Opeens was -ie daar: de lakleren broek. Werd deze spannende jongen voorheen vooral geassocieerd met scènes uit Fifty shades of Grey, tegenwoordig zien we 'm regelmatig in het dagelijkse leven voorbij komen.

Natuurlijk hangt er ook eentje in mijn kast. Sterker nog: ik draag 'm tijdens het typen van dit stuk. Zo'n broek zorgt namelijk voor instant inspiratie. Het is alsof -ie tegen me praat. Of eigenlijk: kraakt. Want hoe leuk ik de broek in kwestie ook vindt, herrie maken doet -ie wel.

Article continues after the ad

Als muziek in de oren 

Niet zo gek dat je met zo'n lakleren - of vinyl - broek niet stilletjes door het leven kan gaan. Wrijf maar eens met twee plastic zakken tegen elkaar.. Dat klinkt nou niet bepaald als muziek in de oren, toch? Met een broek die éigenlijk gewoon gemaakt is van plastic werkt het hetzelfde; daar waar de benen tegen elkaar komen (vaak is dat net onder het kruis) zorgt de wrijving voor gekraak. Nou kun je ervoor kiezen om de broek alleen nog te dragen tijdens gelegenheden met veel achtergrondgeluid (denk aan een feestje of festival) óf je zoekt je heil in de baby- of huidolie. Come again? Jawel: met een (heel klein!) drupje olie op de plek waar het materiaal tegen elkaar komt voorkom je nare geluiden. Hoppa: weer een fashion probleem minder.