Lisa van den Akker (34) is moeder van vier kinderen én hoofdredacteur van Kek Mama. Regelmatig schrijft ze een column over haar avonturen en gedachtes als moeder van een gezellig, maar ook chaotisch gezin.
“Met vier kinderen hebben wij, zoals dat heet, een groot gezin. Voor veel mensen is dat al reden genoeg om hun hoofd schuddend af te wenden (‘Vier? Dat zou ik echt niet aankunnen!’), maar ik vind het heerlijk. De drukte, de chaos, de eindeloze gezelligheid – dat is waar ik van geniet. Nou ja, meestal. Want minstens één keer per jaar vind ik het vreselijk om zoveel kinderen te hebben.
En dat moment is wanneer er griep uitbreekt. Buikgriep wel te verstaan. Natuurlijk, gewone griep is ook geen feest. Hoofdpijn, hoesten, verkoudheid, het staat allemaal niet bovenaan mijn wensenlijstje. Maar buikgriep is van een hele andere klasse en bovendien is het virus zó besmettelijk dat de pest er jaloers op zou zijn.
Minimaal één keer per jaar is het raak. Vaak begint het bij de jongste, die totaal onverwacht een volledige maaginhoud over je heen gooit, precies zoals afgelopen week gebeurde. Terwijl ik haar naar bed bracht, overviel ze me met een warme, kleverige lading. Jackpot. Alles vies: zij, ik, het bed. Héérlijk.
Dan gaat bij mij de regelmodus aan. Kind schoonmaken en met een emmer op de bank parkeren. Mezelf schoonmaken. Het beddengoed in de wasmachine proppen, terwijl ik hoop dat ik nog ergens schone lakens kan vinden. En dan begint het spannendste gedeelte: het wachten. Want ja, de vraag is niet of de rest volgt, maar wanneer. Daar hoeven we in eerste instantie niet lang op te wachten, want mijn oudste volgt de volgende dag. Gelukkig heeft die inmiddels genoeg emmer-mikervaring opgedaan om de schade beperkt te houden.
Maar dan… gebeurt er even helemaal niets meer. Ik houd mijn andere twee kinderen nauwlettend in de gaten. Buikgriep heeft gemiddeld een incubatietijd van 1 tot 3 dagen, maar het is al eens voorgekomen dat er 5 dagen tussen zaten. Daarom ben ik altijd op alles voorbereid.
De dagen gaan voorbij, maar de middelste twee lijken wonderbaarlijk genoeg niet ziek te worden. Eigenlijk kan ik het nauwelijks geloven, want met buikgriep is het bijna onvoorstelbaar dat er iemand gespaard blijft. Maar een week verstrijkt, dus het gevaar lijkt geweken. En precies op het moment dat ik begin te ontspannen – grote fout, uiteraard – komt de mokerslag.
Tijdens pakjesavond, met een berg cadeaus om ons heen en een gezellig samenzijn met mijn ouders, gebeurt het. Precies wanneer ik het niet meer verwacht, spuugt mijn 5-jarige vol over alle cadeaus heen. En over mij. Overal cadeaus, overal spuug. Het heerlijk avondje is gekomen hoor.
Diezelfde nacht volgt ook mijn oudste dochter en is het cirkeltje weer rond. En ik? Ik heb weer een les geleerd: buikgriep kent geen mededogen, geen uitzonderingen, en zeker geen genade.”
Droom jij stiekem al van zon, zee en quality time met je gezin, maar voelt het plannen van een familievakantie vooral als veel geregel en keuzestress? Voor Marlot (36) was dat lange tijd herkenbaar, tot ze Eliza was here ontdekte en met haar gezin vakantie vierde op het Griekse Zakynthos. Wij spraken Marlot over haar […]
Met een sleutelbos in de hand en een hoofd vol plannen begint voor de familie Blom een nieuw hoofdstuk. In Een huis vol zien we hoe het gezin zich opmaakt voor een verhuizing die allesbehalve rustig verloopt.
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze net moeder is geworden van haar eerste kindje en tegelijkertijd naar een nieuw land vertrekt.
Patricia van Liemt is stewardess, schrijver en moeder van Maria (15) en Phaedra (12). Ze schrijft rake, eerlijke, grappige en vooral herkenbare columns over haar leven.
Roze wolk incoming! Bij de familie Lopez is het zover: baby nummer zeven laat eindelijk van zich horen in Een huis vol.
Laurie (38) is orthopedagoog, opvoeddeskundige en moeder van zoons Dex (7) en Otis (3). Sinds vorig jaar woont ze met haar gezin in Kaapstad. In haar column schrijft Laurie over haar ervaringen van het emigreren met twee jonge kinderen, het leven in Zuid-Afrika en de hoogtepunten en worstelingen van het ouderschap.
