Beeld: Kek Mama
Een ouder vertelt over het hilarische moment in het ouderschap waarop ze even he-le-maal de mist in gingen. Deze week het verhaal van Marie (43), die dacht dat haar kinderen zich prima vermaakten tijdens een middag in het park. Tot er ineens iets gebeurde waardoor het hele gezin in actie moest komen.
Marie (43) is getrouwd met Olav (45) en moeder van Vigo (13), Evia (10) en Nola (7): “We waren met z’n vijven in het park en hadden een voetbal meegenomen. Vigo, Evia en Nola waren lekker met elkaar aan het voetballen. Ideaal, want zij waren bezig en Olav en ik konden ondertussen een beetje rustig aan doen.
Het ging eigenlijk precies zoals je hoopt dat zo’n middag verloopt. Geen geruzie over wie er aan de beurt was, niemand die zich verveelde en de kinderen waren lekker buiten bezig. Tot er ineens een onverwachte deelnemer opdook.
Er liep een Franse bulldog in het park die duidelijk behoorlijk geïnteresseerd was in wat de kinderen aan het doen waren. Eerst kwam hij alleen even kijken. Tenminste, dat dachten wij. De kinderen voetbalden gewoon verder, maar de hond bleef in de buurt. Iedere keer als de bal langs hem kwam, zag je zijn aandacht ernaartoe gaan. Achteraf hadden we misschien al kunnen voorspellen wat er ging gebeuren.
Op een gegeven moment rolde de bal zijn kant op. De bulldog aarzelde geen seconde. Hij rende eropaf en zette zijn tanden erin. In eerste instantie moesten we er vooral om lachen. Zo’n hond die enthousiast mee wil voetballen, daar zagen we nog niet meteen een probleem in. We gingen ervan uit dat hij de bal wel weer zou loslaten. Dat bleek nogal optimistisch.
De hond had namelijk helemaal geen zin om zijn nieuwe aanwinst terug te geven. Met de voetbal stevig tussen zijn kaken ging hij ervandoor. Daar gingen eerst de kinderen achteraan. Vigo probeerde hem terug te krijgen, Evia en Nola renden mee en binnen de kortste keren waren Olav en ik ook onderdeel van de achtervolging. En we waren niet de enigen. Het baasje van de bulldog kwam er ook achteraan gerend en probeerde zijn hond zover te krijgen dat hij de bal losliet.
Het moet er voor andere mensen in het park behoorlijk komisch hebben uitgezien: drie kinderen en hun ouders achter een Franse bulldog aan, terwijl die doodleuk met een voetbal rondliep alsof hij hem zojuist zelf bij de sportwinkel had gekocht. Iedere keer als we dachten dat we dichtbij genoeg waren om de bal terug te pakken, ging hij er weer vandoor. Voor de hond was het volgens mij één groot spel. Voor de kinderen werd het steeds iets minder grappig.
‘Dat is ónze bal!’ werd er ondertussen geroepen, alsof de bulldog daardoor ineens tot inkeer zou komen. Dat gebeurde natuurlijk niet.
Uiteindelijk lukte het om de voetbal weer terug te krijgen. Einde achtervolging. De kinderen waren vooral blij dat ze eindelijk verder konden voetballen, het baasje kon weer opgelucht ademhalen en wij waren blij dat we niet de rest van de middag achter een hond aan hoefden te rennen. Probleem opgelost, dachten we.
Maar toen we de bal wat beter bekeken, bleek de Franse bulldog nog een klein afscheidscadeautje te hebben achtergelaten.
De hond had de bal tijdens zijn avontuur stevig tussen zijn tanden gehouden. Zo stevig zelfs dat zijn tanden erdoorheen waren gegaan. De bal was lek. Daar stonden we dan. Na al dat rennen hadden we de voetbal eindelijk terug, maar voetballen konden de kinderen er niet meer mee. Binnen de kortste keren werd hij steeds slapper.
Vigo, Evia en Nola baalden natuurlijk flink. Ik kon het ze moeilijk kwalijk nemen. Hun gezellige potje voetbal was veranderd in een achtervolging door het park en uiteindelijk hielden ze er ook nog een kapotte bal aan over.
Het baasje van de bulldog voelde zich gelukkig behoorlijk bezwaard. Die bood meteen aan om een nieuwe voetbal te betalen en gaf ons zijn telefoonnummer, zodat we contact konden opnemen zodra we een nieuwe hadden gekocht.
Dat vonden we natuurlijk ontzettend netjes. Olav en ik konden er inmiddels vooral om lachen. Al dat gehol om die bal terug te krijgen, om vervolgens te ontdekken dat we er eigenlijk niets meer aan hadden.
De Franse bulldog zelf? Die leek zich van alle commotie weinig aan te trekken. Voor hem was het waarschijnlijk gewoon een geslaagd potje voetbal geweest.”
Ook bij Britt veranderde een gezellig uitje met de kinderen binnen een paar seconden in een typisch ‘dat ging ff mis’-moment. Tijdens een dagje Apenheul vond ze het nog geweldig dat de apen zo dichtbij kwamen. Tot er eentje precies boven de buggy van haar zoontje (2) ging zitten… Wat er daarna gebeurde, lees je hier.
Kitty is zeventien als ze ontdekt dat ze zwanger is van haar 15-jarige vriend. Zelf weet ze al snel dat ze haar kindje wil houden, maar vanuit haar omgeving overheerst vooral bezorgdheid. Inmiddels is ze negentien, moeder van James en Ivy en te zien in het nieuwe seizoen van Vier Handen Op Eén Buik.
Bijna drie jaar nadat Douwe Bob besloot dat het zo niet langer kon, kijkt de zanger met een heel andere blik naar zijn leven. Hij is inmiddels getrouwd, vader van drie kinderen en zegt beter in zijn vel te zitten.
Danique Ploeger geniet volop van haar nieuwe leven als moeder. De oud-deelnemer van B&B vol liefde verwelkomde samen met Daniël hun dochter Novie en kijkt met een goed gevoel terug op de bevalling.
Frans Duijts (59) blikt in zijn nieuwe biografie Vallen & opstaan terug op moeilijke periodes in zijn leven. Samen met zijn vrouw Marloes vertelt hij ook over de zorgen om hun oudste dochter Jolanda (21), die kampte met ernstige somberheid en gedachten aan zelfdoding.
Met een baby ben je vaak vroeg uit de veren en ook Douwe Bob moet er aan geloven. Op Instagram plaatst de zanger een selfie met zijn zoontje, waarin hij vertelt dat zijn zoon voor het eerst de nacht op zijn eigen kamer heeft doorgebracht. Hij was alleen wel heel vroeg wakker.
Als je kind af en toe slaapwandelt, kijk je er op een gegeven moment niet meer van op als hij midden in de nacht ineens op de gang staat. Ook Marjo en haar man zijn wel wat gewend van hun zoon Luuk. Maar wat hij op een nacht in hun slaapkamer deed, zagen ze absoluut […]
