Iedere week delen we op Kek Mama een dilemma van onze lezers. Deze week: Jessie (28) weet niet wat ze moet doen nu er een man is aangenomen bij de kinderopvang van haar dochter.
Lees verder onder de advertentie
Jessie (28): “De kinderopvang waar mijn 3-jarige dochter heengaat, kampt al een hele tijd met personeelstekort. Heel vervelend, want daardoor zijn er al meerdere keren dagen uitgevallen. Dan kregen we ’s ochtends vroeg het bericht dat er door ziekmeldingen onvoldoende medewerkers waren en ons kind die dag niet naar de opvang kon. Erg stressvol, want zie lastminute nog maar iets met je werk te regelen. Ook zijn er regelmatig invallers. Vaak hele lieve vrouwen, maar toch is het niet fijn, want mijn dochter moet altijd ontzettend wennen aan nieuwe gezichten. Afscheid nemen gaat altijd goed bij haar vaste juffen, maar als er een invaller is, huilt ze tranen met tuiten.
Lees verder onder de advertentie
Man aangenomen
De opvang heeft al die tijd vacatures uitstaan om nieuw personeel te werven. Natuurlijk hoopten we dat er snel nieuwe, vaste gezichten zouden worden aangenomen, zodat uitval minder vaak voorkomt. Vorige week kregen we het bericht dat er maar liefst drie nieuwe mensen bij komen, waarvan er twee op de groep van mijn dochter komen te staan. Hartstikke fijn natuurlijk, alleen schrok ik behoorlijk toen ik las dat een van hen een man is.
Ik probeerde het nare gevoel direct los te laten. Ik vond het eigenlijk niet kunnen, een slecht gevoel bij iemand hebben puur en alleen omdat het een man is. Toch bleef het. Ik lag er zelfs ’s nachts over te malen. Ik moest denken aan het nieuwsbericht van vorige week over de man die op een kinderdagverblijf in Amsterdam verdacht werd van kindermisbruik. Ik begon te Googelen en las al snel ieder misselijkmakend detail over die zaak. Mijn maag draaide ervan om. Daarna las ik ook artikelen over maatregelen die zijn genomen op kinderdagverblijven. Artikel na artikel las ik over het vier-ogen-beleid en hoe dat moet voorkomen dat medewerkers alleen zijn met een kind. Het stelde me enigszins gerust.
Lees verder onder de advertentie
Beeld van mannen
Toen ik mijn zorgen uitte bij mijn vriend had ik direct ruzie. “Is dat jouw beeld van mannen? Niet alle mannen zijn viespeuken! Ik ben toch ook niet zo? Vertrouw je mij ook niet met onze dochter?” Hij vatte het niet bepaald goed op. Hij maakt zich dan ook nergens zorgen om. Hij vertrouwt op alle regels en protocollen en ziet niet in waarom de kans op misstanden groter is bij een mannelijke medewerker dan bij een vrouw.
Lees verder onder de advertentie
Wat zouden jullie doen?
Ondertussen zit het mij nog steeds niet lekker. Ik heb zelfs al naar andere opvanglocaties gekeken, maar ik weet zeker dat ik een switch er bij mijn vriend niet doorheen krijg. Wat zouden jullie doen?”
Ook Sandra (34) heeft moeite met de kinderopvang van haar kind. Ze weigeren namelijk haar baby te troosten. Hier lees je haar dilemma.
Voor veel kinderen is Sint-Maarten een van de leukste avonden van het jaar. Met een zelfgemaakte lampion langs de deuren, liedjes zingen en thuiskomen met een tas vol snoep. Maar wat een gezellige avond moet worden, kan soms een onverwachte wending krijgen.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Elin (30) over het Tikkie dat ze vorig jaar na Sint Maarten van haar schoonmoeder kreeg.
Soms moet je eerst door een flinke storm voordat de zon weer gaat schijnen. Dat weet Linda de Mol als geen ander. De presentatrice kreeg de afgelopen jaren behoorlijk wat te verduren, zowel in haar relatie als binnen haar familie.
Tikkie ontvangen voor een halve wortel uit iemand anders’ maaltijdsalade? In deze rubriek verzamelen we de meest onterechte, ongemakkelijke en gewoon ronduit gênante betaalverzoeken. Deze week vertelt Joy (30) over het Tikkie dat ze van haar schoonmoeder kreeg.
Als moeder denk je vaak dat je precies weet hoe je reageert als er iets met je kind aan de hand is. Je blijf rustig, houdt het hoofd koel en lost het wel op. Tot je kind ineens nergens te vinden is. Dan blijkt die kalmte toch een stuk minder vanzelfsprekend.
Ouderschap is één grote spagaat tussen “ik help je wel” en “kom op, dit kan je zelf”. We willen kinderen die zelfstandig hun eigen boterham smeren, ruzies oplossen en hun emoties een beetje kunnen managen. Maar wél graag zonder dat ze ons straks alleen nog “hoi” zeggen als ze iets nodig hebben.