Beeld: Canav
Elke maand vertelt een moeder over het moment in het moederschap waarop het even he-le-maal misging. Bij Shalishah was dat moment toen ze stond te douchen.
Shalishah (37) is alleenstaande moeder van Davey (5).
“Het is misschien niet pedagogisch verantwoord, maar voor mij wel dé oplossing om de ochtendspits soepel te laten verlopen: Davey filmpjes op m’n telefoon laten kijken zodat ik even snel kan douchen. Het was altijd goed gedaan – ik had immers een kinderslot op mijn smartphone uit angst dat Davey per ongeluk m’n complete fotoalbum naar mijn baas zou appen. Maar toen ik in alle haast één keer het slot was vergeten te activeren, ging het mis.
Nietsvermoedend stond ik onder de douche nadat ik Davey met telefoon op de bank had geïnstalleerd. Na vijf minuten werd het verdacht stil in de woonkamer. Zal wel goed zijn, dacht ik nog. Tot Davey verschrikt met mijn telefoon de badkamer in kwam lopen.
Ik keek naar mijn scherm en tot mijn grote verbazing zag ik dat-ie al twee minuten met 112 aan de lijn hing. Waarschijnlijk vond hij de rode ‘noodmelding’-toets zo interessant dat hij ‘m naar rechts had geswipet.
Van schrik wilde ik ophangen, maar ik vond ook dat ik de vrouw aan de andere kant van de lijn uitleg verschuldigd was. En dus vertelde ik, met het schaamrood op de kaken, dat mijn vijfjarige kind er met m’n telefoon vandoor was gegaan en per ongeluk het alarmnummer had gebeld.
De vrouw klonk ietwat geïrriteerd, maar daarna vooral opgelucht. Ze had Davey namelijk al verschillende vragen gesteld en enkel vage antwoorden gekregen, dus ging er vanuit dat er daadwerkelijk iets aan de hand kon zijn. Wat alleen maar heel goed was, natuurlijk.
Davey kwam er met een waarschuwing vanaf. En ik? Ik check voortaan wel drie keer of het kinderslot op m’n telefoon aan staat.
Bij Kate stond de politie opeens voor haar neus. Iemand had de politie gebeld omdat haar peuter tegen een boom stond te plassen. Je leest het verhaal hier.
Natuurlijk hoop je dat je kind later een beetje aardig is voor de mensen om zich heen. Dat-ie iemand helpt die valt, niet voordringt bij de bakker en ooit uit zichzelf zijn broer of zus een koekje aanbiedt. Dat laatste is misschien wat ambitieus. Maar hoe leer je een kind eigenlijk om vriendelijk en empathisch […]
Kinderen hebben niet veel nodig om zich urenlang te vermaken. Geef ze een lege doos en ze bouwen een huis. Een oude deken wordt een tent, een pollepel een microfoon en een wc-rolletje is binnen drie seconden een verrekijker. En soms hebben ze aan een zolder genoeg.
Toen we de naam van onze zoon bekendmaakten, waren mijn ouders niet bepaald enthousiast. Vooral de buitenlandse uitspraak vonden ze maar overdreven. Ik dacht dat ze er vanzelf aan zouden wennen. Inmiddels is mijn zoon vier en spreken opa en oma zijn naam nog steeds anders uit.
Erica’s dochter heeft een half jaar verkering met een jongen die ze tijdens de vakantie heeft ontmoet. Ze zijn allebei vijftien en stapelgek op elkaar. Alleen woont hij anderhalf uur verderop. Daarom wil ze bij hem blijven slapen. Erica vindt dat prima, maar haar man denkt daar héél anders over.
Je ouders konden ontzettend veel van je houden en je tóch niet altijd geven wat je emotioneel nodig had. Volgens psychologen kunnen de gevolgen daarvan zelfs als volwassene nog merkbaar zijn. En soms zit dat in kleine dingen.
Je vraagt één keer of je kind z’n schoenen wil aantrekken, en vijf minuten later zit-ie nog steeds op de grond met één sok aan en een LEGO-poppetje in z’n hand. Herkenbaar, want jonge kinderen zijn nu eenmaal niet altijd kampioen luisteren. Gelukkig zijn er slimme manieren om ervoor te zorgen dat wat jij zegt […]
