Beeld: Marijn Reichert
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
‘Sorry, maar dat kun je toch amper kleding noemen!’ Het is 3 september 1995. Vandaag word ik zeventien. Ik heb een spijkerrokje aan, en de afkeurende woorden van mijn moeder boren dwars door mijn jonge ziel. Het belooft een warme dag te worden en mijn puberlijf voelt zich nu eenmaal veiliger in een rokje.
Een zomer geleden heeft een walgelijke opmerking mijn beginnende adolescentie het pad van de onzekerheid op gestuurd. Een weg die, zo bleek later, geen vluchtroutes meer had.
Een mannelijke kennis van middelbare leeftijd becommentarieerde mijn ontblote benen, die ik die dag dapper in een kort blauw broekje had gestoken. ‘Zo, dat zijn een stel stevige benen!’, gooide hij onverschrokken naar me toe.
Vandaag, precies een jaar later, deed mijn eigen moeder een schepje bovenop. En dat nog wel op mijn verjaardag. Binnen no time werd het duidelijk dat ze niet alleen mijn stalbenen (wat sinds die opmerking de bijnaam van mijn eigen benen was geworden) bedoelde, maar de volgens haar alarmerend foute keuze van kort en spijkerstof.
Met moeite bedwong ik mijn tranen tot ik een langer rokje aantrok. Ondanks dat het vervangende kledingstuk een prima ander rokje was, heeft het altijd gevoeld als een vies kledingstuk. Het donkergroene rokje van G-star dat mijn ‘ordinaire spijkerrokje’ verving die dag, heeft wonder boven wonder jarenlang elke kledingkastopruiming overleefd. Als een soort geseling bewaarde ik hem. Niet op de vergeten bovenste plank, maar in mijn gezichtsveld iedere keer als ik mijn kledingkast opende. Pas toen mijn moeder overleed heb ik me kunnen ontdoen van dit relikwie dat altijd tussen ons in is blijven staan.
En daar stond ik dan gisteravond. Tegenover mijn zestienjarige dochter die een broekje aan had, dat in beleving van naïeve kledingdragers ook een riem had kunnen zijn. Haar lichaam in volle pracht en ze behoort eigenlijk op een sokkel. Maar we zijn op vakantie en met ons vele honderden dronken mannen die hun puberjaren al lang voorbij zijn, bij wie het testosteron nog altijd piekwaarden lijkt te halen.
And don’t get me wrong. Ik wil het liefst de genders onder de strandhanddoeken begraven. En daar wil ik zelfs elke ochtend vroeg voor opstaan. Maar het heerlijke briesje dat de avond meebrengt op dit vakantie eiland, ontvoert mijn gedachten en het enige dat ik kan uitbrengen is dat ze te weinig aan heeft. Mijn hart is teleurgesteld in mijn woorden. Ik zie haar ontraadselde blik. Is dit wat haar moeder, die zichzelf zo graag woke noemt, zegt?
‘Mam, iedereen ziet er zo uit. Zeur niet zo’. Op dat moment hoorde ik drie generaties vrouwen door elkaar praten. Mijn moeder was bang voor wat mensen van mij zouden vinden. Ik ben bang voor wat mannen mijn dochter zouden aandoen. De angst veranderde van gezicht. De woorden niet.
Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.
Estavana Polman en Rafael van der Vaart zijn inmiddels ruim tien jaar samen. Dat betekent niet dat het er thuis altijd even gezellig aan toegaat. Estavana vertelt openhartig dat ze soms flink discussiëren, maar één ding staat voor haar buiten kijf: de liefde overheerst.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Mijn dochter van zeven maakt overal vriendjes. Op vakantie hoeft ze maar vijf minuten bij een zwembad te staan en ze heeft alweer iemand gevonden om mee te spelen. Op onze camping in Frankrijk viel haar oog alleen op een jongetje dat juist helemaal niet zo’n behoefte leek te hebben aan contact. Toch bleef ze […]
Familiedrama’s verdwijnen helaas niet altijd vanzelf naar de achtergrond. Rond Lil’ Kleine en zijn moeder Babette Verhoef blijft het dan ook rommelen.
Officieel krijg je bij Albert Heijn bij iedere 15 euro aan boodschappen een Diskey. Onofficieel heeft deze moeder van twee inmiddels haar eigen spaarsysteem ontwikkeld. En ja, daar krijgt ze iedere keer weer klamme handjes van.
Voor de familie van Ben Saunders is een ontzettend moeilijke periode aangebroken. Zijn verloofde Janita Engels, zoon en bonusdochter hebben woensdagavond voor het eerst zelf gereageerd op zijn overlijden.
