Beeld: Marijn Reichert
Patricia van Liemt is schrijver en moeder van Maria (16) en Phaedra (13). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
‘Sorry, maar dat kun je toch amper kleding noemen!’ Het is 3 september 1995. Vandaag word ik zeventien. Ik heb een spijkerrokje aan, en de afkeurende woorden van mijn moeder boren dwars door mijn jonge ziel. Het belooft een warme dag te worden en mijn puberlijf voelt zich nu eenmaal veiliger in een rokje.
Een zomer geleden heeft een walgelijke opmerking mijn beginnende adolescentie het pad van de onzekerheid op gestuurd. Een weg die, zo bleek later, geen vluchtroutes meer had.
Een mannelijke kennis van middelbare leeftijd becommentarieerde mijn ontblote benen, die ik die dag dapper in een kort blauw broekje had gestoken. ‘Zo, dat zijn een stel stevige benen!’, gooide hij onverschrokken naar me toe.
Vandaag, precies een jaar later, deed mijn eigen moeder een schepje bovenop. En dat nog wel op mijn verjaardag. Binnen no time werd het duidelijk dat ze niet alleen mijn stalbenen (wat sinds die opmerking de bijnaam van mijn eigen benen was geworden) bedoelde, maar de volgens haar alarmerend foute keuze van kort en spijkerstof.
Met moeite bedwong ik mijn tranen tot ik een langer rokje aantrok. Ondanks dat het vervangende kledingstuk een prima ander rokje was, heeft het altijd gevoeld als een vies kledingstuk. Het donkergroene rokje van G-star dat mijn ‘ordinaire spijkerrokje’ verving die dag, heeft wonder boven wonder jarenlang elke kledingkastopruiming overleefd. Als een soort geseling bewaarde ik hem. Niet op de vergeten bovenste plank, maar in mijn gezichtsveld iedere keer als ik mijn kledingkast opende. Pas toen mijn moeder overleed heb ik me kunnen ontdoen van dit relikwie dat altijd tussen ons in is blijven staan.
En daar stond ik dan gisteravond. Tegenover mijn zestienjarige dochter die een broekje aan had, dat in beleving van naïeve kledingdragers ook een riem had kunnen zijn. Haar lichaam in volle pracht en ze behoort eigenlijk op een sokkel. Maar we zijn op vakantie en met ons vele honderden dronken mannen die hun puberjaren al lang voorbij zijn, bij wie het testosteron nog altijd piekwaarden lijkt te halen.
And don’t get me wrong. Ik wil het liefst de genders onder de strandhanddoeken begraven. En daar wil ik zelfs elke ochtend vroeg voor opstaan. Maar het heerlijke briesje dat de avond meebrengt op dit vakantie eiland, ontvoert mijn gedachten en het enige dat ik kan uitbrengen is dat ze te weinig aan heeft. Mijn hart is teleurgesteld in mijn woorden. Ik zie haar ontraadselde blik. Is dit wat haar moeder, die zichzelf zo graag woke noemt, zegt?
‘Mam, iedereen ziet er zo uit. Zeur niet zo’. Op dat moment hoorde ik drie generaties vrouwen door elkaar praten. Mijn moeder was bang voor wat mensen van mij zouden vinden. Ik ben bang voor wat mannen mijn dochter zouden aandoen. De angst veranderde van gezicht. De woorden niet.
Meer lezen van Patricia? Hier vind je haar andere columns.
Achter de bravoure en de muziek schuilt ook een vader die zijn zoon mist. In de nieuwste aflevering van de documentaire Lil Kleine: Terug spreekt Lil Kleine openhartig over de moeilijke band met zijn zoontje Lío.
Intens verdrietig nieuws. Petra Quist, bekend van het influencerkoppel Date & Discover is, enkele uren nadat zij was bevallen van haar dochter Jessie, overleden. Dat maakt haar partner Ruben bekend via Instagram.
Louisa is verloskundige in de Randstad en moeder van Khai (3). In haar werk komt ze dagelijks de ontroerende en krachtige kanten tegen van het zwanger zijn, de bevalling en alles wat daarna komt. In haar columns deelt ze openhartige verhalen en inzichten.
Jaimie Vaes richt haar aandacht volledig op zoon Lío, die volgens haar momenteel een prachtige fase doormaakt. Toch blijft er één onderwerp spelen waar regelmatig vragen over komen: het contact tussen Lío en zijn vader, rapper Lil Kleine.
Of je nu een zwak hebt voor croissants of gewoon van Franse namen houdt: deze 25 Franse babynamen zijn perfect voor je petit bébé – inclusief betekenis natuurlijk.
Voor de buitenwereld is Giel de Winter (36) de man die grote televisieprogramma’s bedenkt, risico’s neemt en altijd lijkt door te gaan. Maar thuis? Daar probeert hij juist iets heel anders te zijn: een vader die écht aanwezig is.
