Beeld: Kek Mama
Iedere moeder heeft haar momentjes. Maar sommige blunders zijn té erg – of te hilarisch – om voor jezelf te houden. In de rubriek ‘Opgebiecht’ delen vrouwen hun grootste geheimen en gênantste momenten. Deze week Marlon, die haar man niet meer aantrekkelijk vindt nu hij is aangekomen.
Marlon*, getrouwd, moeder van twee kinderen: “Toen ik zwanger was van onze eerste, maakte mijn man altijd dezelfde grap. ‘We zijn samen zwanger.’ Dan klopte hij lachend op zijn steeds groter wordende buik.
Waar mijn zwangerschapskilo’s na de bevalling langzaam weer verdwenen (oké, een deel ervan), bleef bij hem alles gezellig hangen. En er kwam nog wat bij. Inmiddels zijn we acht jaar en twee kinderen verder en is mijn man een stuk zwaarder dan toen we elkaar leerden kennen.
En ik vind hem daardoor niet meer aantrekkelijk. Wat nogal hypocriet is, want ik ben evengoed zelf ook niet meer zo slank en strak als acht jaar geleden. Ik ben niet meer die strakke twintiger die hij ontmoette in een kroeg. Mijn buik is zachter geworden, mijn heupen breder, mijn borsten hebben betere dagen gekend en ik draag inmiddels kleding die vooral comfortabel moet zijn. Toch kijkt hij nog steeds naar me alsof ik de knapste vrouw op aarde ben.
Sterker nog: hij laat regelmatig merken dat hij me aantrekkelijk vindt. Wat heel fijn is. Ik wou dat ik hetzelfde kon zeggen. Want hoe hard ik ook probeer mezelf ervan te overtuigen dat uiterlijk niet alles is, ik kan er niet omheen dat ik hem simpelweg minder aantrekkelijk ben gaan vinden. Vooral dat buikje. Of nou ja, buik.
Ik hou van hem. Hij is een fantastische vader, een lieve partner en de persoon met wie ik oud wil worden. Maar als hij zich omkleedt, voel ik niet meer hetzelfde als vroeger. Het doet me niks meer. Ik vind hem niet meer sexy.
Ik vind het vreselijk dat ik niet van die gedachten af kom. Want wat zegt dat over mij? Dat ik oppervlakkig ben? Of dat ik alleen van hem hield toen hij nog een strakke buik had? Dat is niet eens het geval. Maar aantrekkingskracht is blijkbaar ook niet iets wat je met pure wilskracht kunt afdwingen.
Ik heb vaak geprobeerd mezelf streng toe te spreken. Hij is dezelfde man, hij laat me lachen, hij maakt elke ochtend koffie voor me, hij brengt de kinderen naar voetbal. Ik hou van hem. Waarom zou een buikje dan zo’n verschil maken? Waarom vind ik hem niet meer aantrekkelijk, als alleen dat veranderd is? Waarom maakt het zo veel uit? Toch doet het dat, blijkbaar.
Ik durf het niet tegen hem te zeggen, want hoe gemeen is dat? Daar komt nog bij dat hij dit totaal niet bij mij heeft. Laatst liep ik in een oude joggingbroek door het huis, met vet haar en een puist op mijn kin. Hij gaf me een tik op mijn billen en zei: “Je ziet er goed uit.” Ik moest lachen, maar tegelijkertijd maakte het me ook verdrietig. Omdat ik dat dus niet meer voel.”
Melinde voelt zich een slechte dochter, omdat ze de zorg voor haar dementerende moeder wilt uitbesteden, omdat het haar te zwaar valt. Haar verhaal lees je hier.
* In verband met privacy zijn de namen gefingeerd. De echte namen zijn bij de redactie bekend.
Ook je verhaal (anoniem) doen? Stuur een mailtje naar redactie@kekmama.nl.
De opvoeding van Xess doet Yolanthe alleen, maar het contact met zijn vader, voormalig voetbalprof Wesley Sneijder, is wel heel goed. Wij spraken haar.
Tussen werk, kinderen, boodschappen, sportclubs en die eindeloze wasmand blijft er soms weinig energie over voor elkaar. Waar je vroeger urenlang kon kletsen en elke avond de vonken door de slaapkamer vlogen, eindig je nu regelmatig samen lusteloos op de bank, terwijl jullie allebei gedachteloos door je telefoon scrollen.
Een avond op de bank met Netflix of Videoland is natuurlijk heerlijk, niemand die daar iets op tegen heeft. Maar stellen die zich langdurig verbonden voelen, blijken opvallend vaak net iets anders te doen als de dag voorbij is.
Veel ouders doen het met de beste bedoelingen: zorgen dat hun kind goede cijfers haalt en later alle kansen heeft. Logisch, maar volgens onderzoek onder honderden hoogpresterende leerlingen heeft die opvoedstijl ook een keerzijde.
Neeltje voelde altijd al ‘iets’. Haar relatie met Jacco was anders, dan met vorige mannen. Beter, op veel vlakken. Maar op andere vlakken ook minder. En toen ze twee keer vlak na elkaar de vraag kreeg of Jacco homo is, ging ze zelf aan alles twijfelen.
Je hebt het avondeten overleefd, de broodtrommels voor morgen staan klaar en eindelijk is het tijd om de kinderen naar bed te brengen.
