Oma Moniek: ‘Voed je eigen kinderen eens op, ik ben geen Gratis Oppas BV’
Even je moeder vragen om op te passen? Oma Moniek doet het met alle liefde, maar haar dochter maakt wel héél vaak gebruik van de gratis oppasoma.
Lees meer
Tussen wel en wee: ‘Alles liep totaal anders dan ik in mijn bevalplan had omschreven’
Beeld: privébeeld
Elke bevalling verloopt anders: soms zoals je hoopt, soms met onverwachte wendingen. In ‘Tussen wel en wee’ delen moeders hun eigen verhaal. Deze week het bevallingsverhaal van Daphne (32).
Lees verder onder de advertentie
Bevallingsverhaal van Daphne: weetjes en cijfers
Hoeveelste kindje: eerste
Welke termijn: 41+5
Waar: ziekenhuis
Bevalling: natuurlijk
Zo verliep de bevalling van Daphne
Inmiddels ben ik 41 weken en vier dagen zwanger en is er nog geen teken van een naderende bevalling. In de middag komt mijn verloskundige langs om me te strippen, even kijken of dat de bevalling een beetje opwekt. Gebeurt dat niet, dan word ik ingeleid en dat heeft niet mijn voorkeur. Ik hoop dan ook dat het strippen helpt.
Lees verder onder de advertentie
21.00 uur
Die avond voel ik iets wat lijkt op menstruatiekrampen. Tijdens mijn zwangerschap heb ik dit wel vaker gehad, dus ik verwacht er niet veel van. Wanneer ik even naar de keuken loop, voel ik opeens toch wel een flinke kramp waardoor ik even stil moet staan. Zou het dan toch gaan beginnen? Ik besluit nog even wat uurtjes slaap te pakken en ga naar bed.
00.30 uur
Voor de zekerheid bel ik toch mijn verloskundige even. De weeën zijn regelmatig en komen ongeveer iedere vijf minuten. We spreken af dat ik haar weer bel als de weeën elke vier minuten komen. Slapen lukt me niet meer, dus nestel ik me op de bank en kijk naar Grey’s Anatomy.
03.00 uur
De weeën worden nu echt wel heftiger. Ik ga naast de bank op mijn knieën zitten terwijl ik met mijn bovenlichaam over de bank leun. Al wiegend met mijn heupen kan ik de weeën zo goed opvangen. Na een uurtje worden ze echt een stuk pijnlijker en maak ik mijn man wakker. We bellen de verloskundige en binnen een paar minuten staat ze al bij ons voor de deur.
Lees verder onder de advertentie
04.00 uur
Ze checkt mijn ontsluiting, die is helaas nog maar twee centimeter. Ik raak er een beetje teleurgesteld door en heb het gevoel dat ik niets ben opgeschoten de afgelopen uren. Zodra ik weer bij de bank zit, voel ik iets knappen: mijn vliezen zijn gebroken. Helaas is het vruchtwater donker, er zit meconium in. Dit betekent dat mijn plan om in een bevalbad te bevallen, niet doorgaat. Ik word medisch en we gaan richting het ziekenhuis. Natuurlijk baal ik even, maar ik heb er alle vertrouwen in dat ik mijn baby op eigen kracht op de wereld ga zetten.
04.45 uur
Bij aankomst in het ziekenhuis word ik meteen aan de CTG gelegd. Ik wil graag in dezelfde houding zitten als thuis, dus wordt de rugleuning van het ziekenhuisbed omhoog gezet, zodat ik mijn weeën rustig kan opvangen. Helaas reageert mijn baby hier niet goed op en ga ik toch maar weer op mijn rug liggen. De CTG glijdt steeds van mijn buik waardoor de hartslag van mijn baby lastig te volgen is, dus gaan we akkoord met een draadje in het hoofdje. Iets wat ik eigenlijk niet wilde, maar nu de beste keuze blijkt.
Lees verder onder de advertentie
08.00 uur
Mijn man en ik zijn even alleen op de kamer en opeens voel ik een enorme kracht in mijn onderlijf. Ik denk dat het persweeën zijn en wanneer de gynaecoloog mijn ontsluiting checkt, blijk ik inderdaad bijna op tien centimeter te zitten. Ze helpt me met het laatste randje en dan mag ik gaan persen. Steeds als het hoofdje staat, glijdt het weer terug en na een uur geef ik aan dat ik geen persweeën voel en op eigen kracht aan het persen ben. Met mijn toestemming krijg ik oxytocine toegediend in de hoop dat dit de weeën weer versterkt.
09.36 uur
Helaas werkt het niet en besluit de gynaecoloog me te helpen met het laatste stukje. Ze plaatst een vacuümpomp op het hoofdje van mijn baby zodat hij niet terug kan glijden. Bij de volgende week is zijn hoofdje te zien en nog twee weeën verder is onze zoon Amin geboren. Wat een ontzettend bijzonder moment.
Lees verder onder de advertentie
Als ik terugkijk op mijn bevalling, liep alles totaal anders dan ik in mijn bevalplan had omschreven. Toch vond ik het een positieve ervaring. Ik had alsnog de regie, kon mijn wensen aangeven en daar werd naar geluisterd. Ik baal achteraf dat ik niet in mijn natuurlijke houding kon blijven zitten en denk dat daar de bevalling is gestagneerd. Maar ik heb een gezond kindje op de wereld gezet en dat is alles dat telt.
Maud vertelt in haar bevallingsverhaal over de spoedkeizersnede die ze bijna moest ondergaan.
Ook interessant voor jou
Lees verder onder de advertentie
