradoodle. En eh… ja, dat is het eigenlijk wel.
Best *peeeeeep* confronterend.
Misschien is dit gewoon hoe het gaat. Dat je ongemerkt steeds een stukje van jezelf inlevert. Omdat de kinderen altijd voorgaan. Tot iemand je dus ineens die ene simpele vraag stelt.
Wat zijn eigenlijk jouw hobby’s?
Ik wist het antwoord niet. Dus tijd voor een nieuwe focus. Niet alleen maar in dienst staan van de kids, hoe graag ik dat ook doe. Tijd om weer iets te vinden dat alleen van mij is. Iets waar niemand me voor nodig heeft, behalve ikzelf.
Hoe zit dat bij jou? Ben jij jezelf onderweg ook een beetje kwijtgeraakt? Of heb jij het beter voor elkaar dan ik?
Meer lezen van Patrick? Hier vind je al zijn andere columns.
Kinderen onthouden niet alleen wat ouders voor hen doen, maar ook hoe ze zich door hun woorden laten voelen. Een opmerking die voor een ouder misschien onschuldig of praktisch bedoeld lijkt, kan jarenlang bij een kind blijven hangen. Zeker wanneer gevoelens regelmatig worden weggewuifd of kinderen het idee krijgen dat ze niet goed genoeg zijn.
Drie weken geleden werd Christina Curry voor het eerst moeder van dochter Cleo. Nu deelt ze een update over hoe het met haar gaat én hoe haar lichaam er inmiddels uitziet.
Roze beschuit met muisjes voor Patricia Bierings. De realityster, bekend van het achtste seizoen van Married at First Sight, is moeder geworden van haar eerste kindje.
Kinderen spelen het liefst waar ze zich vrij voelen, maar als ouder bepaal je natuurlijk ook waar die vrijheid eindigt. Alleen had Saar nooit verwacht dat een paar vieze voeten genoeg zouden zijn om een speelvriendschap ineens ingewikkeld te maken.
Elaine (39) dacht dat ze eindelijk de perfecte man had gevonden: hij was grappig, attent en had precies de juiste dosis zelfvertrouwen. Toch was er één moment tijdens de date waarop de aantrekkingskracht compleet verdween.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
