Iedere week delen we op Kek Mama een herkenbaar verhaal van een moeder. Deze week deelt Alix haar dilemma. Ze kreeg tijdens haar babyshower een cadeau waar haar vriendinnen ontzettend liefdevol over hadden nagedacht, maar waar ze zelf totaal niet blij van werd. Nu haar uitgerekende datum dichterbij komt, weet ze niet hoe ze hier onderuit moet komen.
Lees verder onder de advertentie
Alix (29) is zwanger van haar eerste kind: “Ik weet nog precies hoe enthousiast iedereen reageerde toen ik mijn cadeau uitpakte tijdens mijn babyshower. Mijn vriendinnen hadden er duidelijk over nagedacht en waren ervan overtuigd dat dit hét perfecte aandenken aan mijn zwangerschap zou zijn. Ik kreeg een bon om een gipsbuik te laten maken. Superlief bedoeld natuurlijk, maar mijn eerste gedachte was vooral: o nee.
Lees verder onder de advertentie
Bijzonder aandenken
Ik snap heel goed waarom mensen een gipsbuik mooi vinden. Het is een tastbare herinnering aan de tijd dat je baby nog veilig in je buik zit. Mijn vriendinnen zagen waarschijnlijk voor zich hoe ik later met een glimlach naar die buik zou kijken en aan mijn zwangerschap zou terugdenken. En ik waardeer ook echt dat ze zo’n persoonlijk cadeau hebben gegeven. Maar eerlijk gezegd vind het gewoon helemaal niks.
Vanaf het moment dat ik de bon kreeg, zag ik het al voor me: een grote, harde afdruk van mijn zwangere buik die ergens in huis moet komen te staan. Alleen de gedachte al maakt me ongemakkelijk. Waar laat je zoiets? Hang je hem op? Zet je hem ergens neer? En vooral: wil ik hier over tien jaar nog steeds tegenaan kijken?
Niet durven zeggen
Toen ik het cadeau kreeg, heb ik natuurlijk enthousiast gereageerd. Ik wilde mijn vriendinnen niet teleurstellen. Ze hadden het met zoveel liefde gegeven en ik wilde niet degene zijn die zei: ‘Dankjewel, maar dit vind ik eigenlijk verschrikkelijk.’ Dus ik heb gelachen, gezegd dat ik het een leuk idee vond en de bon netjes opgeborgen. Alleen ligt die bon daar inmiddels nog steeds. De weken vliegen voorbij en mijn uitgerekende datum komt steeds dichterbij. Ik had eigenlijk gedacht dat ik vanzelf enthousiast zou worden, maar dat gebeurt gewoon niet. Iedere keer als ik de bon zie liggen, denk ik: misschien volgende week. Maar die volgende week komt steeds niet.
Lees verder onder de advertentie
Smoesjes verzinnen
Het lastige is dat mijn vriendinnen er af en toe naar vragen. ‘Heb je de gipsbuik al laten maken?’ vragen ze dan enthousiast. En iedere keer verzin ik een smoesje. Dat ik nog een afspraak moet plannen. Dat het druk is. Dat ik eerst even wil kijken wanneer het uitkomt. Eigenlijk stel ik het gewoon uit, omdat ik niet durf toe te geven dat ik het helemaal niet wil.
Aan de ene kant voelt het ondankbaar. De bon is al betaald, iemand heeft moeite gedaan om iets bijzonders voor mij te regelen en ik wil diegene niet kwetsen. Maar aan de andere kant voelt het ook gek om iets te laten maken wat ikzelf totaal niet zie zitten.
Wat moet ik doen?
Nu mijn buik steeds groter wordt en de bevalling dichterbij komt, voel ik de druk alleen maar toenemen. Moet ik gewoon gaan en er het beste van maken? Misschien vind ik het achteraf toch mooi omdat het bij deze bijzondere periode hoort. Of moet ik eerlijk zeggen dat een gipsbuik gewoon niet bij mij past en dat ik de bon liever niet gebruik? Ik weet dat het een luxeprobleem is, maar ik vind het lastig.”
Lees verder onder de advertentie
Ook Sita (30) deelde onlangs haar dilemma. Zij moet er niet aan denken om met haar kinderen op vakantie te gaan. Hier lees je haar verhaal.
Presentatrice Renate Verbaan-Gerschtanowitz (46) brak in 2004 door, nadat ze tijdens de TMF Awards door de kijkers werd verkozen tot nieuwe vj van de populaire muziekzender. Samen met presentator Winston Gerschtanowitz vormt ze al meer dan twintig jaar een stel en hebben ze twee zoons.
Een veilig thuis is voor een kind ontzettend belangrijk. Niet alleen omdat de voordeur op slot kan, maar vooral omdat thuis een plek hoort te zijn waar je je emotioneel veilig voelt. Als je ouders voortdurend kibbelen, snauwen of met slaande deuren door het huis gaan, kan dat behoorlijk wat met je doen.
Mijn man Mark (53) en ik drinken zelf bijna nooit. Toch belandde onze dochter Isabel (22) op haar vijftiende met een alcoholvergiftiging op de intensive care. Ze kwam er gelukkig bovenop, maar inmiddels zijn we zeven jaar verder en kan ik het nog steeds moeilijk vinden als ze te veel drinkt.
Wat ouders vandaag trots online delen, kan hun kind over een paar jaar ineens heel anders laten kijken naar die foto’s en filmpjes. Bas Smit en Nicolette van Dam besloten daarom al vroeg om hun kinderen zo veel mogelijk buiten social media te houden.
Sandra kijkt eigenlijk nooit naar de locatie van haar dochter Sophie (16). Ze vertrouwt haar en wil haar vooral niet controleren. Maar als ze op een avond per toeval tóch ziet waar Sophie uithangt, klopt dat totaal niet met wat ze thuis heeft verteld. Een paar uur later wordt het nog vreemder.