Mijn zoons zijn nogal moe: het begin van het basisschooltijdperk. Elke avond pakken ze om half zeven zelf hun konijn en willen ze naar bed. Och.
Net vier jaar geworden en dan al die indrukken: het is voor mijn jongens een totaal nieuwe fase. Elke avond voor het slapengaan vragen ze aan me: ‘Mama, gaan we morgen naar juf Lily?’. Maar we gaan nooit meer naar die lieve juf Lily van de crèche. En naar hun beste vriendje Jaap. Ze begrijpen het maar vinden het ook een beetje gek. Ze doen het hartstikke goed, die kleine mannetjes, de kleinsten van de klas. Mijn moederhart smelt als ik ze wegbreng en zie zitten in de kring. Zo flink, soms op schoot bij juffie. Een pruillipje om zich groot te houden want ja, het is wel spannend als mama weggaat. En toen kwam daar opeens dat mailtje: er is een plek voor Bodi en Daaf op de BSO. En elke werkende moeder weet: die plekken zijn schaars, dus die moet je gelijk pakken. Maar ik heb het er moeilijk mee. Het is al een grote overgang. Ze zijn net twee weken begonnen en nu haal ik ze zelf om half 3 op. Rond een uur of drie vallen mijn jongens in slaap op de bank: ze kúnnen niet meer. Uitgeput van alle nieuwe dingen die ze meemaken. En dan moet ik ze dus nu naar een BSO sturen uit school? Zijn kinderen van nét vier jaar gewoon te jong voor én de basisschool én aansluitend een middag spelen op de BSO? Als ze 4,5 jaar of 5 jaar zijn is het alleen maar leuk, lekker met hun vriendjes een middag. Maar nu… Voelt het ergens niet goed. Hoe doen andere moeders van kinderen die net naar school gaan dit? Soms kun je niet anders qua werk, maar als je het kunt regelen, haal je ze de eerste paar maanden dan niet liever zelf op zodat ze lekker naar huis kunnen na schooltijd? Zodat ze de rust hebben om alles te verwerken wat er op school gebeurt? Of hoort dit ook bij het tijdperk-van-mijn-kinderen-worden-groter? Ik krijg er maar buikpijn van. Konden ze nog maar even een dagje terug naar juf Lily – al was het maar voor mama. Tessa Heinhuis (33) is moeder van Bodi en Daaf (4) en zwanger van de derde. Ze is hoofdredacteur van Mama Magazine en woont in Bussum.
View this post on Instagram
Eén dertiger, twee landen, drietalige baby en nog veel meer ambities. Anne-Mieke schrijft in haar columns over haar dilemma’s en ontdekkingen, nu ze net moeder is geworden van haar eerste kindje en tegelijkertijd in een nieuw land woont.
Soms loopt een simpele Marktplaats-aankoop nét even anders dan gepland. Wat begon als een droomvondst voor een prikkie, veranderde in een verhaal dat Mila een jaar later nog steeds bezighoudt.
Jorinde is al jaren gelukkig getrouwd met Kevin, maar sinds haar oudste zoon op school zit, ziet ze haar ex weer dagelijks. En dat levert toch wat verwarrende gevoelens op.
Soms is één simpele zin van een andere moeder genoeg om te breken. Fré (31), kersverse moeder van een baby, maakte het onlangs mee in de supermarkt.
Het lijkt allemaal één grote droom: zon, ruimte en een nieuw leven in Spanje. Maar volgens Janneke Jelies zit de werkelijkheid nét even anders in elkaar. In de Radio 10-ochtendshow vertelt ze eerlijk hoe pittig dat eerste jaar in Spanje eigenlijk was.
Kirsten Schilder is getrouwd met zanger Nick Schilder en moeder van Nikki, Julian en Jackie. Daarnaast is ze oprichter van Making Memories.