Kek Mama-columnist Mariëtte Middelbeek zet elke week persoonlijk, herkenbaar en met humor de zaken voor je op een rij. Deze week: zieke man.
Mijn man was ziek. Eén dag slechts, maar ik dacht van alles.
2. O welja, ga nog een beetje lopen overgeven ook. Je weet toch dat ik daar heel slecht tegen kan?!
3. Oké, het is officieel: ik ben de naarste vrouw op aarde.
4. Wie denkt immers zoiets?
5. Hij is ook bijna nooit ziek.
6. Ik trouwens ook niet. Heb ik geen tijd voor. Beetje in bed liggen.
7. Zou ik ook wel willen.
8. Hoewel. Hij is zo wit dat je bijna door hem heen kijkt. Misschien moet ik dit niet willen.
10. Opnieuw: wat ben ik een naar mens.
11. Steenkoud, ook.
12. Waar zou dat toch vandaan komen? Als de kinderen ziek zijn ren ik juist af en toe met drankjes en poeders.
13. Misschien is het evolutionair bepaald. Alle vrouwen die ik ken hebben het.
14. Zou dit een besmettelijk virus zijn?
16. RAAK ME NIET AAN, JA!
17. Ik ga nu alles ontsmetten. Inclusief de kinderen. Weg met die bacillen.
18. Ik lijk wel knettergek. Met mijn smetvrees.
Mariëtte Middelbeek (33) is schrijver en chef redactie van Kek Mama. Ze is getrouwd met Erik, met wie ze zoon Casper (2) en dochter Nora (9 maanden) heeft.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Toen Louis (3) zijn ouders ervan probeerde te overtuigen dat hij prima zonder zijwieltjes kon fietsen, namen ze hem niet meteen serieus. Toch besloten Joyce en haar man de proef op de som te nemen. Dat pakte totaal anders uit dan verwacht.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]