Een leerkracht vertelt aan Kek Mama wat ze meemaakt. Deze keer: Juf Ellis (36), geeft les aan groep 8.
Lees verder onder de advertentie
Donderdagochtend. We zijn op excursie in het Achterhuis van Anne Frank. Na maanden van voorbereiding. Elke geschiedenisles ging over de Tweede Wereldoorlog. Mijn leerlingen waren steeds muisstil als ik over Anne Frank vertelde. Ze kunnen zich goed in haar inleven omdat ze even oud zijn als zij was toen de oorlog begon: elf jaar. Volgend jaar gaan ze naar de brugklas, net als Anne. Net als zij zijn ze toe aan hun eerste verliefdheden. Ze gaan graag naar de bioscoop, het zwembad, ze sporten. Dat mocht Anne allemaal niet meer.
Lees verder onder de advertentie
Toen ze dertien was, moest ze gaan wonen in de veredelde gevangenis waar ze nooit meer uit mocht. De plek waar we nu met zijn allen rondlopen. De kinderen zijn nog nooit zo braaf geweest in een museum als nu. Vorig jaar hebben ze het Rijksmuseum nog op stelten gezet. Maar in het Achterhuis lopen ze als makke schapen achter elkaar aan.
Een hand in de mijne
In Annes slaapkamertje sta ik met zeven leerlingen te kijken naar de plaatjes van filmsterren die ze bijna tachtig jaar geleden op haar muur plakte. Er hangt een foto tussen van koningin Elizabeth als schattige kleuter, met haar zusje Margaret. “Kijk jongens, dat is de oma van prins Harry”, zeg ik.
Lees verder onder de advertentie
Naast me staat Rebecca, het enige joodse kind uit mijn klas. Opeens voel ik haar hand in de mijne. Hij voelt een beetje klam aan.
Rebecca is zich heel bewust van haar joodse achtergrond. Ze wordt traditioneel opgevoed, viert thuis sabbat en alle joodse feestdagen. Ze spreekt Ivriet, gaat naar de joodse zondagsschool. Na de geschiedenisles heb ik vaak in de pauze even met haar nagepraat. Ook heb ik contact met haar ouders gezocht over ons uitstapje. Ze hebben haar goed voorbereid.
Toen we naar het Anne Frank Huis gingen, was ze dan ook niet meer opgewonden dan ieder ander kind dat op excursie gaat. Toch ben ik een beetje in haar buurt gebleven. En nu voel ik dus haar hand in de mijne. Ik kijk haar aan en zie tranen in haar ogen staan. “Rebecca, zullen we even iets gaan drinken in het museumcafé?” vraag ik zachtjes. Ze knikt. We lopen naar beneden. Ik laat de andere leerlingen met een gerust hart over aan de begeleidende ouders.
Lees verder onder de advertentie
Bij een glas limonade wrijf ik zachtjes Rebecca’s tranen van haar wangen. “Juf, als ik in de oorlog had geleefd, had ik niet op school mogen blijven”, zegt ze. “Dan had ik ook opgesloten gezeten, net als Anne. En misschien was ik ook verraden.” Ik kan er niks tegen inbrengen. Ik kan alleen zeggen dat het gelukkig lang geleden is gebeurd. En dat Anne Frank ervoor heeft gezorgd dat het niet vergeten wordt. Ze wordt wat rustiger. In de bus terug zie ik haar kletsen met haar vriendinnen.
Tekening
De volgende dag praten we na. Ik vraag de kinderen een tekening te maken over wat ze gezien hebben. Na afloop van de les leveren ze de tekeningen in. Ik prik die van Rebecca boven aan het prikbord. Ze heeft in prachtige letters geschreven: ‘JODEN GEWENSCHT’.
Lees verder onder de advertentie
Juf Lola heeft moeite met leerling Piet uit haar klas. Zijn ouders vinden dat moeilijk. En dan zegt zijn vader iets dat haar raakt. Je leest het hier.
Als Nienke met haar vriendinnetje Jasmijn in het bos gaat spelen, verwacht moeder Miranda niets bijzonders. De meisjes bouwen er wel vaker hutten en kunnen zich er uren vermaken. Maar deze keer komen ze wel heel enthousiast thuis. En ze hebben iemand meegenomen.
Sandra dacht dat haar man Frank de perfecte Sinterklaas zou zijn voor het schoolfeest van hun dochter Iris. Hij had immers al vaker voor goedheiligman gespeeld, zonder ooit ontmaskerd te worden. Maar hij had buiten de scherpe blik van zijn eigen dochter gerekend.
Buitenspelen met vriendjes uit de buurt: voor veel kinderen is er niets leukers. Maar niet iedereen zit te wachten op rennende en spelende kinderen voor de deur. Want waar de één geniet van een levendige straat vol spelende kinderen, ergert de ander zich aan het lawaai en de drukte. Maar hoe ver mag je gaan […]
Als Vince samen met zijn vriendje Owen besluit een cake te bakken, vindt moeder Tessa het een geweldig idee. De jongens willen alles helemaal zelf doen en Tessa laat ze hun gang gaan. Maar wanneer de cake eindelijk klaar is, blijkt er tijdens het bakken iets behoorlijk mis te zijn gegaan.