Elke woensdag vertelt een leerkracht aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Juf Laura (27) gaat op zoek naar de dader in groep zeven.
Lees verder onder de advertentie
Dinsdagochtend acht uur, de lerarenkamer. Mijn collega Erik van groep acht komt binnen. “Mag ik even jullie aandacht?” vraagt hij. Dan vertelt hij dat zijn motor bekrast is. Er staat een hartje op met een pijl erdoor. Aan de ene kant staat ‘Laura’, aan de andere kant ‘Erik’. Ik ben van mijn à propos. Ik ben al tijden verliefd op Erik. En ik heb het gevoel dat ik hem ook niet koud laat. Dat zit hem in een blik, een toevallige aanraking. Maar geen van ons beiden zet een eerste stap. Welk kind heeft deze vibes opgepikt?
We spreken af dat iedereen zijn leerlingen gaat bevragen. Het levert niets op. Ook in mijn klas houdt iedereen zijn kaken op elkaar. De meeste van mijn kinderen vertrouw ik. Maar ik heb mijn twijfels over een boeverig drietal: Jesse (11), Dirk (10) en Steven (10). Ze hebben een grote mond, kunnen goed voetballen, voeren niets uit in de klas, kortom: het zijn jongens waar iedereen tegen opkijkt. Hen acht ik wel in staat tot zoiets stouts.
Een week later vertelt Fatima (10) me dat Friso (10) weet wie het gedaan heeft. Dat heeft hij gezegd tegen klasgenoten in het speelkwartier. Friso is een schattig, verlegen jongetje. Ik vraag hem na school te blijven. Hij wordt rood van de schrik.
Onder vier ogen zegt Friso dat hij een jongen heeft zien krassen, met een fietssleuteltje. Maar hij kent hem niet. “Hoe zag hij eruit?” vraag ik. Stotterend geeft hij een signalement dat precies overeenkomt met dat van hemzelf: donker haar met een kuifje, een brilletje, even lang als hij, dezelfde kleur rugzak. Ik krijg een onbestemd gevoel. Is dit een gedeeltelijke bekentenis?
Heel lief zeg ik: “Friso, weet je zeker dat je het niet zelf was?” Friso, in paniek: “Nee juf, ik was het niet, écht niet!”
Het klopt, blijkt weer een week later. Dan biecht Jesse me op dat hij de boosdoener is geweest. Hij kon het geheim niet meer voor zich houden. De verzekering van z’n ouders betaalt de schade.
Lees verder onder de advertentie
Stoer doen
Jesse voldoet niet aan de beschrijving die Friso heeft gegeven: hij heeft blonde krullen, geen bril en hij is klein voor zijn leeftijd. Ik neem Friso apart. “Friso, waarom zei je dat je de jongen had gezien die het gedaan had?” vraag ik. “Ik weet het niet juf”, zegt hij. Ik weet het wel: hij wilde stoer doen. Proberen bij de populaire kinderen te horen. In een gesprek met zijn ouders valt het besluit Friso naar Kanjertraining te sturen, om zo zijn sociale vaardigheden te stimuleren.
Intussen heeft Erik het hartje nog niet van zijn motor laten halen. Dat weet ik, omdat ik elke dag stiekem even kijk. Vlak na Jesses bekentenis komt hij na school naar me toe. “Nu we toch bezig zijn, heb ik ook iets te bekennen”, zegt hij. “Ik vind je leuk. Kom je bij me eten?” Ik weet niet hoe snel ik ja moet zeggen.
Dit artikel staat in Kek Mama 05-2021.Meer verhalen van De juf? Lees hier de eerdere afleveringen.
Denise (45) had een relatie met een twaalf jaar jongere man toen ze op haar 38ste werd overvallen door een niet te stuiten kinderwens. Inmiddels is dochter Isabeau zes. Ze ziet haar vader één zondag per maand.
Vriendschap en opvoeden: twee onderwerpen waar je maar beter een beetje soepel in kunt zijn. Want iedereen doet het anders – en dat is helemaal oké. Toch? Totdat blijkt dat jouw beste vriendin er stiekem heel anders over denkt…
Olympisch schaatskampioen Irene Schouten werd een half jaar geleden moeder van haar zoontje Dirk. Inmiddels zit ze op een roze wolk, maar haar zwangerschap was allesbehalve rooskleurig.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? Serieus?! In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Wat ze gemeen hebben? Je zag ze in ieder geval niet aankomen.
In het televisieprogramma De Klassenavond doet Erwin een aangrijpend verhaal over zijn dochter, die hij al twaalf jaar niet meer heeft gezien. In gesprek met presentator Rob Kamphues vertelt hij openhartig over het gemis en de pijn die hij dagelijks voelt.
Soms kunnen leraren niet helemaal eerlijk zijn tegen ouders. Beleefdheid en professionaliteit gaan nu eenmaal voor — en dus zeggen ze op het rapport dat je kind een “sociale persoonlijkheid” heeft, terwijl ze bedoelen dat hij of zij de hele dag door kletst.