Beeld: Michelle van den Broek Fotografie
Elsemieke, moeder van twee zoontjes (3 en 1) en redacteur bij Kek Mama, heeft haar roeping in het moederschap gevonden en probeert er als eersteklas chaoot, met ook nog een enorm slaaptekort, wat van te maken.
“Het valt niet te ontkennen, dus ik geef het maar gewoon toe: ik ben een kerstgekkie. De lichtjes, de gezelligheid, de overload aan chocola, de kerstboom optuigen, cadeautjes kopen en krijgen, echt, I luv X-mas. Ik moet zeggen dat het hem voor mij meer zit in de aanloop naar de kerstdagen toe. De kerstdagen zelf zijn vooral erg druk en chaotisch.
Hoe dan ook: ik hou van kerst. En dan heb ik het nog niet eens gehad over mijn absolute guilty pleasure: kerstmuziek. Half oktober hou ik het niet meer. Dan moet het aan. Ik weet het, de meeste mensen gruwelen ervan. Ik heb een eigen playlist op Spotify gemaakt met maar liefst 25 uur aan kerstliedjes. De lijst is genaamd X-MAS BITCHESSSS. Hier hebben mijn collega’s om in een deuk gelegen, maar ze gaven ook direct toe: deze lijst is echt top. Vijfentwintig uur aan kerstmuziek, die lijst is echt mijn levenswerk. Waanzinnig.
Ook een hysterische kerstboom kan natuurlijk niet ontbreken. Die moet van mijn vriend – correctie, verloofde – wachten tot half november, maar hij gaat zéker op vóór de Sint komt, hallo?! Ik ga toch zeker niet die hele boom optuigen voor drie weken? Het maakt T allemaal weinig uit, dus ik ga helemaal los met roze eenhoorns en glittersterren. Dit jaar wilde ons oudste zoontje graag helpen met het optuigen van de boom. Super schattig en gezellig, maar ik zou liegen als ik niet even mijn kerstboom-optuig-perfectionist aan de kant moest zetten, omdat het nu natuurlijk helemaal niet ging zoals ik het zelf zou doen. Ach ja. Alles voor de peuter.
Zo rond eind september komt de gedachte alweer op: is het te vroeg voor kerstmuziek?
Kerstfilms: maak me ervoor wakker. De voorspelbaarheid, de cheesiness, ik hou ervan. Films waarvan je al precies weet hoe het gaat eindigen als je begint met kijken, dat zijn de beste. Of die films die je al een triljoen keer hebt gezien – Love Actually, anyone? – en waarvan je dus elke scène al uit je hoofd kent. Ze ontmoeten elkaar in een kerst setting – gelukkig is één van de twee vaak weduwe(naar) en de ander verlaten, dat komt de voorspelbaarheid ten goede – ze vinden elkaar leuk, het gaat ergens fout en het lijkt niet goed te komen, maar het komt toch goed. En dan kan ik weer met een gerust hart gaan slapen. Echt, ik hou ervan.
Na kerst val ik altijd in een gat. Oud en Nieuw vind ik namelijk helemaal geen reet aan, omdat ik toch altijd een beetje in de val trap dat er met de jaarwisseling ineens op wonderbaarlijke wijze van alles verandert en vooral verbetert in m’n leven. Dat is natuurlijk niet zo, dat weet ik ook heus wel, maar het is toch altijd even een teleurstelling. En we winnen ook nooit wat met ons Oudejaarslot.
Daarbij zijn januari en februari natuurlijk gewoon met afstand de kutste maanden van het jaar. Sorry voor iedereen die dan jarig is, maar echt, niemand heeft er zin in. De kerstboom staat dan ook al zo lang dat hij me toch in de weg begint te staan, dus die ruimen we uiterlijk half januari weer op. Daarmee verdwijnt ook m’n levensvreugde – excuseer de dramatisering. Pas in maart kom ik uit m’n winter slumber, wanneer de dagen weer langer worden en het langzaam lente wordt. Dan zie ik zelf de lichtjes weer, ook zonder kerstlichtjes. Ik ben ook dol op de lente en de zomer, dat zijn mijn lievelingsmaanden. Maar zo rond eind september komt de gedachte alweer op: is het te vroeg voor kerstmuziek?”
Kim wist onlangs niet wat ze meemaakte. Haar schoonzus bleek al langer te weten van het geheim van Kim’s dochter. “Het ging óók over mijn kind.”
Een zwangerschap terwijl je huwelijk net is stukgelopen, zet alles op zijn kop. Als vervolgens blijkt dat je niet één, maar drie baby’s verwacht, wordt die nieuwe werkelijkheid nog veel groter. Kim maakte het mee en werd midden in haar scheiding moeder van een eeneiige meisjesdrieling.
Je vraagt je kind om zijn kamer op te ruimen en een halfuur later is er… precies niets gebeurd. Behalve dat er inmiddels nóg meer Lego op de vloer ligt. Herkenbaar? Misschien kun je de sterren de schuld geven.
Een buur helpen als ze een keer omhoogzit met de opvang? Natuurlijk. Maar bij Babette lijkt haar behulpzaamheid inmiddels iets te vanzelfsprekend te zijn geworden. Ze heeft zelf een dochter van zes, maar krijgt op maandag regelmatig twee extra kinderen over de vloer. Zonder dat haar buurvrouw eerst vraagt of dat eigenlijk wel uitkomt.
Wendy is trotse mama van een dochter (16) en een zoon (9). Hun gezinsleven is een heerlijke, soms chaotische mix van liefde en mooie momenten. Die deelt ze graag, ook de uitdagingen die op ons pad komen. Je volgt ons op Instagram.
Je kent het wel: jij kijkt naar een woonkamer vol rondslingerend speelgoed, was die al drie dagen op een stoel ligt en een aanrecht dat zichzelf blijkbaar ook niet gaat opruimen. Ondertussen loopt hij er doodleuk langs.
