Kek Mama-columnist Mariëtte Middelbeek zet elke week persoonlijk, herkenbaar en met humor de zaken voor je op een rij. Deze week: een paar dagen weg zonder de kinderen.
Lees verder onder de advertentie
‘Weet je het zeker?’ vroeg vriendin Maartje, lang geleden, toen ik nog zwanger was van Nora en we met een paar vriendinnen een weekend weg planden. ‘Túúrlijk!’ riep ik vrolijk, omdat ik net had uitgerekend dat de baby tegen die tijd een maand of acht zou zijn (ruim na mijn zelfgestelde deadline van zes maanden borstvoeding) en het me erg fijn leek tegen de tijd gewoon weer eens relaxed op een strandbedje te liggen.
Lees verder onder de advertentie
Dus boekten we en leefden we met het vooruitzicht van drie nachten naar de Turkse zon, all-inclusive bandje om de pols, eindelijk weer eens een heel boek lezen, eindeloos bijpraten, cocktails drinken en zo nog wat van die dingen. En toen kwam Nora en leek dat allemaal nog heel ver weg, tot het bewuste weekend zich afgelopen week ineens aandiende en ik werd geplaagd door een vreemde combinatie van heel erg naar uitkijken en heel erg tegenop zien. En dan ga je dingen denken. Althans, ik wel. Zoals dit:
We zouden hier echt eens met de kinderen naartoe moeten.
Waar ben ik aan begonnen? Ik ben hartstikke onmisbaar thuis. Maar dan ook echt onmisbaar. Want ik kan veel beter eh… Nou ja, ik ben gewoon onmisbaar.
Wijn om half één ’s middags. Ik denk dat ik in de hemel ben.
Wat als een van de kinderen vannacht wakker wordt en alleen maar mij wil? Eeuwige verlatingsangst ligt op de loer.
Een heel boek gelezen. Een HEEL boek. In anderhalve dag. Ik wist niet meer dat ik dat kon.
Ik moet NU facetimen met thuis. Waarom doet die %*&!#-wifi het niet?
Straks storten we neer met het vliegtuig en moeten de kinderen voor altijd leven met de gedachte dat mama sneuvelde omdat ze per se ‘gezellig met vriendinnen weg wilde’.
Waarom roep ik altijd zo stoer dat het zo goed is voor je om er af en toe eens uit te gaan zonder de kinderen, en heb ik dan toch buikpijn als het zover is?
Irritant, die krijsende kinderen hier.
Ik moet natuurlijk wel een cadeautje meenemen, maar ze hebben hier alleen maar meuk en daar ligt ons hele huis al vol mee.
O hé, drie nachten voorbij. Dat ging veel te snel.
Mariëtte Middelbeek (33) is schrijver en chef redactie van Kek Mama. Ze is getrouwd met Erik, met wie ze zoon Casper (2) en dochter Nora (8 maanden) heeft.
Er zijn van die momenten waarop je naar je kind kijkt en ineens denkt: wow, dit is anders dan vroeger. Kinderen die hun grenzen aangeven. Die durven praten. Die zichzelf serieus nemen. En dat is prachtig.
Hij komt niet graag in parfumeriewinkels, scant ruimtes op huisdieren en checkt voedseletiketten op noten. Het is dagelijkse kost voor René Watzema (35). Zijn 2-jarige dochter Noré kampt namelijk met heftige allergieën en eczeem. “Het is hartverscheurend. Daarom is humor het beste medicijn.”
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Francine, die haar zoon niet meer van de opvang durft te halen, uit angst voor wat voor wangedrag hij nu […]
Je kinderen spreken het misschien niet elke dag uit, maar hun gedrag zegt alles. Herken jij deze elf signalen? Grote kans dat jij meer goed hebt gedaan in de opvoeding dan je denkt.
Sabine (41) werkte fulltime, sportte fanatiek en danste door de woonkamer met haar dochters. Tot Long COVID haar leven stillegde. Wat volgde was een zware periode van overleven, rouw en ontdekken hoe ze het moederschap opnieuw vorm moest geven.