Mijn zoons zijn nogal moe: het begin van het basisschooltijdperk. Elke avond pakken ze om half zeven zelf hun konijn en willen ze naar bed. Och.
Net vier jaar geworden en dan al die indrukken: het is voor mijn jongens een totaal nieuwe fase. Elke avond voor het slapengaan vragen ze aan me: ‘Mama, gaan we morgen naar juf Lily?’. Maar we gaan nooit meer naar die lieve juf Lily van de crèche. En naar hun beste vriendje Jaap. Ze begrijpen het maar vinden het ook een beetje gek. Ze doen het hartstikke goed, die kleine mannetjes, de kleinsten van de klas. Mijn moederhart smelt als ik ze wegbreng en zie zitten in de kring. Zo flink, soms op schoot bij juffie. Een pruillipje om zich groot te houden want ja, het is wel spannend als mama weggaat. En toen kwam daar opeens dat mailtje: er is een plek voor Bodi en Daaf op de BSO. En elke werkende moeder weet: die plekken zijn schaars, dus die moet je gelijk pakken. Maar ik heb het er moeilijk mee. Het is al een grote overgang. Ze zijn net twee weken begonnen en nu haal ik ze zelf om half 3 op. Rond een uur of drie vallen mijn jongens in slaap op de bank: ze kúnnen niet meer. Uitgeput van alle nieuwe dingen die ze meemaken. En dan moet ik ze dus nu naar een BSO sturen uit school? Zijn kinderen van nét vier jaar gewoon te jong voor én de basisschool én aansluitend een middag spelen op de BSO? Als ze 4,5 jaar of 5 jaar zijn is het alleen maar leuk, lekker met hun vriendjes een middag. Maar nu… Voelt het ergens niet goed. Hoe doen andere moeders van kinderen die net naar school gaan dit? Soms kun je niet anders qua werk, maar als je het kunt regelen, haal je ze de eerste paar maanden dan niet liever zelf op zodat ze lekker naar huis kunnen na schooltijd? Zodat ze de rust hebben om alles te verwerken wat er op school gebeurt? Of hoort dit ook bij het tijdperk-van-mijn-kinderen-worden-groter? Ik krijg er maar buikpijn van. Konden ze nog maar even een dagje terug naar juf Lily – al was het maar voor mama. Tessa Heinhuis (33) is moeder van Bodi en Daaf (4) en zwanger van de derde. Ze is hoofdredacteur van Mama Magazine en woont in Bussum.
View this post on Instagram
Met drie jonge kinderen in huis is tijd met z’n tweeën soms een zeldzaam goed. Dus een onverwacht momentje samen is meer dan gewenst. Alleen reken je dan niet op publiek.
Terwijl miljoenen voetbalfans reikhalzend kijken naar de prestaties van Oranje, beleeft één moeder het toernooi net iets anders. Voor Marjon de Bruijn draait het niet alleen om winst of verlies, maar vooral om haar zoon Frenkie de Jong, die opnieuw deel uitmaakt van de Nederlandse selectie.
Na jaren samen een leven te hebben opgebouwd, hebben Channah Koerten en Nordin Blessing besloten ieder hun eigen weg te gaan.
Waar sommige kinderen liever op de achtergrond blijven, lijkt Fender de Mol zich juist helemaal thuis te voelen in de schijnwerpers. Volgens vader Johnny de Mol was al vroeg duidelijk dat zijn jongste zoon geen moeite heeft met aandacht en misschien zelfs wel in de voetsporen van zijn beroemde familie treedt.
Rianne Arendsen (35) is onderwijskundige, docent kinderyoga, schrijver en o ja: moeder. Vooral moeder. In haar columns deelt ze haar observaties en bespiegelingen rondom het ouderschap – aanmodderen met de beste intenties. Volg Rianne ook op Substack.
Sommige zinnen uit je jeugd blijven niet alleen hangen, maar duiken later in je leven ineens weer op, precies op de momenten dat je ze nodig hebt. Vaak kwamen ze van grootouders: geen lange verhalen, maar korte uitspraken die net iets te vaak werden herhaald om te vergeten. Toen misschien ouderwets of streng, maar achteraf […]
